Huishouden, veiligheid en liefde (13)

“Ik las uw brief, of beter gezegd beide brieven en ik denk dat u bent vergeten wat ik gisteren tegen u zei: noem me liever geen u, weet u nog? 

Het is de eerste keer dat iemand me zegt dat ik intelligent ben en gevoel voor humor heb. U hebt gelijk als u zegt dat we steeds vaker praten en met een zekere intensiteit, maar ik raakte een beetje in verwarring toen u u zichzelf verweet zover te zoeken wat zo dichtbij is. Misschien is deze vrouw nog slechts in uw hoofd en is het haar nog niet gelukt in uw hart te komen. Het is een goed en slecht bericht tegelijk; het goede omdat u nog niet totaal verliefd bent op haar en het slechte omdat het wil zeggen dat uw hart moeilijk liefde geeft en moeilijk liefde ontvangt.

Wat betreft mijn brief was het niet zozeer een vraag maar een verzoek om eerlijk te zijn in uw brief aan mij.
Ook wil ik graag weten hoe u mijn woorden interpreteert, hoe weet u dat het een vorm van ontwijken van verantwoordelijkheid is van mijn nieuwsgierigheid?
Ik denk dat u weinig nieuws over mij hebt geleerd en dat bevalt me, anderszijds weet ik meer over u, ik weet niet of u dit goed of slecht opvat.

Ik vond het leuk dat u zei dat mijn nieuwsgierigheid u niet stoort, dat maakt het praten makkelijker.
Over uw woorden ‘als volwassenen’. Ik wil alleen maar zeggen dat opschrijven wat ik voel een manier is om te vluchten, om te ontsnappen aan de ogen. Er zijn zaken die je niet oog in oog kunt zeggen, bij gebrek aan moed of door angst en dan is het makkelijker te zwijgen, of te schrijven. Hoe dan ook, omdat ik zo impulsief ben, zal ik misschien met u praten als volwassene, ik zal het proberen.

Echter soms is het beter om je te gedragen als puber, om je niet te vervelen, en soms is het beter te praten als volwassene met de nodige rijpheid. Soms ben ik bang om dat te doen, ben ik bang voor me zelf.
Om die reden leerde ik mijn gevoelens openlijk te tonen en andere keren juist niet. Wanneer u wilt dat we als volwassenen praten, wil ik dat proberen, maar ik beloof niks, ik zou willen dat u het initiatief daartoe neemt om drie redenen.
Ten eerste opdat ik weet wat u voelt, ten tweede om al uw twijfels op te lossen als ik dat kan, en ten derde om er achter te komen of ik wil praten of moet zwijgen, ik weet dat het laf is van mij, maar ik wil geen fouten maken, dat begrijpt u.

Ik kan niet zeggen dat uw brief slechte gevoelens vertolkt, tot nu toe weet ik te weinig om dat te ontdekken en er antwoord op te geven.

Ik hoop dat u geen woordenboek nodig hebt als we als volwassenen praten.

Ik heb een rottig handschrift, maar u hebt een rottig spaans, op die manier zijn we gelijk, ik hoop niet dat u als gevolg van mijn slechte handschrift mijn brieven opslaat in uw pc, maar wel dat u ze bewaart*, grapje, zoals altijd.”
“En hoe is het met deze vrouw in uw hoofd en misschien gauw in uw hart?” 

Josefa

*en ik bewaar ook uw brieven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in huishouden, liefde, veiligheid. Bookmark de permalink .

2 reacties op Huishouden, veiligheid en liefde (13)

  1. Erna zegt:

    Volgens mij zegt ze:
    "Pak me dan, als je kan"

  2. carazo zegt:

    @Erna: prima analyse, maar er is meer….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s