een dag om nooit te vergeten

twintig januari tweeduizenddriejentwintig, een maand geleden was zij al intelligent met een doorzettingsvermogen als voorbeeld voor velen. Verantwoordelijkheidsgevoel bovengemiddeld ontwikkeld.

Allemaal al eens verklaard in een eerdere blogpost jaren geleden, ik ben de titel kwijt. WordPress zal hieronder vast de zwaargerelateerde blogpost memoreren. Iets over leven bij harde wind… schiet me te binnen.

Levenservaring opdoen daar is niks op tegen en ook nauwelijks te voorkomen. Maar het zou een beetje verdeeld moeten worden over de hele tijd en niet allemaal al voor je negentiende levensjaar.

Zo zou ik vanochtend een jong katje bezorgen bij de nieuwe eigenaar die ik toch al om andere redenen om negen uur in de ochtend zou tegenkomen. Maar bedacht ik net op tijd, dat katje zit dan drie uur in een zak want om zes uur kan ik hem bij het ontbijt vastpakken en in een zak stoppen. Drie uur kan best een trauma veroorzaken, en het hoeft niet want morgen kan ik hem ook naar de nieuwe eigenaar brengen, in twintig minuten klaar dus om ongeveer zes uur twintig.

Dus vandaag vertrok ik iets voor negenen voor de geplande afspraak met de nieuwe eigenaar om geheel andere redenen. Rondom twee uur in de middag keerden we terug en zij ontdekte op het dak van mijn bolide de zus van het katje hierboven genoemd. Zus bleek in het geheel niet te hebben geleden van de autorit met snelheden over de zeventig kilometer per uur over de Panamericana. Haar grootmoeder schrok zich vijf jaar geleden nog het apelazerus van het geluid van mijn laserprinter. Verhalen moet je ook eigenlijk niet printen maar vertellen.

Zus dus weer thuis, morgen vang ik broerlief voor een twintig minuten in een zak en overhandig hem aan de nieuwe eigenaar die mij vandaag vertelde over de poging tot moord op haar vader waar zij getuige van was, elf dagen geleden. Ik vroeg haar of haar vader daar behalve de vele hechtingen nog iets aan heeft overgehouden, slaapt hij goed? vroeg ik voor de duidelijkheid. Morgen stel ik haar dezelfde vraag.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

zijn verdienste

er zijn in mijn omgeving intelligente mensen die mijn strategisch onderhandelen op zijn waarde weten in te schatten. Strategisch onderhandelen is echter nog iets anders dan het meer simpele strategische inzicht, daar kwam ik achter, pas mag je wel zeggen.

Heel lang geleden speelde ik met mijn intelligente broer het spel stratego. We hadden keurige afspraken gemaakt over wanneer een bepaalde reeks van overwinningen zou leiden tot bijvoorbeeld de titel generaal.

De maximale titel was Marquis de la Fayette, een zekere fransman in een zekere tijd met een hemelhoge reputatie in de krijgsmachtkunde.

Ik woonde niet meer thuis maar kwam mijn broer regelmatig tegen en wel zo regelmatig dat hij vanaf het begin alle titels op weg naar de titel Marquis de la Fayette opraapte. Ik stelde voor om nog een paar extra titels tussenin in te voeren opdat zijn totaal gemiddelde voldoening nog zou kunnen groeien.

Hij trapte er niet in en mij bleef niets anders meer over dan de laatste drie partijtjes niet meer met hem te spelen opdat de toewijzing van de titel Marquis aan hem uitbleef. Ik vond het destijds zelf ook wel zwak, een soort laffe acceptatie van mijn nederlaag. Ik mail tegenwoordig nog wel eens met hem en hij met mij, ik vind dat ook zijn verdienste.

Er is misschien ook helemaal geen verschil tussen strategisch inzicht en strategisch onderhandelen, ik heb gewoon iets geleerd van hem en dat is ook mijn verdienste

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

waarom niet verticaal?

je kent die maffe mode wel: spijkerbroeken die ter hoogte van de knie horizontaal zijn opengeknipt, eea met witte rafelranden. Ik zou dat niet kunnen bedenken maar anderen dus wel en ik kan er daarom veel respect voor opbrengen.

Ook voor de jonge meiden die niet zo een kant en klare broek kopen met dus een pittige prijs, maar een ouderwetse spijkerbroek zonder rafelranden horizontaal. En zelf de schaar ter hand nemen, een korte inkeep is al voldoende om het zaakje volgens de fabrieksmatige horizontale vezels keurig wat verder uiteen te rukken. Zoals je dat ook wel ziet in oude films met blouses met geprepareerde knoopjes.

Vandaag zag ik een heel erg moedig initiatief. De jonge dame, ze is logisch ook op de hoogte van de voorzijdelijke bouwvakker heeft de pijpen van haar spijkerbroek beginnend halverwege haar scheenbenen verticaal omhoog opengeknipt tot om en nabij de meest erogene zone, en is daar respektievelijk links en rechts horizontaal afgeslagen. De verticale randen waren nog niet rafelig maar door de lengte van zeker een meter wapperen ze in de wind open en dicht, dus dat zal slechts een kwestie van dagen zijn.

Ik vind het een bijzonder initiatief, als het haar doel was dat het geheel er verleidelijk uit moet zien: zeer geslaagd! Je moet er stevige kniejen voor hebben en die heeft ze: lak aan de mode

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

een heterdaadje

mijn lunchrestaurant heeft aanpalend een hotel en precies aan de andere kant een gebouw met een conferentiezaal. Ruime condities dus voor allerlei aktiviteiten waaronder seksuele uitspattingen van de directeur met zijn secretaresse. Tellingen van mij op de zondag, de dag waarop geliefden elkaar aanraken wijzen uit dat de geliefden meestal elkaar eerst aanraken en dan daarna uitgebreid gaan lunchen of cenarren. Dat is dan met jouw offisjeele geliefde en vandaag is het pas dinsdag en hij van haar is aan tafel nog errug druk met zijn belangrijke werk via zijn telefoon, zodanig dat zij ook noodgedwongen toevlucht zoekt tot haar smartphone.

Dan wordt zij gebeld, zodanig dat ze opstaat van het tafeltje, dat valt zelfs hem op, en tussentijds slokjes neemt van haar drankje om niet meteen te hoeven antwoorden, gebaren maakt naar haar directeur en de lunchroom verlaat om buiten met meer rust te kunnen telefoneren. Pas na zeven minuten komt zij terug met alarmerende berichten die ze deels in het oor fluistert van haar directeur. Ze wenken met armgebaren het personeel om de rekening maar lopen alvast via de kassa richting de uitgang, zij grist nog snel haar bord met haar lunch mee om in te laten pakken, je hoeft hier niet een smoes te gebruiken van de hond of mijn man belde.

Ik denk dat ze ook het dessert in het hotelbed hebben afgezegd. De paniek heeft heel duidelijk toegeslagen, hopelijk vanwege zijn kinderen die erbij zijn betrokken. Ik heb geen last van Schadenfreude, het is denkbaar dat zij samenspeelt met haar echtgenoot en uit is op een afkoopsom nog voor hij is klaargekomen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

sommige vrienden steunen je eeuwig volgens plan a

W. heeft zeker een geweten, aangeleerd door zijn vader die in de tweede wereldoorlog een verrader ontdekte onder de onderduikers in zijn boerderij. Hij gaf het door en er werd effectief ingegrepen, nee de executie werd niet door zijn vader uitgevoerd. Maar hij nam een wijze les over van zijn vader: in vredestijd kan ik ook wel geweldloosheid prediken en gaf aan zijn dochter een brief mee naar Muenchen.

R. is lid van onze klaverjasclub, de club waarin ik een eerste klas valsspeelster ontdekte. U begrijpt vast dat als je een eerste klas valsspeelster bent je eerst een eerste klas klaverjasspeelster moet zijn. Ik waardeer kundige klaverjasspelers zeer en zij kon ook nog heel goed zingen. Meer vinkjes had ze nog, haar man was pas overleden en ook even later nog haar vader die op bezoek was. Haar valsspel werd verklaard als vergissing door dronkenschap en dat weer veroorzaakt door haar lijden als tweevoudig slachtoffer.Toen ik afscheid nam van deze matennaaiersclub bleken mijn vrienden geen plan b te hebben.

T. bedacht een autorit naar het zuidwesten van het land. Hij was bij mij op bezoek samen met E. die ik nog niet goed kende maar al wel erg waardeerde als echtgenoot van M. die mijn kollega was jaren geleden. In dat verleden mochten ook echtgenoten zich bemoeien met het beleid van onze onderneming in het buitenland, en dat deed E. dus en hij was een van de weinigen die mij steunde in mijn pogingen tot aanpassing van het beleid van onze onderneming. Ik kende E. dus enkel via mijn postvakje in de hal van ons bedrijf. Ook E. vond het autoritje naar het zuidwesten van het land behoorlijk uit de hand lopen, want nogal lang en warm en stoffig. We lunchten in een luxe hotel met een felblauw zwembad en we ondervroegen de eigenaar naar het waarom van zijn onderneming hier zover van de strandlijn, toch zeker vier kilometer. Nu weer jaren later vraag ik me af of T. een plan b heeft.

J. heeft een vrouwvriendelijke echtgenoot maar destijds geen plan b. Ik gaf haar het advies een verhaal te hebben, ze deed haar best, iets met een oudere moeder maar wie heeft die niet? Pas is ze naar Spanje verhuisd, hopelijk met een plan b

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

vanwege Leeftijd in Marks Verwoede noten

u hebt vast weleens gelezen van schrijvers die er tegenop zien om in de dorpen in de provincies aan vooral vrouwen van middelbare leeftijd uit te leggen wat de schrijver bedoelde in hoofdstuk zeven op bladzijde honderdtien met de “de onbeantwoorde liefde”. “Bedoelde hij daarmee het onvermogen van de hond de hondse liefde in taal expliciet te maken?”

Mijn favourite schrijvers (m/v) doen dan een poging om de vragensteller uit te leggen dat ook vooral de lezer bepaalt wat de schrijver heeft opgeschreven en dat het daarom enigszins overbodig is dat hij hier vanavond deze vraag gaat beantwoorden. Maar daar dacht zijn uitgever dus eerder al heel anders over.

De schrijver zou geen mens zijn als hij zich op de terugreis naar huis niet afreageert als het hem opnieuw niet is gelukt het woord hond in zijn antwoord te vermijden.

Veroordeel ik de schrijver die commercieel gaat? Nee, ik begrijp wel Vincent van Gogh en Mark die niet commercieel gaat.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de volgorde

Voor mijn vriend W. die helder duidelijk maakt hoe hij zijn gebakken eitje wil hebben nog voordat dat door de kip is gelegd, maak ik heel graag zijn ontbijt klaar. Koffie, twee sneetjes geroosterd brood, engelse marmelade, gebakken eitje met gerookt spek, koffie klaar. Ongevraagd heb ik een keer een beetje sambal toegevoegd aan het gerookt spek onder het eitje. Ik vroeg hoe dat was bevallen, het is goed afgelopen. Toch is het altijd link om het initiatief te nemen voor een wijziging in een traditie. In dit geval was dat overigens min of meer W. zelf die mij een maand eerder vertelde dat ze tamelijk heet aten destijds in Benin.

Tradities hebben als het goed is vaak niet een einde en is het begin onbekend, dat laatste is niet erg maar het einde van een traditie kan erg zijn. Kom je tot die conclusie, dan is het te laat, daarom moet je er voorzichtig mee zijn.

Het is al weer heel wat jaren geleden dat W. vond dat ik een levensgezellin zou moeten zoeken, gewoon ouderwets samenwonen en een gezamenlijk huishouden voeren, scheelt je ook in de hoeveelheid huishoudelijke klusjes. Ik vroeg hem in welke volgorde, denk je? Eerst een huishoudelijke hulp zoeken en met haar de koffer in duiken of eerst een levensgezellin vinden en ze daarna vragen of ze van stofzuigen houdt? Hij sprak mij bestraffend toe: Jan toch, hoe durf je? Schaam je!

Maar ik had op dat moment een betaald iemand die heel goed met mijn stofzuiger overweg kon, moet ik haar dan ontslaan? Dat valt me zwaar als vakbondsman sinds 1973. En misschien wil mijn nieuwe levensgezellin haar ook helemaal niet ontslaan. Ben ik mooi klaar met een gebroken traditie.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de eed van Hippocrates en de eenheid van tijd en plaats

er bestaat de uitdrukking dat waarheid tijd en plaats gebonden is. Een voorbeeld is het bestaan van de universele rechten van de mens. In Noord-Korea delen niet alle mensen die waarheid. Wij, de westerse mens, doen niet veel om die mensen in Noord-Korea van het tegendeel te overtuigen, we vallen niet het land binnen in NAVO-verband om de mensen allemaal te overtuigen van het bestaan van de universele rechten van de mens.

Het grote China heeft wel het manifest met de verklaring van de universele rechten van de mens getekend, maar ook daar vallen we niet in NAVO-verband binnen om de Oeigoeren meer positief te stemmen over het bestaan van de universele rechten van de mens. De Oeigoeren reageren mild op onze westerse tekstuele sprookjes.

Doch niet alles is een sprookje: banken bijvoorbeeld hebben wel degelijk bijlagen in hun archief met namen van mensen in bepaalde landen waarmee ze geen zaken mogen doen, bijvoorbeeld als gevolg van sancties van de nederlandse en europese overheid waaraan de banken moeten voldoen op straffe van forse boetes. Zoals je onlangs hebt kunnen meemaken zijn het gauw sancties van grote geografische gebieden als gevolg van de omvang van de economische systemen tegenwoordig. Economische sancties van een land Luxemburg tegen pakweg Italieje zetten weinig zoden aan de dijk.

Sinds een jaar ongeveer heb ik opponenten wiens namen ik ook wel graag op de bijlagen in het archief van mijn bank in Nederland wil zien staan. Zij hebben het volste begrip dat in andere landen dan in Nederland de eed van Hippocrates niet wordt nageleefd zoals algemeen gebruikelijk in Nederland zelf. Een storende vorm van “cultuurrelativisme” die ik graag bestraft zie met opneming van hun namen in de bijlagen van mijn bank in Nederland.

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

verdiepingshoogten

het was in 2010 dat ik een feestje gaf om mijn nieuwe huis in te wijden. Het had even geduurd, het proces van ontwerpen, bouwen en afwerken, maar ik was wel tevreden over het resultaat. Onder de gasten van het feestje deelde ik een vragenlijst uit met de volgende vragen:

wat is er eigenaardig aan het huis, wat is er nicaraguaans aan het huis, wat is er nederlands aan het huis en wat is er lelijk aan het huis? Vandaag vond ik toevallig het stapeltje met ruim twintig ingevulde formulieren. Ik had ook een jury van drie personen benoemd, die gezamenlijk de vragen invulden, dat resultaat was een referentie voor de behaalde scores van de andere deelnemers, de hoogste score was winnaar, iets met rum herinner ik me. Erg leuk om vandaag de antwoorden opnieuw te lezen, vooral de antwoorden die me bevielen natuurlijk, en dat zijn de antwoorden die ik bij het ontwerpen ook had nagestreefd.

Het eigenaardige van het huis is dat de stijl tegelijkertijd koloniaal en modern is. Het “koloniale” zit hem volgens mijn gasten vooral in de houten pilaren onder het balkon rondom, doch zonder tierelantijnen, geen krullen en toeters of bellen. Ook de tralies voor de ramen op de benedeverdieping zijn zonder versierselen, waardoor eea strak en modern oogt. Wat me vandaag opvalt is dat de verdiepingshoogte nooit genoemd is als typisch “koloniaal” en dat is eigenlijk helemaal terecht omdat het “spaans” is. Heb ik twee verdiepingen van drie en halve meter hoog, in de bebouwde kom van mijn stadje staan huizen met een verdiepingshoogte van meer dan vijf meter, daar staan huizen tegenelkaar aan, waait het minder dan op mijn open terrein, en het dient voor een prima binnenklimaat. Omdat veel uren op een dag de zon staat te branden.

Bij mij vormt de eerste verdieping een isolatie laag voor de benedenverdieping, de zolder met puntdak vormt een isolatielaag voor de eerste verdieping, daarom kan ik volstaan met drie en halve meter verdiepingshoogte.

De dakbedekking met dakpannen wordt regelmatig genoemd als typisch nigaraguaans, en dat is wel een beetje vreemd omdat men de laatste dertig jaar vooral zinken golfplaten gebruikt. Dit omdat de handgevormde dakpannen allemaal lek zijn als een mandje, daarom liggen onder de dakpannen bij mij ook golfplaten om het bed droog te houden. Behalve dat de dakpannen veel mooier zijn dan de golfplaten, houden ze ook beter de stralingswarmte van de zon tegen, en de regen die erop klettert maak veel minder lawaai. Het niet meer gebruiken van enkel dakpannen, of het niet ontwikkelen van waterdichte dakpannen maar het gebruiken van zinken golfplaten op de huisjes met een veels te lage verdiepingshoogte vat ik op als een te goedkope tijdelijke en bloedhete oplossing. Een iets diepere investering in het gebruik van waterdichte dakpannen iets hoger levert een drastisch beter binnenklimaat op.

Ook de woningen voor de middenklasse zijn niet meer “spaans” maar “amerikaans”, laag en met airconditioning of ventilatoren (avanicaas), lage verdiepingshoogten om het volume van de te koelen ruimte klein te houden, een volkomen verkeerde keuze want tig duur aan electriciteitskosten.

De veranda rondom mijn huis wordt herkend als typisch nicaraguaans. Een casa hacienda. (een boerderijhuis wordt ook mijn huis wel genoemd) heeft ook zo”n veranda rondom op de begane grond, ik heb het op de eerste verdieping, als balkon. Opdat ik bij elk weertype ergens op mijn balkon kan klaverjassen zonder dat de speelkaarten van tafel waaien, ik geef toe, dit was wel een enigszins luxe ontwerpeis, volgens mij mijn enige. .

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

dialogen

Schat ik had zojuist contact met Air France voor een wijziging van ons vluchtschema, het antwoord sturen ze naar jouw e mailadres. Zijn schat Linda fronst haar wenkbrauwen alsof ze geen weet heeft van een vluchtschema dat ook nog eens gewijzigd kan w….hij onderbreekt haar fronsen: wat ik zeg, het antwoord sturen ze naar jouw e mailadres.

Linda zijn schat doet er het zwijgen toe en vraagt mij of ik koffie wil of een glas witte wijn?

2 H. brengt 2 november zijn geliefde Wilma naar het vliegveld voor een reis naar Nederland. “we komen dan van het strand, en ik heb zin om jou daarna op te zoeken in J. Ik: “blijf je dan slapen?” Ja, als dat zou kunnen graag! Ik: “Nu heb ik net een voorstel van Linda om haar die middag te bezoeken, heb je zin om met mij mee te gaan naar Linda?” Jazeker! Ik: “okee, vraag ik eerst even Linda of zij dat ook ok vindt”

3 Op weg in mijn bolide naar Linda vraagt H. aan mij: Denk je dat we blijven eten bij Linda? Ik: “Nee, en ik denk dat je dat vanochtend ook al wel van Linda hebt begrepen.

4 Wilma, jan vraagt of ik die woensdag met hem mee ga naar Linda. Wilma: “maar dan moeten we wel veel eerder naar het vliegveld want anders ben je veels te laat terug daar bij Linda.

5 Linda mailt jan: Jij zou met H, dinsdag 1 november bij mij komen, maar dat kan niet door gaan, ik was het vergeten en moet die dag een gast ophalen uit Masatepe, geef je aan welke andere keer je kunt, dan helaas zonder H.?

6 Ik: is dat B vd M die je gaat ophalen? Voor mij mag die er ook bij zijn hoor, maar H. en ik komen pas de volgende dag op woensdagmiddag 2 november, ik weet niet of B vd M wel zo lang blijft bij jou.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen