de correspondent en the correspondent

Al zes jaar bestaat er in Nederland een nieuwe internetkrant ”de Correspondent” deze krant heeft een geheel eigen visie over het informeren van haar leden in de gemeenschap. Een normale krant is konstant bezig jou te verrassen met de laatste nieuwtjes, om je aandacht te trekken, en die aandacht door jou geschonken aan het nieuwtje wordt verkocht aan de adverteerder. Het doel van de ‘normale’ krant is dus niet jou te informeren over wat er in de wereld gebeurt, maar het doel is jouw geschonken aandacht voor het ”nieuwtje’ te verkopen.

Met ook als gevolg dat je niet goed wordt geinformeerd over wat er in de wereld gebeurt. De geheel andere stelling van ”de Correspondent” is dan ook: ´´wij berichten niet over het weer, maar over het klimaat ´´

 

Dus voorbij aan de waan van de dag. Behalve dat ´´de Correspondent´´ bestaat dankzij hun lezersbetalers, op dit moment ongeveer zestigduizend, staan ze ook open voor inbreng van hun eigenaren/lezers, je kunt met de artikelschrijvers discussieren. Onder het mom van: ´´honderd lezers van de Correspondent werkzaam in het onderwijs, weten meer dan de specialist onderwijs van de Correspondent.

 

Deze formule werkt nu al zes jaar heel goed. Dankzij dat succes wordt nu geprobeerd een wereldwijde engelstalige ´´The Correspondent´´ op te richten, daarvoor is een crowdfundaktie gestart op 15 november jl. Het lijkt te gaan lukken, aanstaande vrijdag moet er 2,5 miljoen dollar binnen zijn. De teller staat nu op 2,0 miljoen, bijeengesprokkeld door een kleine vierendertigduizend toekomstige lezers/eigenaren.

Nog vier dagen, tot en met aanstaande vrijdag, om de twee en een half miljoen dollar vol te maken.

 

Het Volkskrantblog is destijds door de Volkskrant opgericht , om te weten te komen wat er onder het volk leeft. De beroepsjournalisten, ook de Volkskrantjournalisten, hadden immers de populariteit van Pim Fortuyn absuluut niet zien aankomen. Die fout wilde de Volkskrant voor in de toekomst voorkomen. We weten dat dit blog wist te overleven via OBA en nu via Ximaar´s Bijzondere Bloglijst

Je kunt ´´de Correspondent´´ en  de nieuwe wereldwijde engelstalige ´´the Correspondent´´ zien in die traditie van het Volkskrantblog en Ximaar´s BB:

Het is van groot belang om gewoon te betalen, of breder gezegd,  je eigen bijdrage te leveren voor de informatievoorziening in je gemeenschap.

Zoals je ook contributie betaalt aan je vakbond om je belangen als loonslaaf of zzp-er te behartigen.  En je eigen artikel in te zenden, of de correspondent van ´´de Correspondent´´ op haar vestje te spugen met je constructieve kommentaar.

Advertenties
Geplaatst in straatbeeld | 1 reactie

het schot voor de boeg

voor de vierde of vijfde keer kwam onze ambassadeur vanuit het buurland om naar ons te luisteren, want wij vallen ook onder hem. Ik was er nog nooit bij geweest, drie keer kon ik niet weg uit mijn plaats, en een keer wist ik niet van de bijeenkomst. Ik ben namelijk geen lid van de what´sappgroep van ons nederlanders, want vredelievend. Mijn ervaring met het Volkskrantblog in de jaren 2005 tot en met 2010 was voldoende om vooral de voorkeur te geven aan de fysieke aanwezigheid van mijn opponenten in een ouderwetse vergadering ofzo.

Gisteren kwam ik dus voor het eerst, veel voor mij onbekende medelanders tegen, in gesprek over de toestand in ons land. Ook de ambassadeur kende ik nauwelijks, slechts van gezicht bij zijn kennismaking een paar jaar geleden. Zijn rechterhand, B.E kende ik slechts per email, het was aangenaam haar nu beter te leren kennen.

In de wandelgangen had ik voldoende opgevangen over de eerdere vergaderingen met de ambassadeur, en als eerste analyse stelde ik daarom vooraf bij me zelf:

er zijn op de vergadering drie groepen aanwezigen:

a) de ambassadeur en zijn staf

b) nederlanders met belangen in de toeristische industrie

c) nederlanders zonder belangen in de toeristische industrie, onder deze categorie val ik zelf

 

Het is natuurlijk interessant om met de ambassadeur over allerlei aspekten van het leven in ons land van gedachten te wisselen. Maar hij heeft op veel aspekten van dat leven maar weinig invloed: weinig invloed op de veiligheid van de mensenrechtenaktivisten in dit land, ook weinig op de situatie van de nederlanders daaronder. Nauwelijks invloed op de economische situatie in ons land.

Maar hij heeft wel invloed op het reisadvies dat het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag afgeeft aan potentjeele reizigers naar ons land. Dat advies is tot op heden : oranje, hetgeen betekent zoek liever een andere bestemming. Duitsland en Oostenrijk hebben het pas bijgesteld tot geel, dwz : het is te doen.

Groep b) op onze vergadering, de nederlanders die belangen hebben bij de komst van opnieuw toeristen, houden natuurlijk een pleidooi bij de ambassadeur om de code te wijzigen van oranje naar geel.

In groep c) zitten de nederlanders die vinden dat de code oranje moet blijven, opdat de huidige president een hak wordt gezet. Zij vragen aan de ondernemers in het toerisme een offer om deze regering zo snel mogelijk weg te krijgen. Onder hen zijn ook mensen die zelf een offer brachten als mensenrechten-aktivist. Anderen vragen het offer aan de toerismebranche omdat ze zelf per ongeluk zelf geen offer kunnen brengen. En ze vragen dat offer niet aan de plaatselijke kruidenier, dat is wel raar. De plaatselijke kruidenier mag wel alles in het werk stellen om in deze situatie te overleven en de nederlandse ondernemer in de toeristische industrie mag dat niet.

Daar moet je even over nadenken en het wordt veroorzaakt door het idee dat ze de nederlanders meer verantwoordelijk achten voor de politieke situatie in dit land dan de plaatselijke kruidenier.  Ik vraag dan steevast waarom ze dat doen, tot nu toe heb ik geen antwoord gekregen.

En daar komt nog bij:  ze kijken neer op de plaatselijke kruidenier net als vaak de nederlandse toeristische ondernemer neerkijkt op de plaatselijke kruidenier. Die ondernemer voelt zich dus aangesproken door de mensenrechtenliefhebbende nederlander die geen enkel belang heeft in de toeristische industrie.

Geheel ten onrechte allemaal, beide verdrinken in hun morele oordelen. Beter is het te beginnen rationeel na te denken.

Ik had daarom een plan bedacht, ik ga een pleidooi houden voor een eerlijk reisadvies aan de toerist. het gaat om de veiligheid van de toerist, kan het advies geel worden dan past het niet om het nog even oranje te laten om de huidige president te pesten.

Mocht ik de kans krijgen zou ik hem nemen voor ´´het schot voor de boeg´´.

De ambassadeur vroeg wie de aftrap wilde nemen. Ik wilde dat wel en vertelde over de situatie in mijn stad,

Ik stelde vervolgens nadrukkelijk dat ik geen belangen heb in de toeristische industrie.

Verder  ben ik van mening dat de toerist zelf wel de afweging kan maken of ie de huidige president een hak wil zetten of niet. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken, hun ambassadeur hier nu aanwezig stelt een deskundig advies op met hulp van de adviezen en informatie van de hier nu aanwezigen. Bij de kwestie van het reisadvies hoeft de ambassadeur zich niet uit te spreken over de overige kwesties in dit land:  het gaat om de veiligheid sec van de toerist.

De ambassadeur reageerde meteen en ook nog eens perfekt, hij stelde dat het reisadvies voor de toerist een reisadvies is voor de toerist en niet voor de mensenrechtenaktivist in dit land.

 

Vervolgens kreeg iedereen het woord, maar de toon was gezet. Niemand durfde meer een offer te vragen van de nederlandse toeristische industrie ten behoeve van dit of dat.

M. zelf hotelhouder had nog wel een fraai geconstrueerd verhaal dat de toenemende armoede de onveiligheid bevordert, en dat dus de verlaging van de code reisadvies van oranje naar geel, de veiligheid bevordert voor iedereen in dit land.

Hij werd meteen door de ambassadeur terechtgewezen, het reisadvies is er ook niet om de economie van het land te stimuleren, het nederlandse reisadvies gaat over de veiligheid van de toerist.

 

We hebben weer eens een heel goeie ambassadeur, jammer dat ie niet vaker langskomt.

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

de derde generatie van de Me-too beweging

Een bekende actrice, maar niet een mij bekende actrice, vandaar even geen naam,  in Spanje sprak gisteren in een tv uitzending uit : ´´ la feminidad es poder´´

Met haar perfekte voorkomen heeft ze helemaal gelijk, wij mannen doen daar ook niet moeilijk over, we gunnen haar de zeer welgestelde zoon van de eigenaar van de Sachs-motoren,  en als het liefdessprookje per ongeluk schipbreuk lijdt, gaan we niet griepen maar hopen oprecht dat zoon Sachs een mooie vrouw vindt, hij valt nu eenmaal op fraai en heeft er ook iets voor over.

Meer interessant is het verhaal van de mindere goden, ze hebben geen kontakt met de Weinsteins om de slachtofferrol te kunnen spelen en moeten iets verzinnen. Brandt Cortius is zo´n geval. Hij gaat niet naar de rechter maar is wel slachtoffer volgens hemzelf.

Dan de derde generatie: nog meer sneu is het geval van de vrouw die zich slachtoffer voelt van een pedofiel terwijl ze zelf al achttien lentes telt. Intelligent van haar is wel dat zij ook niet naar de rechter stapt, ze denkt dat achttien jaar net een jaar teveel is, en mijn rekenmachine is het daarmee eens.

Een vierde generatie blijft gewoon achterwege.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

irritant

ik kijk regelmatig spaanse tv op tve. Ze hebben veel leuke programma´s, ook informatieve programma´s  die uitleg geven over waar ons voedsel vandaan komt en hoe .

Over de olijven, over de kool, over de varkens die alleen eikels eten, over de knoflook etcetera.

Irritant is dat ze voor deze informatieve programa’s steeds zeer fraai uitziende vrouwelijke verslaggevers inzetten die nog geen zevenentwintig jaar zijn. Terwijl de deskundige op het gebied van de olijven, de kool, de varkens die alleen eikels eten meestal mannelijk zijn en tegen de zestig lopen. De vragenstellers stellen zeer enthousiast de domme vragen aan de mannelijke deskundigen namens het nog domme publiek, daardoor lijkt het ook nog dat de vragenstellers domme blondjes zijn.

De mannen moeten vervolgens alle zeilen bijzetten om niet beschuldigd te worden van MeToo-achtig gedrag, door de schalkse opmerkingen van hun geile dame interviewster steevast glad te negeren. Vandaag was de interviewster ook nog echt gemaakt blond. Regelmatig keek ze in de camera met een blik van: ziet u wel hoe ik hem bij zijn slurf heb? (ze heeft nog wel respekt voor de kijker, anders gezegd, ze probeert de kijker tot medeplichtige te maken)

De deskundige op het gebied van de knoflook probeerde nog wat toen ze plotseling er van door ging: ´´we zijn hier net knoflook aan het planten en nu heb je er al genoeg van. ´´

Het was mooi van de redaktie dat ze die tekst nog uitzondt.

De man van hoe je broccoli erg lekker klaarmaakt, gaf geen krimp. Het afscheid van hem en de nepblonde verslaggeefster werd niet uitgezonden. Erg irritant.

ps: soms is de deskundige een vrouw van tachtig jaar, daar weet de interviewster ook raad mee, daarover een volgende keer.

Geplaatst in straatbeeld | 3 reacties

disculpe

iedereen moet de broekriem aanhalen, de economie kachelt achteruit, wie weet tot hoever. Een van mijn werknemers vraagt, tegen zijn zin en dat bevalt mij, een korte lening van mij. We zijn het eens over de slechte ontwikkeling, ook op economisch gebied in het land. Dit verklaart ook dat hij nu in de problemen zit. Hij draait het een beetje om en zegt dat alleen ik er nog niet op achteruit ging.

Dit is onjuist,  maar ik antwoord: disculpe

Een volgende keer ga ik er ruzie over maken, net als destijds met doña Huicha.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

pico rojo

ik ken een jonge vrouw die ik erg graag mag, ze is bijna vijftien. Ik heb met haar ook al jarenlang politieke discussies, politiek dan heel breed gezien, bv over het bestaan van God enzo. Dit kun je nalezen.

In mei van dit jaar vroeg ze mij: ¨Ben jij liberaal??¨En voordat ik antwoord gaf voegde ze toe: ´´Ik haat liberalen!!´´

´´Hebben jullie maar twee smaken´´ vroeg ik in het bijzijn van haar vader, ´´ik mag hier niet eens stemmen, maar als ik mag stemmen, stem ik op een andere partij dan hier op de liberalen of de sandinisten´´

De discussie ging verder met haar vader, in haar bijzijn. Mijn stelling was dat er sandinisten en orteguisten zijn, en die laatsten schieten op nicaraguanen, dus er is een verschil tussen die twee groepen.

Pa herhaalt mijn tekst voor zijn dochter, en dat kan te maken hebben met het feit dat ik hem zo nu en dan werk geef. Ik ben wel benieuwd of zijn dochter het oppikt, het lijkt van wel.

Vier maanden later lees ik in de krant van soy pico rojo. Dame Chow vertelt tegen haar onderdrukkers in deze regering dat ze haar lippen felrood verft als protest tegen deze regering. Ook Azalia Solis, een prominent en overtuigend  woordvoerder van de Civiele Alliantie kleurt voor het interview met haar in de La Prensa een paar dagen haar lippen felrood.

Nu is het zo dat de jonge vrouw die ik erg graag mag de laatste tijd met felrode lippen bij mij op bezoek komt. Ik betwijfel sterk dat ze de laatste creatieve wijze van protest tegen deze regering heeft meegekregen en ik neem haar apart:

Je hebt ook vandaag weer heel mooie felrode lippen, je geeft daarmee het signaal af:

a- ik ben vrouw

b- maar sinds een week ook: ik ben tegen deze regering

Ze begrijpt het niet meteen, ik lees het krantenartikel voor over mevrouw Chow, eea met fotoos van de felrode lippen, en haar aktie, en leg haar nog een keer uit dat anderen dan zij, hebben besloten dat felrode lippen nu sinds kort een extra betekenis hebben en wel: we zijn tegen deze regering!

Haar broertje is ook binnengekomen en voegt toe: met zwart erbij ben je voor deze regering!

Ik geef hem gelijk.

Vandaag kwam ze opnieuw langs….

Geplaatst in straatbeeld | 2 reacties

we hebben de lichte neiging

Die aandeelhouders van UNILEVER hoeven het niet eens hard te maken, ze hoeven niet openlijk tegen de plannen te stemmen van hun bestuurders om het hoofdkantoor naar Rotterdam te verhuizen. Ze hoeven alleen maar te melden dat ze overwegen dat plan af te schieten.

Daar sta je dan als president Rutte van de Nederlanden, helemaal in de zeik gezet

Geplaatst in straatbeeld | 4 reacties

Sigrid Kaag en haar exploitatie van een Congolese vrouw

Sigrid Kaag kwam op haar werk een Congolese vrouw tegen die op haar vlucht maar twee van haar vijf kinderen kon meenemen.

In haar Abel Herzberg lezing zegt ze tegen deze Congoleze vrouw: waarom heb je eigenlijk niet gestudeerd en ben je niet aanwezig op mijn Abel Herzberg lezing in Nederland, waar je kunt horen dat ik ook lijd. Wij mensen zijn immers gelijk?

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

San Sebastian

Een grote stad in Spanje met het jaarlijkse festival. De rijke provincie waar deze stad ligt heeft een links imago. Dat weerhoudt de festivaldirectie er niet van Cubaanse dansers in het programma op te nemen, dansers die zij zien als edele wilden. Mijn indruk was dat de edele wilde zelf, in het programma van TVE waarin wordt bijgehouden wie het met wie doet in de hoogste kunstkringen, daar nu even geen probleem in zag, omdat het in zijn Cuba ook op een houtje bijten is. Ik val niet over hem.

Geplaatst in straatbeeld | 3 reacties

een fraai staaltje

van objectieve journalistiek op NU nieuws: ik lees dat een persoon is omgekomen bij een aanrijding tussen trein en auto in Waarland. Nu moet je vooral in een plaats met de naam Waarland natuurlijk wel voorzichtig zijn met je nieuws. Het artikel besluit dan ook dat onderzoek moet uitwijzen wat de exacte toedracht van het ongeval is geweest.

 

Ik begrijp dat er nog veel vragen zijn:

gaf de trein wel voorrang aan de auto die wellicht van rechts kwam?

reed de trein niet veels te hard?

was de machinist wellicht met met zijn mobieltje aan het bellen, zonder de handsfree te gebruiken?

reed de trein achteruit?

probeerde de trein nog uit te wijken?

 

Misschien een klus voor een oud-kamerlid van de PvdA? Om de waarheid boven tafel te krijgen!

Geplaatst in straatbeeld | 1 reactie