ik ruik gas

dus ik heb geen covid-19 nog; het is gewoon niet handig om nu het lek te zoeken. En als ik geen gas meer ruik al helemaal niet

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

wat kun je nog met het liberaal humanisme (4)

een geliefde uitroep van een liberaal humanist: het is oneerlijk als je wieg toevallig in Afghanistan staat!

Maar stel nu dat je de helft van een -in Nederland academisch gevormd- echtpaar bent en jullie zoon wordt in Damascus geboren, dan is er helemaal niks aan de hand als je hem Jan noemt.

David van Reybrouck van Congo, een rechtgeaard liberaal humanist stelt in een ander boek van hem voor te kiezen voor een andere manier van het samenstellen van een parlement. Niet door ze te kiezen maar door de zetels te verloten onder de burgers. Kritiek op zijn voorstel is dat je dan het gevaar loopt een malloot in het parlement te krijgen. Het samenstellen van de kandidatenlijst van de te verkiezen vertegenwoordigers gebeurt nu door partijen. De lijst van de uit te loten personen volgens het voorstel van van Reybrouck zou je kunnen laten samenstellen door een commissie van zeven leden, van wie er eentje lijdt aan het syndroom van Down.

Wordt Pim Fortuyn omgelegd door een malloot, dan is dat volgens de liberaal humanist een lonely wolf, iemand die een individuele aktie pleegde. Hetzelfde geldt voor de malloot die Theo van Gogh vermoordde.

Het liberaal humanisme doet bijna alles om de groep en groepen te ontkennen waarin het individu geboren is, opgevoed wordt en verder leeft tot hij helemaal zelf besluit daarmee op te houden.

Het geheel vrije, onafhankelijke en gelijkwaardig geboren individu waar dan ook op aarde; het is een droombeeld. Maar de praktijk is weerbarstig.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

wat kun je nog met het liberaal humanisme (3)

De filosofen van de Verlichting leverden geen half werk. Ze hadden wellicht kunnen volstaan met dat ook kinderen van niet-grondbezitters recht van spreken hebben. Ze kozen daar niet voor. wellicht omdat ze zich niet wilden profileren als anti-grondbezitters, ze waren immers zelf daar ook afstammeling van.

Ze kozen daarom voor een grote sprong voorwaarts: Elk individu die geboren is, is gelijk en gelijkwaardig aan de anderen die zijn geboren. En bovendien geheel vrij en zelfstandig in staat een relatie aan te gaan met een ander rondzwevend individu op aarde, of ook geheel vrij en zelfstandig juist niet een relatie aan te gaan met dat andere vrijzwevende individu.

Dit was een soort revolutie, in gang gezet door de aan het grondbezit gelieerde filosofen van de Verlichting, omdat er nog geen andere filosofen bestonden.

Tot zover neem ik ze nog steeds niets kwalijk, de filosofen van de Verlichting.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

wat kun je nog met het liberaal humanisme (2)

ik doe niet lacherig over het liberaal humanisme. Toen in de Middeleeuwen de behoefte bestond aan een ideologie die weerstand bood aan de ideologie van de Kerk en Adel, kwamen de filosofen van de Verlichting op de volgende stelling:  “alleen al als je als mens geboren bent, heb je een zeker recht van spreken”

Even daarvoor hadden alleen grondbezitters het recht van spreken. Die grond werd bewerkt door pachterboeren, de lijfeigenen. Hun lichamen waren zelfs eigendom van de grondbezitters. Dat was praktisch. Nog niet lang geleden in Nederland mochten hereboeren de dochters van de pachterboeren ontmaagden.

Door de opkomst van de markt, de handel en de nieuwe rijken,  in andere woorden de burgerij, die ook wel de dochters van…. ja van wie?? Ze hadden immers geen grond , geen pachterboer en ook niet zijn dochters.

De filosofen van de Verlichting hebben bedacht dat je alleen al door te zijn geboren, een zeker recht van spreken hebt. De Adel en de Kerk hadden het nakijken, ik doe daar niet lacherig over, het is een grote verdienste van de Verlichting.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

wat kun je nog met het liberaal humanisme

als je binnen het liberaal humanisme geen solidariteit kunt tonen met je medemens en ook geen solidariteit mag vragen aan je medemens, dan rest jou slechts de slachtofferrol.

“help , ik verzuip, heb erbarmen met mij die niet kan zwemmen; nee dat is niet uw schuld maar red me nu even van de verdrinkingsdood!”

De persoon die wordt aangesproken kan besluiten een goede daad te verrichten, een liefdadigheidsdaad. Als hij ingrijpt met een zeker eigen risico dan is het uit zijn eigen vrije wil. En het staat wel goed op zijn cv als hij met risico, geheel belangenloos andermans leven redt.

Geplaatst in straatbeeld | 3 reacties

Jaren geleden in Duitsland, zeg 1940 (2)

Armoedzaaier, iemand die de armoede vermeerdert. Dat woord  moet wel heel lang geleden zijn ontstaan, zeer waarschijnlijk al in de jaren voorafgaand aan de jaren van de Verlichting. Want sindsdien is in het liberaal humanisme de armoedzaaier vooral een slachtoffer, hij of zij kan er helemaal niks aan doen dat ie arm is.

Of de socioloog Putnam heeft het woord pas nog bedacht, toen hij ontdekte dat Noord-Italieje zoveel rijker is dan het zuiden van Italieje. En wel als gevolg van de instelling van de mensen in Noord-Italieje die niet bij de pakken neerzitten.

Hoe dan ook, de vader van mijn buurmeisje heeft het niet breed. Zijn dochter helpt mee om het gezinsinkomen op het noodzakelijke peil te houden door klussen te doen onder andere voor mij. Als ik voorstel om aanstaande zondag een klus te doen, en zij stelt voor om dat morgen al te doen, dan weet ik dat de nood hoog is.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Jaren geleden in Duitsland, zeg 1940

Stel je bent middenveertig of andersgezegd geboren in 1895. Als nederlander heb je een baan gevonden in de buurt van de hoofdstad Berlijn. En je verhoud je met jouw gastland op een manier zoals je dat hoort te doen als gastarbeider.

Een aardig buurmeisje komt regelmatig bij jou over de vloer met haar broertje, de chaperon.

De regeringsleider echter treedt steeds straffer op tegen de Joden en andere medeburgers die de schuld krijgen van alles wat er mis is in Duitsland. Hij heeft vooral de steun van de armoedzaaiers en van mensen die niet vooraan stonden bij het uitdelen van de hersens.

De vader van mijn buurmeisje valt onder deze groep.

Mijn buurmeisje heeft het moeilijk als ik onomwonden de keus van haar vader veroordeel.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Juan Augustin R. sr.

Thijs Zonneveld, wielerverslaggever vertelde vandaag in zijn podcast over Alberto Fernandez die in 1984 na het ophalen van de prijs voor de beste wielrenner van dat jaar in Spanje, dodelijk verongelukte bij een verkeersongeval. Ook de chauffeur van de auto waarin ze zaten overleed. Alberto Fernadez liet met zijn vrouw een zoon achter, die heet ook Alberto Fernandez. Ik kan dat wel zien als uitdrukking van het spaanse machismo, waardoor de naam van de moeder geen invloed heeft op de naam van de zoon. Ik moet dat meteen corrigeren, in de achternaam van de zoon komt ook zeker de achternaam van zijn moeder, dat is anders dan in Nederland, waar de naam van de moeder stelselmatig verdwijnt.

Toch vind ik de naam van de zoon die identiek is aan de naam van zijn vader verwarrend en teveel eer voor de vader.

Vandaag kwam ik erachter dat Juan Augustin R. eergisteren niet is overleden, maar zijn vader wel. Ik ging vandaag naar de houthandel om me op de hoogte te stellen, mijn Juan Augustin zat daar levend en wel achter zijn bureau, en legde uit dat het om zijn vader ging eergisteren. Ik toonde mijn opluchting en mijn medeleven.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Juan Augustin R.

Stemmige muziek in het restaurant waar ik uitrust van het lange wachten op de ossekar met de kist van Juan Augustin R. naar de prachtige kerk aan het centrale park. Ten behoeve van de mis voor hem, voorafgaand aan de wandeling naar het kerkhof, zijn laatste rustplaats.

Voorafgaand de ossewagen wordt zijn paard geleid, zijn witte sombrero op de punt van het zadel, zijn rijlaarzen tegen de richting in, in de beugels.

Dertien jaar geleden had ik hout nodig voor mijn nieuw te bouwen huis. In vijftien dagen versleet ik drie houthandelaren en ik vergeleek ze daarom met de gereformeerde paardenhandelaren in Nederland: bij de geboorte al onbetrouwbaar. Mijn vierde houthandelaar was Juan Augustin R. en mijn vergelijking met de gereformeerde paardenhandelaren in Nederland was al dezelfde dag achterhaald.

Ruim twaalf jaar was ik dus een tevreden klant van Juan Augustin. Wel had hij een echte nigaraguaanse eigenschap: hij zag jou als je voor hem stond.

Belde ik hem op om te vragen of iets klaar was, dan zei hij ja en vergat prompt mijn telefoontje. Kwam ik langs, dan beloofde hij dat het morgen klaar is, en dat wordt dan overmorgen mits ik morgen ook fysiek even langs kwam. Uit het oog, uit het hart. Zoiets.

Gisteren hoorde ik via de stadsomroeper dat hij is overleden, zijn ziekte, waarvan ik geen weet had,  heeft hem in een jaar geveld. De stad liep uit.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

overlevering en overleven

van zij die het kunnen weten, leerde ik dat er yoga-leraren zijn die hun grondslagen al definjeerden in de jaren van voor Christus. Dat is dus al behoorlijk lang geleden, zeg ruim tweeduizend jaar. Het gedachtengoed van zo”n yoga-leraar uit de oudheid heeft dus de Middeleeuwen en de Verlichting overleeft.

Ik geloof dat wel, mits het gedachtengoed zich flexibel heeft opgesteld, in kleine stadjes als Chichicastenango in Guatemala kun je zien hoe de katholieke kerk overheerste en overleefde door zich flexibel op te stellen.

Nog niet lang geleden waren mondkapjes in Nederland bijkans schuldig aan de dood van vele corona-slachtoffers. Overmorgen zijn de niet-medische kapjes verplicht.

Onze yoga-leraar overleeft, jij hopelijk ook.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen