nuttige idioten

Ze hebben hun jaarlijkse etentje voor de vrijwilligers,  en zijn in verwarring zijn over de huidige situatie in Nicaragua, het land dat ze voor vele jaren hebben overladen met liefdadigheid,  om zelf in de hemel te komen.

Dat mag  ook in het het huidige tijdsgewricht wel worden beloond met een etentje voor die vrijwilligers, betaald door de gemeentelijke belastingbetaler.

Hoe vervelend nu dat tijdens dat etentje, in afwachting  van het toetje,  er een bericht binnenkomt  voor de vrijwilligers over ”de nuttige idioot”

”De nuttige idioot” die ook in Cuba al een betreurenswaardige rol vervulde, enkelen zijn zelfs al dood.

Advertenties
Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

waar is het genderneutraal toilet?

een prachtige foto op nos.nl van onze koning bij zijn staatsbezoek aan Litouwen. Een foto zonder ondertiteling, maar de foto smeekt om een ondertiteling

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Aboutaleb in de fout

Dat is toch frappant dat precies burgemeester  Aboutaleb van Rotterdam het goed vindt dat Pegida een varkensvlees-barbeque houdt vlak voor een moskee. Hij beoordeelt dat niet als een provocatie richting de moskee-gangers. Vrijheid van religie betekent ook  respekt voor anders-religieuzen. Wat bezielt burgemeester Aboutaleb?  Zelf moslim, maar het lijkt dat hij niet de rol van een religie met haar symbolen kent. Is zijn wens om populair over te komen hem naar het hoofd gestegen? Zijn er binnenkort landelijke verkiezingen, heb ik iets gemist?

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

ik had eigenlijk

nooit gehoord van Marjolein Meijer, maar vind haar wel een stuk

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

dra Irlanda Jerez

zij vertegenwoordigt de zwarte markt in de hoofdstad, een gebied van honderd hectare, het gebied dat ik niet graag bezoek, omdat ik het te link vind. Om de haverklap vliegt er een marktkraam in de fik, en tegelijk daarmee nog vijftig. Het is een zwarte markt waarbij allerlei overheidsregels als het betalen van de energie-rekening, het toegang verlenen aan brandweer en ambulances, met voeten wordt getreden. Toch overleeft deze zwarte markt al meer dan tachtig jaren. De huidige nicaraguaanse overheid heeft op basis van haar mensbeeld al veertig jaren een zeer problematische verhouding met marktkooplieden in het algemeen. Zij ziet deze groep al potentiele kapitalisten, als handlangers van het groot-kapitaal van de Verenigde Staten. Ja, het is bijna om te lachen. En dat voor een heel lange tijd, zonder een enkele aanpassing door ervaring deze laatste veertig jaar.

Dan is het toch heel mooi te zien op het tv-kanaal van 100% noticias, dat drs Irlanda Jerez als vertentegenwoordiger van de zwarte markt Oriental in de hoofdstad, te horen vertellen dat haar zwarte markt alles in het werk stelt om de aanvallen door groepen gelieerd aan Ortega,  af te slaan.  Dit in het belang van haar land: Nicaragua.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

vervroegde verkiezingen

zitten er aan te komen, verkiezingen waaraan Ortega niet eens mee wil  doen, want geen enkele partij stelt hem kandidaat. Als er een kandidaat is die duidelijk heeft bewezen dat hij geen land kan besturen, dan is het Ortega.

Zelfs zijn evenknie Somoza was sterker. Het kostte het FSLN 16 jaar , van 1963 tot 1979 om de dictator Somoza kwijt te raken. Ortega had slechts drie dagen nodig om zijn imperium te grabbel te gooien, 18 april, 19 april en 20 april 2018. In deze drie dagen wist hij een grote eenheid te scheppen bij zijn oppositie. Zijn paramilitaire troepen schieten om te doden, om angst te zaaien opdat het volk zich koest houdt, zijn enige visie op het besturen van een land. En dat vond zijn oppositie niet meer leuk.

Het volk heeft plotsklaps een andere keus gemaakt, de mensen zijn niet meer bang, en zijn ook niet meer bang te maken. Zelfs de katholieke pastoors zijn sneuvelbereid, hand in hand, zes pastoors breed lopen ze voor het volk van Juigalpa uit, voor hen de nationale politie en de ME die achteruitlopend zich terugtrekken, wel schietend over de hoofden van de zes pastoors, maar zich terugtrekkend.

Het lijkt op het scenario in Roemenieje, met het jammerlijke einde voor de familie Ceausescu. Ik hoop dat het Nicaraguaanse leger intelligent genoeg is om het Roemeense scenario niet te kopiejeren, het zou Nicaragua in de hele wereld voor minstens een eeuw veroordelen tot de titel bananenrepubliek. Wat het wel is, met pijn in mijn hart moet ik dat toegeven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

standbeelden

In Frankrijk hebben burgemeesters en presidenten de gewoonte om een mooi gebouw achter te laten. Als ze zelf van het toneel zijn verdwenen staat het gebouw er nog en dat is mooi, zeker als het een mooi gebouw is. In de derde wereld doen ze meer met obelisken en is de burgemeester vertrokken, dan heeft de nieuwe burgemeester vaak de neiging de obelisken van zijn voorganger neer te halen. Vaak met een smoes, het ding dreigt om te vallen en dat is gevaarlijk voor de voetgangers. Ik ken daar een prachtig voorbeeld van, de bevolking werd tijdig op de hoogte gebracht van het omhalen, datum en tijdstip enzo. Toen bleek het ding dermate goed gebouwd dat de slopers drie dagen extra nodig hadden om het neer te halen. Ik vind dat grappig.

 

In Havana in Cuba staat een immens groot standbeeld van Che Guevara, niet lelijk maar zo groot dat je zeker weet dat ie een keer wordt omgehaald. Dat vind ik ook grappig, het is toch niet snugger om een standbeeld zo groot te maken dat je zeker weet dat ie een keer wordt omgehaald? Maak er dan duizend van en veel kleiner; waait de wind vijftig jaar later anders, haal ze weg en laat er eentje staan. Die in zijn geboorteplaats bij voorkeur.

In Winterswijk staat het keurige standbeeld van mevr. Heleen Kuipers-Rietberg, en dat mag voor mij eeuwig blijven staan. In Midden-Europa zijn denk ik alle standbeelden van Stalin omgehaald, ik vind dat je er eentje had moeten laten staan. Als van Heutz in Nederland een enkel standbeeld heeft moet je die niet weghalen om de geschiedenis niet te vergeten. Het idee dat het beeld aantrekkingskracht heeft op simpele zielen bestond wellicht bij van Heutz, maar die ligt al lang onder de zoden.

Het meest grappig vind ik als tijdens het bewind van een president zijn obelisken al worden neergehaald, er staan er honderd en tien zijn er al om. Wat gaat hij nu doen, gaat hij die tien weer overeind zetten? Dat zou als forse provocatie kunnen worden opgevat. Er dreigt een spannend spelletje mikadoo, het aantal aan het eind van deze week is een heldere thermometer, het geeft de stand van het gewas aan. Ik vind dat je tenslotte er eentje moet laten staan.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Bianca

Eveling’s tante Lucia had me gedetecteerd: ´het was sprekend Don Jan die hier net voorbij fietste´.Ik was de oprit naar de huizen van de familie van Eveling en Junior straal voorbij gefietst. Eveling werd er op uitgestuurd, of ze nam zelf het initiatief, om deze fout te herstellen. Inmiddels kwam ik op een driesprong die ik herkende van zeven jaar geleden, en maakte rechtsomkeerd, wetende dat ik te ver was afgedaald op de prachtige zandweg richting de Pacific. Van verre zag ik Eveling met Bianca, op de stang van haar fiets, me tegemoet fietsen. Een heel hartelijk welkom volgde, ook al had ik ze gisteren nog gezien.

Bianca is zes jaar oud en een prachtige overleefster, nichtje van Eveling en dochter van Martha, een zus van Eveling´s vader. Bianca zegt niet meer dan het hoogst noodzakelijke, trekt behoorlijk haar eigen plan, en als ze netjes antwoordt op jouw vraag is ze zeer ´to the point´.

Gisteren was ik met de familie volgens de jaarlijkse traditie naar de Pacific en daarna naar een rivier. Dit keer was ook grootvader Don Victor mee en ook Bianca weer. Bianca had grote sprongen gemaakt met haar zwemkunst. Ik complimenteerde haar daarmee, en dat accepteerde ze enigszins verlegen. Die verlegenheid is eerder iets van een gereserveerdheid, ze kijkt met een zeker wantrouwen naar de buitenwereld. Haar moeder Martha heb ik al tijden niet meer gezien, de vader van Bianca is al veel langer uit mijn beeld.

Bianca kan het goed vinden met haar tante Eveling, daarmee toont ze haar intelligentie want op Eveling kan je tamelijk goed vertrouwen. Maar ook met een zeker risico want Eveling heeft alle capaciteiten om in een keer een grote sprong te maken om haar levensomstandigheden te verbeteren.

(lees ook: over leven bij harde wind en lage snelheden).

En Eveling vindt dat het al te lang duurt, ze is ruim veertien en wacht met een groot ongeduld op haar ontsnapping over een paar jaar. Tot het zover is, is ze een grote steun en toeverlaat voor haar nichtje Bianca, ook al weet die ook nu al dat Eveling, mijn mariposa, ooit zal wegvliegen.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

oeps en nog eens oeps

tegen zonsondergang speelden de katjes Kitty Dos, Kahlo en Katja buitenshuis onder het toezicht van hun Moeder Minina. Ik waardeer  dit omdat ze van Minina kunnen leren dat er buiten zoveel meer kattebak is dan binnen. Binnen hebben ze een kattebak met zaagsel, dat werkt redelijk maar nog niet honderd procent. Daarom heb ik voor de katten ook de mogelijkheid dat ze vierentwintig uur per dag naar buiten kunnen. Maar buiten is het ook gevaarlijk. Hun zusje Kitty verongelukte vorig jaar omdat ze het gevaar buiten onderschatte.

 

Om negen uur gisteravond hoorde ik het geluid van een gevecht, alsof de honden van mijn nachtwaker die om negen uur begint zijn werk te doen, een zorro aanvielen. Ik snelde naar buiten, verwachtte niet dat de katjes nog buiten waren, zag ze ook niet en ik ging er van uit dat ze op de gastenkamer zouden zijn, hun favourite plek maar checkte dat niet. Dat deed ik pas vanochtend omdat geen van de drie katjes op het ontbijt verscheen. Nee, ze waren niet op de gastenkamer: Oeps, die schrik sloeg om mijn hart, het zal toch niet dat ze alledrie zijn gesneuveld in de boze buitenwereld? Tien minuten lang overviel me de doffe berusting van: ja zo lijkt het toch wel.

Om de nachtverlichting te doven opende ik de garagedeur, en daar verschenen ze een voor een: Kitty Dos, Kahlo en Katja. Oeps de zon schijnt weer. Blijkbaar waren ze tijdig de garage in gevlucht toen de scherpe honden van mijn nachtwaker hen aanvielen. Vandaag de hele dag verlieten ze de garage niet meer. Ik voer ze nu in de garage, Minina vind dat ook best, de kattebak staat nu in de garage. Vanavond zal ik een mogelijke clash voorkomen, en zal vragen aan mijn nachtwaker hoe hij de relatie tussen Kahlo en zijn honden Princesa en Caracol gaat neutraliseren. Want Kahlo gaat over drie weken verhuizen naar het huis van Princesa en Caracol.

Geplaatst in straatbeeld | 2 reacties

Martin Sommer in de Volkskrant

“”De gemeente (Amsterdam, jk) wil kortom dolgraag dat radicalisering een ander woord was voor achterstelling en discriminatie. Dit is het kwartje dat in alle gleuven past…..””

 

Martin Sommer, rechtschapen journalist van de Volkskrant, die overigens ook fysiek erg op mijn zwager lijkt, geeft hiermee opnieuw een denkrichting aan die nog niet mainstream is bij de Volkskrant, maar dat kan nog komen. Ook de efficiente akties van de Volkskrant in de zaak Halbe met zijn nepnieuws, lijken te wijzen op een betere, noem het gerust een meer rechtse rol van de Volkskrant, om de poltici te controleren op hun doen en laten.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen