disculpe

iedereen moet de broekriem aanhalen, de economie kachelt achteruit, wie weet tot hoever. Een van mijn werknemers vraagt, tegen zijn zin en dat bevalt mij, een korte lening van mij. We zijn het eens over de slechte ontwikkeling, ook op economisch gebied in het land. Dit verklaart ook dat hij nu in de problemen zit. Hij draait het een beetje om en zegt dat alleen ik er nog niet op achteruit ging.

Dit is onjuist,  maar ik antwoord: disculpe

Een volgende keer ga ik er ruzie over maken, net als destijds met doña Huicha.

Advertenties
Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

pico rojo

ik ken een jonge vrouw die ik erg graag mag, ze is bijna vijftien. Ik heb met haar ook al jarenlang politieke discussies, politiek dan heel breed gezien, bv over het bestaan van God enzo. Dit kun je nalezen.

In mei van dit jaar vroeg ze mij: ¨Ben jij liberaal??¨En voordat ik antwoord gaf voegde ze toe: ´´Ik haat liberalen!!´´

´´Hebben jullie maar twee smaken´´ vroeg ik in het bijzijn van haar vader, ´´ik mag hier niet eens stemmen, maar als ik mag stemmen, stem ik op een andere partij dan hier op de liberalen of de sandinisten´´

De discussie ging verder met haar vader, in haar bijzijn. Mijn stelling was dat er sandinisten en orteguisten zijn, en die laatsten schieten op nicaraguanen, dus er is een verschil tussen die twee groepen.

Pa herhaalt mijn tekst voor zijn dochter, en dat kan te maken hebben met het feit dat ik hem zo nu en dan werk geef. Ik ben wel benieuwd of zijn dochter het oppikt, het lijkt van wel.

Vier maanden later lees ik in de krant van soy pico rojo. Dame Chow vertelt tegen haar onderdrukkers in deze regering dat ze haar lippen felrood verft als protest tegen deze regering. Ook Azalia Solis, een prominent en overtuigend  woordvoerder van de Civiele Alliantie kleurt voor het interview met haar in de La Prensa een paar dagen haar lippen felrood.

Nu is het zo dat de jonge vrouw die ik erg graag mag de laatste tijd met felrode lippen bij mij op bezoek komt. Ik betwijfel sterk dat ze de laatste creatieve wijze van protest tegen deze regering heeft meegekregen en ik neem haar apart:

Je hebt ook vandaag weer heel mooie felrode lippen, je geeft daarmee het signaal af:

a- ik ben vrouw

b- maar sinds een week ook: ik ben tegen deze regering

Ze begrijpt het niet meteen, ik lees het krantenartikel voor over mevrouw Chow, eea met fotoos van de felrode lippen, en haar aktie, en leg haar nog een keer uit dat anderen dan zij, hebben besloten dat felrode lippen nu sinds kort een extra betekenis hebben en wel: we zijn tegen deze regering!

Haar broertje is ook binnengekomen en voegt toe: met zwart erbij ben je voor deze regering!

Ik geef hem gelijk.

Vandaag kwam ze opnieuw langs….

Geplaatst in straatbeeld | 2 reacties

we hebben de lichte neiging

Die aandeelhouders van UNILEVER hoeven het niet eens hard te maken, ze hoeven niet openlijk tegen de plannen te stemmen van hun bestuurders om het hoofdkantoor naar Rotterdam te verhuizen. Ze hoeven alleen maar te melden dat ze overwegen dat plan af te schieten.

Daar sta je dan als president Rutte van de Nederlanden, helemaal in de zeik gezet

Geplaatst in straatbeeld | 4 reacties

Sigrid Kaag en haar exploitatie van een Congolese vrouw

Sigrid Kaag kwam op haar werk een Congolese vrouw tegen die op haar vlucht maar twee van haar vijf kinderen kon meenemen.

In haar Abel Herzberg lezing zegt ze tegen deze Congoleze vrouw: waarom heb je eigenlijk niet gestudeerd en ben je niet aanwezig op mijn Abel Herzberg lezing in Nederland, waar je kunt horen dat ik ook lijd. Wij mensen zijn immers gelijk?

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

San Sebastian

Een grote stad in Spanje met het jaarlijkse festival. De rijke provincie waar deze stad ligt heeft een links imago. Dat weerhoudt de festivaldirectie er niet van Cubaanse dansers in het programma op te nemen, dansers die zij zien als edele wilden. Mijn indruk was dat de edele wilde zelf, in het programma van TVE waarin wordt bijgehouden wie het met wie doet in de hoogste kunstkringen, daar nu even geen probleem in zag, omdat het in zijn Cuba ook op een houtje bijten is. Ik val niet over hem.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

een fraai staaltje

van objectieve journalistiek op NU nieuws: ik lees dat een persoon is omgekomen bij een aanrijding tussen trein en auto in Waarland. Nu moet je vooral in een plaats met de naam Waarland natuurlijk wel voorzichtig zijn met je nieuws. Het artikel besluit dan ook dat onderzoek moet uitwijzen wat de exacte toedracht van het ongeval is geweest.

 

Ik begrijp dat er nog veel vragen zijn:

gaf de trein wel voorrang aan de auto die wellicht van rechts kwam?

reed de trein niet veels te hard?

was de machinist wellicht met met zijn mobieltje aan het bellen, zonder de handsfree te gebruiken?

reed de trein achteruit?

probeerde de trein nog uit te wijken?

 

Misschien een klus voor een oud-kamerlid van de PvdA? Om de waarheid boven tafel te krijgen!

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

de linksachtige ondernemer in de derde wereld

de bootvluchteling is denk ik, toch net iets intelligenter. Ze zijn bijna grappig die linksachtige ondernemers die denken dat het slim is om een onderneming te beginnen in een derde-wereldland, waar de mensen niet zo snugger zijn maar wel arm en dus dankbaar. Daarom, denken ze, dat die werknemers in zo’n land echt elke investering in hun land waarderen, want het geeft hen kans op werk. Wellicht niet altijd betaald volgens de plaatselijke cao’s, maar meestal niet veel minder dan zeventig procent van het locale minimumloon.

Met deze lichte onderbetaling rekent de west-europese linksachtige ondernemer zich rijk in het derde wereldland, niet wetende, of wel wetende dat hij zich voor het karretje van airbnb en booking.com laat spannen.

Daar komt nog bij dat hij door zijn filantropische instelling , zijn eigen salaris niet opneemt in de boekhouding, onder het mom van ik doe het met plezier, want ik heb mijn pensioen als basis. En ze geloven er zelf in, het woord naieviteit volstaat niet, maar ik heb er nog geen beter woord voor. Misschien is zo´n tiep een vluchteling met een pensioen en toch de weg kwijt. Niet een economisch vluchteling maar een links-liberaal humanistisch vluchteling die hier zonder gewetenswroeging in een SUV mag rondrijden.

Er zijn er die bouwen op een gepacht stuk grond, gepacht van de locale overheid met de huidige politieke kleur. Zonder zekerheid dat de aankomende locale regering dit ook accepteert, en die wellicht per ongeluk zegt: uw gebouw staat veel te dicht op de eb en vloedlijn, wij kunnen natuurlijk geen gevaarlijke situaties legitimeren.

Okee, je moet risicoos nemen in je leven, en dat vindt de bootvluchteling ook.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

prachtig

Als vakbondsman sta ik natuurlijk achter de eisen die werknemers stellen aan hun baas op het vlak van de betaling, maar ook op het terrein van de inhoud van het werk dat ze moeten leveren. Ik ken een werknemer die weigerde afgewerkte olie in het riool te storten, en hij werd daarom ontslagen en de rechter in het arbeidsrecht gaf hem ongelijk en hij bleef ontslagen. Er zijn nu eenmaal verschillende taken die verdeeld zijn onder de werkgever en de werknemers.

Nu hebben de werknemers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken een brief geschreven naar onze minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok. Die heeft eergisteren in een helder ogenblik wat scherpe vragen gesteld over de multiculturele samenleving.

Dat gebeurde ook al eens door Paul Scheffer in het jaar 2000, achttien jaren geleden. Het ambtelijk apparaat loopt nu eenmaal atijd een beetje achter op de slimme geesten als Frits Bolkenstein en Paul Scheffer. Dit moet je daarom ook vooral niet Stef Blok kwalijk nemen.

Ik begrijp dat ze gaan praten, beter laat dan nooit.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

ik had ze gemist, de vrouwen

Het hele land ligt op zijn kop sinds 19 april 2018. De studenten, aangemoedigd door de katholieke kerk namen het voortouw. De COSEP, zeg de VNO en de regeringskrant El Nuevo Diario volgden. In drie dagen was de grote volksopstand een feit, ook omdat een oudere vrouw tot bloedens toe was geslagen toen zij protesteerde tegen de afbraak van de pensioenen door de regering. Maar het doden van een aantal studenten die het lef hadden door te gaan met het protest was nog veel meer de prikkel om deze regering  naar huis te sturen.

Iedereen dacht dat de huidige regering bij het aantal van dertig slachtoffers het wel voor gezien hield. Inmiddels is dit aantal vertienvoudigd, en nog steeds volhardt deze regering in het afschieten van haar bevolking.  Dit wordt alom betreurd, ook door de moeders van de slachtoffers, en dat zijn vooral moeders van zonen.  Het summum is de moeder van de zoon die is vermoord door zijn eigen kollegaas van de nationale politie omdat hij niet wilde schieten op de bevolking. Dit ook als gevolg van de opvoeding van de zoon door de moeder. Met de vraag over die opvoeding van de overige zonen natuurlijk.

Ik weet niet precies het aantal vrouwen onder het totaal aantal slachtoffers van 310 op 9 juli 2018, maar ik denk dat het ongeveer vijf vrouwen zijn. (Correctie, een dag later las ik 18 vrouwen) Dan moet ik denken aan het artikel van Monica Zalaquett in de nationale krant El Nuevo Diario van 12 november 2017, dat  negen van de tien mannen worden vermoord door mannen. Zij werpt daarbij de vraag op wat de rol is van de vrouwen in de patriarchale maatschappij in Nicaragua. Haar stelling is dat in veel patriarchale families de rol van de patriarch wordt gespeeld door een vrouw. Dit was een eye-opener voor mij.

Terug naar de huidige crisis nu in Nicaragua, anno juli 2018, de rol van de vrouw in de media is die van slachtoffer-moeder, huilend boven de lijkkist van haar zoon. Die nooit iets met politiek te maken had, mijn vraag is dan en waarom niet, maar wel werd afgeschoten. Er zijn vrouwen die deel uitmaken van de civiele alliantie in de nationale dialoog, zoals Azuela Solis, een vrouw met een heel goeie tektst, ook Francisca van de anti-canal beweging heeft een goed verhaal waarbij je je verder niets afvraagt , ook niet niet wat is er nu specifiek vrouwelijks aan haar verhaal.

Maar toch is het weinig, aan de wegverperringen hanteren ze de collekte-trommel, best logisch, ook ouden van dagen zoals ik hoeven niet de wegversperringen te verdedigen, dat zou een vorm van masochisme zijn. De vrouwen en ik als oudere hebben andere eigenschappen, net als de mensen die lijden aan het syndroon van Down, die zet je ook niet op de wegversperring ter verdediging van de wegversperring.

In mijn woonplaats baarden de vrouwen op de belangrijkste wegversperring al vier kinderen, eentje een tweeling, dus drie barende moeders, Ze doen het erom, de wegversperring als symbool voor de toekomst, het nieuwe leven na deze huidige dictator. Deze wegversperring is gisteren opgeheven door paramilitairen van de regering.

Steeds meer mistroostend, lees ik dus deze verhalen over de rol van de vrouwen in Nicaragua, nadat ik dus eerder Monica Zalaquett had gelezen.

Tot vandaag. In mijn woonplaats wordt het gebouw van de katholieke kerk  in het stadscentrum leeggeplunderd en de paters voor farizeejers uitgemaakt. Dit is niet vaker voorgekomen. De aktie wordt gepleegd door vooral vrouwen, dat is denk ik nog nooit voorgekomen. En het is ook geheel nieuw voor mij.

Moet ik hier nu blij mee zijn? Dat eindelijk vrouwen ook verantwoordelijkheid nemen voor de loop van de geschiedenis van Jinotepe?

Nee, ik zie het als teken van zwakte van deze regering die haar eigen bevolking afschiet en ook dat helpt gelukkig  niet om aan de macht te blijven, en de regering zoekt daarom deze laatste strohalm bij de vrouwen die paters en bisschoppen beledigen en beroven.

Omdat ze er van uit gaan dat die paters en bisschoppen de vrouwen niet terug durven te slaan.

Nogal een wanhoopsdaad. En op zoek naar de slachtofferrol.

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

nuttige idioten

Ze hebben hun jaarlijkse etentje voor de vrijwilligers,  en zijn in verwarring zijn over de huidige situatie in Nicaragua, het land dat ze voor vele jaren hebben overladen met liefdadigheid,  om zelf in de hemel te komen.

Dat mag  ook in het het huidige tijdsgewricht wel worden beloond met een etentje voor die vrijwilligers, betaald door de gemeentelijke belastingbetaler.

Hoe vervelend nu dat tijdens dat etentje, in afwachting  van het toetje,  er een bericht binnenkomt  voor de vrijwilligers over ”de nuttige idioot”

”De nuttige idioot” die ook in Cuba al een betreurenswaardige rol vervulde, enkelen zijn zelfs al dood.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen