de linksachtige ondernemer in de derde wereld

de bootvluchteling is denk ik, toch net iets intelligenter. Ze zijn bijna grappig die linksachtige ondernemers die denken dat het slim is om een onderneming te beginnen in een derde-wereldland, waar de mensen niet zo snugger zijn maar wel arm en dus dankbaar. Daarom, denken ze, dat die werknemers in zo’n land echt elke investering in hun land waarderen, want het geeft hen kans op werk. Wellicht niet altijd betaald volgens de plaatselijke cao’s, maar meestal niet veel minder dan zeventig procent van het locale minimumloon.

Met deze lichte onderbetaling rekent de west-europese linksachtige ondernemer zich rijk in het derde wereldland, niet wetende, of wel wetende dat hij zich voor het karretje van airbnb en booking.com laat spannen.

Daar komt nog bij dat hij door zijn filantropische instelling , zijn eigen salaris niet opneemt in de boekhouding, onder het mom van ik doe het met plezier, want ik heb mijn pensioen als basis. En ze geloven er zelf in, het woord naieviteit volstaat niet, maar ik heb er nog geen beter woord voor. Misschien is zo´n tiep een vluchteling met een pensioen en toch de weg kwijt. Niet een economisch vluchteling maar een links-liberaal humanistisch vluchteling die hier zonder gewetenswroeging in een SUV mag rondrijden.

Er zijn er die bouwen op een gepacht stuk grond, gepacht van de locale overheid met de huidige politieke kleur. Zonder zekerheid dat de aankomende locale regering dit ook accepteert, en die wellicht per ongeluk zegt: uw gebouw staat veel te dicht op de eb en vloedlijn, wij kunnen natuurlijk geen gevaarlijke situaties legitimeren.

Okee, je moet risicoos nemen in je leven, en dat vindt de bootvluchteling ook.

Advertenties
Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

prachtig

Als vakbondsman sta ik natuurlijk achter de eisen die werknemers stellen aan hun baas op het vlak van de betaling, maar ook op het terrein van de inhoud van het werk dat ze moeten leveren. Ik ken een werknemer die weigerde afgewerkte olie in het riool te storten, en hij werd daarom ontslagen en de rechter in het arbeidsrecht gaf hem ongelijk en hij bleef ontslagen. Er zijn nu eenmaal verschillende taken die verdeeld zijn onder de werkgever en de werknemers.

Nu hebben de werknemers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken een brief geschreven naar onze minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok. Die heeft eergisteren in een helder ogenblik wat scherpe vragen gesteld over de multiculturele samenleving.

Dat gebeurde ook al eens door Paul Scheffer in het jaar 2000, achttien jaren geleden. Het ambtelijk apparaat loopt nu eenmaal atijd een beetje achter op de slimme geesten als Frits Bolkenstein en Paul Scheffer. Dit moet je daarom ook vooral niet Stef Blok kwalijk nemen.

Ik begrijp dat ze gaan praten, beter laat dan nooit.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

ik had ze gemist, de vrouwen

Het hele land ligt op zijn kop sinds 19 april 2018. De studenten, aangemoedigd door de katholieke kerk namen het voortouw. De COSEP, zeg de VNO en de regeringskrant El Nuevo Diario volgden. In drie dagen was de grote volksopstand een feit, ook omdat een oudere vrouw tot bloedens toe was geslagen toen zij protesteerde tegen de afbraak van de pensioenen door de regering. Maar het doden van een aantal studenten die het lef hadden door te gaan met het protest was nog veel meer de prikkel om deze regering  naar huis te sturen.

Iedereen dacht dat de huidige regering bij het aantal van dertig slachtoffers het wel voor gezien hield. Inmiddels is dit aantal vertienvoudigd, en nog steeds volhardt deze regering in het afschieten van haar bevolking.  Dit wordt alom betreurd, ook door de moeders van de slachtoffers, en dat zijn vooral moeders van zonen.  Het summum is de moeder van de zoon die is vermoord door zijn eigen kollegaas van de nationale politie omdat hij niet wilde schieten op de bevolking. Dit ook als gevolg van de opvoeding van de zoon door de moeder. Met de vraag over die opvoeding van de overige zonen natuurlijk.

Ik weet niet precies het aantal vrouwen onder het totaal aantal slachtoffers van 310 op 9 juli 2018, maar ik denk dat het ongeveer vijf vrouwen zijn. (Correctie, een dag later las ik 18 vrouwen) Dan moet ik denken aan het artikel van Monica Zalaquett in de nationale krant El Nuevo Diario van 12 november 2017, dat  negen van de tien mannen worden vermoord door mannen. Zij werpt daarbij de vraag op wat de rol is van de vrouwen in de patriarchale maatschappij in Nicaragua. Haar stelling is dat in veel patriarchale families de rol van de patriarch wordt gespeeld door een vrouw. Dit was een eye-opener voor mij.

Terug naar de huidige crisis nu in Nicaragua, anno juli 2018, de rol van de vrouw in de media is die van slachtoffer-moeder, huilend boven de lijkkist van haar zoon. Die nooit iets met politiek te maken had, mijn vraag is dan en waarom niet, maar wel werd afgeschoten. Er zijn vrouwen die deel uitmaken van de civiele alliantie in de nationale dialoog, zoals Azuela Solis, een vrouw met een heel goeie tektst, ook Francisca van de anti-canal beweging heeft een goed verhaal waarbij je je verder niets afvraagt , ook niet niet wat is er nu specifiek vrouwelijks aan haar verhaal.

Maar toch is het weinig, aan de wegverperringen hanteren ze de collekte-trommel, best logisch, ook ouden van dagen zoals ik hoeven niet de wegversperringen te verdedigen, dat zou een vorm van masochisme zijn. De vrouwen en ik als oudere hebben andere eigenschappen, net als de mensen die lijden aan het syndroon van Down, die zet je ook niet op de wegversperring ter verdediging van de wegversperring.

In mijn woonplaats baarden de vrouwen op de belangrijkste wegversperring al vier kinderen, eentje een tweeling, dus drie barende moeders, Ze doen het erom, de wegversperring als symbool voor de toekomst, het nieuwe leven na deze huidige dictator. Deze wegversperring is gisteren opgeheven door paramilitairen van de regering.

Steeds meer mistroostend, lees ik dus deze verhalen over de rol van de vrouwen in Nicaragua, nadat ik dus eerder Monica Zalaquett had gelezen.

Tot vandaag. In mijn woonplaats wordt het gebouw van de katholieke kerk  in het stadscentrum leeggeplunderd en de paters voor farizeejers uitgemaakt. Dit is niet vaker voorgekomen. De aktie wordt gepleegd door vooral vrouwen, dat is denk ik nog nooit voorgekomen. En het is ook geheel nieuw voor mij.

Moet ik hier nu blij mee zijn? Dat eindelijk vrouwen ook verantwoordelijkheid nemen voor de loop van de geschiedenis van Jinotepe?

Nee, ik zie het als teken van zwakte van deze regering die haar eigen bevolking afschiet en ook dat helpt gelukkig  niet om aan de macht te blijven, en de regering zoekt daarom deze laatste strohalm bij de vrouwen die paters en bisschoppen beledigen en beroven.

Omdat ze er van uit gaan dat die paters en bisschoppen de vrouwen niet terug durven te slaan.

Nogal een wanhoopsdaad. En op zoek naar de slachtofferrol.

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

nuttige idioten

Ze hebben hun jaarlijkse etentje voor de vrijwilligers,  en zijn in verwarring zijn over de huidige situatie in Nicaragua, het land dat ze voor vele jaren hebben overladen met liefdadigheid,  om zelf in de hemel te komen.

Dat mag  ook in het het huidige tijdsgewricht wel worden beloond met een etentje voor die vrijwilligers, betaald door de gemeentelijke belastingbetaler.

Hoe vervelend nu dat tijdens dat etentje, in afwachting  van het toetje,  er een bericht binnenkomt  voor de vrijwilligers over ”de nuttige idioot”

”De nuttige idioot” die ook in Cuba al een betreurenswaardige rol vervulde, enkelen zijn zelfs al dood.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

waar is het genderneutraal toilet?

een prachtige foto op nos.nl van onze koning bij zijn staatsbezoek aan Litouwen. Een foto zonder ondertiteling, maar de foto smeekt om een ondertiteling

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

Aboutaleb in de fout

Dat is toch frappant dat precies burgemeester  Aboutaleb van Rotterdam het goed vindt dat Pegida een varkensvlees-barbeque houdt vlak voor een moskee. Hij beoordeelt dat niet als een provocatie richting de moskee-gangers. Vrijheid van religie betekent ook  respekt voor anders-religieuzen. Wat bezielt burgemeester Aboutaleb?  Zelf moslim, maar het lijkt dat hij niet de rol van een religie met haar symbolen kent. Is zijn wens om populair over te komen hem naar het hoofd gestegen? Zijn er binnenkort landelijke verkiezingen, heb ik iets gemist?

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

ik had eigenlijk

nooit gehoord van Marjolein Meijer, maar vind haar wel een stuk

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

dra Irlanda Jerez

zij vertegenwoordigt de zwarte markt in de hoofdstad, een gebied van honderd hectare, het gebied dat ik niet graag bezoek, omdat ik het te link vind. Om de haverklap vliegt er een marktkraam in de fik, en tegelijk daarmee nog vijftig. Het is een zwarte markt waarbij allerlei overheidsregels als het betalen van de energie-rekening, het toegang verlenen aan brandweer en ambulances, met voeten wordt getreden. Toch overleeft deze zwarte markt al meer dan tachtig jaren. De huidige nicaraguaanse overheid heeft op basis van haar mensbeeld al veertig jaren een zeer problematische verhouding met marktkooplieden in het algemeen. Zij ziet deze groep al potentiele kapitalisten, als handlangers van het groot-kapitaal van de Verenigde Staten. Ja, het is bijna om te lachen. En dat voor een heel lange tijd, zonder een enkele aanpassing door ervaring deze laatste veertig jaar.

Dan is het toch heel mooi te zien op het tv-kanaal van 100% noticias, dat drs Irlanda Jerez als vertentegenwoordiger van de zwarte markt Oriental in de hoofdstad, te horen vertellen dat haar zwarte markt alles in het werk stelt om de aanvallen door groepen gelieerd aan Ortega,  af te slaan.  Dit in het belang van haar land: Nicaragua.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

vervroegde verkiezingen

zitten er aan te komen, verkiezingen waaraan Ortega niet eens mee wil  doen, want geen enkele partij stelt hem kandidaat. Als er een kandidaat is die duidelijk heeft bewezen dat hij geen land kan besturen, dan is het Ortega.

Zelfs zijn evenknie Somoza was sterker. Het kostte het FSLN 16 jaar , van 1963 tot 1979 om de dictator Somoza kwijt te raken. Ortega had slechts drie dagen nodig om zijn imperium te grabbel te gooien, 18 april, 19 april en 20 april 2018. In deze drie dagen wist hij een grote eenheid te scheppen bij zijn oppositie. Zijn paramilitaire troepen schieten om te doden, om angst te zaaien opdat het volk zich koest houdt, zijn enige visie op het besturen van een land. En dat vond zijn oppositie niet meer leuk.

Het volk heeft plotsklaps een andere keus gemaakt, de mensen zijn niet meer bang, en zijn ook niet meer bang te maken. Zelfs de katholieke pastoors zijn sneuvelbereid, hand in hand, zes pastoors breed lopen ze voor het volk van Juigalpa uit, voor hen de nationale politie en de ME die achteruitlopend zich terugtrekken, wel schietend over de hoofden van de zes pastoors, maar zich terugtrekkend.

Het lijkt op het scenario in Roemenieje, met het jammerlijke einde voor de familie Ceausescu. Ik hoop dat het Nicaraguaanse leger intelligent genoeg is om het Roemeense scenario niet te kopiejeren, het zou Nicaragua in de hele wereld voor minstens een eeuw veroordelen tot de titel bananenrepubliek. Wat het wel is, met pijn in mijn hart moet ik dat toegeven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

standbeelden

In Frankrijk hebben burgemeesters en presidenten de gewoonte om een mooi gebouw achter te laten. Als ze zelf van het toneel zijn verdwenen staat het gebouw er nog en dat is mooi, zeker als het een mooi gebouw is. In de derde wereld doen ze meer met obelisken en is de burgemeester vertrokken, dan heeft de nieuwe burgemeester vaak de neiging de obelisken van zijn voorganger neer te halen. Vaak met een smoes, het ding dreigt om te vallen en dat is gevaarlijk voor de voetgangers. Ik ken daar een prachtig voorbeeld van, de bevolking werd tijdig op de hoogte gebracht van het omhalen, datum en tijdstip enzo. Toen bleek het ding dermate goed gebouwd dat de slopers drie dagen extra nodig hadden om het neer te halen. Ik vind dat grappig.

 

In Havana in Cuba staat een immens groot standbeeld van Che Guevara, niet lelijk maar zo groot dat je zeker weet dat ie een keer wordt omgehaald. Dat vind ik ook grappig, het is toch niet snugger om een standbeeld zo groot te maken dat je zeker weet dat ie een keer wordt omgehaald? Maak er dan duizend van en veel kleiner; waait de wind vijftig jaar later anders, haal ze weg en laat er eentje staan. Die in zijn geboorteplaats bij voorkeur.

In Winterswijk staat het keurige standbeeld van mevr. Heleen Kuipers-Rietberg, en dat mag voor mij eeuwig blijven staan. In Midden-Europa zijn denk ik alle standbeelden van Stalin omgehaald, ik vind dat je er eentje had moeten laten staan. Als van Heutz in Nederland een enkel standbeeld heeft moet je die niet weghalen om de geschiedenis niet te vergeten. Het idee dat het beeld aantrekkingskracht heeft op simpele zielen bestond wellicht bij van Heutz, maar die ligt al lang onder de zoden.

Het meest grappig vind ik als tijdens het bewind van een president zijn obelisken al worden neergehaald, er staan er honderd en tien zijn er al om. Wat gaat hij nu doen, gaat hij die tien weer overeind zetten? Dat zou als forse provocatie kunnen worden opgevat. Er dreigt een spannend spelletje mikadoo, het aantal aan het eind van deze week is een heldere thermometer, het geeft de stand van het gewas aan. Ik vind dat je tenslotte er eentje moet laten staan.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen