paars haar

soms leer je iemand kennen via internet. Omdat je een gezamenlijke vriend of kennis hebt. Of omdat je iemand beroepshalve tegenkomt, dat kan dan zijn als medestander omdat onze posities op een belangrijk punt overeenkomen. Of juist als tegenstanders omdat onze posities op een belangrijk punt juist niet overeenkomen. Dit verhaaltje gaat over het kennismaken met een tegenstander.

Amicaal overkomend, maar hij schrijft de meest verschrikkelijke dingen op, zonder het zelf te weten, zo lijkt het.

ik doe dat ook,  ik bedoel: ´´de meest verschrikkelijke dingen opschrijven´´,   maar daarom probeer ik hem uit te leggen dat dat mijn mensbeeld met zich meebrengt dat ik voor hem, met een ander mensbeeld, ”heel erge” dingen beweer. Opdat hij zou kunnen begrijpen dat het bij mij uit een goed hart komt. Dit begreep hij enigszins.

Ondertussen hadden we al een aantal robbertjes uitgevochten, maar ik had totaal geen beeld, dwz een bepaald beeld wel, van mijn discussiepartner.

Het zou kunnen dat hij uit archieven wel bv een foto al van mij heeft gezien.

 

Maar ik had nog geen foto van hem gezien. Op grond van onze tekstuele emailwisseling is hij denk ik geen boekhouder, hij laat zijn ondergeschikten de meest onwaarschijnlijke teksten publiceren op het vlak van boekhouden. Ook is hij geen beta-man, zijn teksten missen  een primaire logica. Een personeelschef is hij ook niet, hij mist inzicht in de elementaire principes van het arbeidsrecht.

Maar wie is hij dan wel?
Na negen maanden besluit ik toch maar eens op zijn naam te googlen.

Intermezzo: ik vind het bijna onvoorstelbaar de mate waarin mensen zich presenteren op Google, met telefoonnummer en al. ook mij opponent had de euvele moed al deze privee-gegevens prijs te geven aan Google. Michel Foucault waarschuwde al, als studenten van de sociale academie een scriptie over jou schrijven, ben je definitief overgeleverd aan de normen van je omgeving, tel uit je winst.

Deze naieviteit  van mijn opponent kan wijzen op zijn goed hart. Maar ik betreur de mensen die afhankelijk van hem zijn, en die mensen zijn er.

Ik opende de Google-pagina, nee hij is geen boekhouder, en Beta-type ook niet, hij heeft paars haar.

 

Advertenties
Geplaatst in straatbeeld, Uncategorized | Een reactie plaatsen

op de vierkante meter

In mijn land kun je een vrouw beledigen door op straat niet je bewondering voor haar te tonen.   Je kan haar ook beledigen door je bewondering op een verkeerde manier te tonen, eigenlijk is dat ook wel heel erg logisch. Overdijf je teveel, dan neem je haar in het ootje, zij is niet gek en wil zo ook niet gezien worden. Dus ”que linda” voor een normaal mooie vrouw met heel mooie trekken in jouw ogen, bijvoorbeeld haar ogen. Of haar kleine borsten waar jij toevallig op valt.

Zeg je tegen deze vrouw ´´que guapa´´, dan loop je een risico, guapa onbepaald is er voor de filmsterren in wording, en als het gaat om een vrouw met voor jou toevallig heel specifieke mooie kenmerken, dan kun je de plank behoorlijk misslaan. Zij is niet gek en kent haar marktwaarde. Maar een beetje overdrijven mag, teveel overdrijven, dan sta jezelf te kijk als looser die zonodig iets moet want gefrustreerd door ongewilde onthouding ofzo.

Je mag de vrouw in de ogen kijken, maar niet te lang. Kijk je haar te lang in de ogen dan moet je wat zeggen, bijvoorbeeld, ken ik je ergens van, of  heb je een vuurtje. Dat laatste wordt hier bijna nooit gebezigd, want bijna niemand rookt  hier, is veels te duur.

Deze tijden gelden ook voor vrouwen, ik heb het niet geklokt maar ik denk dat je een vrouw in de ogen mag kijken voor de duur van 1.1 seconde en daarna moet je iets zeggen wat zinvol is.  (overigens, de volgende dag als je haar weer tegen komt op je jogging-rondje mag het 1,2 seconde, zonder iets te moeten zeggen)

Vrouwen zijn hier ook gelukkig erg intelligent en een fraaie truc is: zij kijken naar een lantaarnpaal schuin voor zich, wetende dat ik haar al in de ogen kijk,  dat heet in heel mooi nederlands, ze registreren dit met een steelse blik, en draaien dan plotseling hun blik naar mij, wetende dat ik al dik op de 2 seconden zit en ik wat moet zeggen. Ik geef me dan gewonnen en zeg iets dat door de beugel kan, eea tot haar genoegen.

Ik nam me acht maanden geleden voor dat ik die truc natuurlijk ook zelf zou kunnen uitproberen. Vanmiddag was het zover.  Een gezeldschap van acht vrouwen kwam het restaurant binnen om de verjaardag van een van hen te vieren. Een van de vrouwen, (zo bleek later, de jarige)  ging op weg naar het toilet, en koos daarvoor een weg langs mijn tafeltje, ze had ook een kortere weg kunnen kiezen. Ik keek naar het grote televisiescherm waarop ik vaak naar een voetbalwedstrijd van Barcelona kijk maar dat scherm was nu gewoon zwart. Op het laatste moment keek ik haar aan, en zij vroeg me: ? Como esta? (hoe gaat het met u?)

Heerlijk,  met mij ging het goed!

Vergeet in Nederland die sisverboden, je straft er iedereen mee, behalve degene die bestraft moeten worden.

 

 

Geplaatst in straatbeeld | 5 reacties

te rood

ze wenkt met een wapperend linkerhandje de ober, hier mesero, of veel mooier salonero genoemd. De salonero haalt haar bord weg, en ook dat van haar vriendje.

Mijn konklusie is dat haar eetlust al is bevredigd, en dus ook de eetlust van haar jonge vrijer. Haar schoonmoeder eet rustig door om haar kreeft naar binnen te werken, net als haar schoonvader.

Dan komt de salonero terug met twee borden, niet haar eetlust was bevredigd, maar haar biefstuk was te rood, en dat vond haar vriendje ook toevallig.

Ik heb vaak geschreven over de betreurenswaardige positie van het liefje van de oudste zoon des huizes. Wellicht is deze jonge vrijer niet de oudste zoon van zijn moeder. Is dat toch wel het geval, dan geeft deze jonge dame me veel hoop voor de toekomst.

Geplaatst in straatbeeld | 4 reacties

zeswoordenverhaal

Frans Timmermans, een ballon die ontploft

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

het mokkel en hij

ik doe haar zeker twee keer onrecht aan. Zij is overduidelijk vrouw, wel mag ze wat afslanken. Maar dat mag nooit een reden zijn om haar als een ‘het’ te presenteren, waardoor ze een ding wordt.*)

Verder lijkt zij mij niet erg snugger. Maar dat kan ik niet staven met argumenten, integendeel: hij, vijftig jaar ouder dan zij, met pientere oogjes praat druk op haar in en zij antwoordt kort, hetgeen geen reden voor hem is om te stoppen met praten. Dat lijkt erop dat zij telkens zeer effectieve respons geeft op zijn monoloog, heel intelligent want zij kan dan lekker rustig door eten.

Deze twijfelachtige observaties versturen op dit blog, daar kun je vraagtekens bij zetten. Dit keer kies ik er voor om aan mijn lezers advies te vragen, in het verlengde van het beleid van de engelstalige  ´the correspondent´.

We hebben het gehaald!!

*) ik heb gezocht naar een verdinglijking van een manspersoon, een kanjer is geen het, in het engels wel:   the beauty and the beast, dus het beest bestaat wel in onze mindset..

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

de correspondent en the correspondent

Al zes jaar bestaat er in Nederland een nieuwe internetkrant ”de Correspondent” deze krant heeft een geheel eigen visie over het informeren van haar leden in de gemeenschap. Een normale krant is konstant bezig jou te verrassen met de laatste nieuwtjes, om je aandacht te trekken, en die aandacht door jou geschonken aan het nieuwtje wordt verkocht aan de adverteerder. Het doel van de ‘normale’ krant is dus niet jou te informeren over wat er in de wereld gebeurt, maar het doel is jouw geschonken aandacht voor het ”nieuwtje’ te verkopen.

Met ook als gevolg dat je niet goed wordt geinformeerd over wat er in de wereld gebeurt. De geheel andere stelling van ”de Correspondent” is dan ook: ´´wij berichten niet over het weer, maar over het klimaat ´´

 

Dus voorbij aan de waan van de dag. Behalve dat ´´de Correspondent´´ bestaat dankzij hun lezersbetalers, op dit moment ongeveer zestigduizend, staan ze ook open voor inbreng van hun eigenaren/lezers, je kunt met de artikelschrijvers discussieren. Onder het mom van: ´´honderd lezers van de Correspondent werkzaam in het onderwijs, weten meer dan de specialist onderwijs van de Correspondent.

 

Deze formule werkt nu al zes jaar heel goed. Dankzij dat succes wordt nu geprobeerd een wereldwijde engelstalige ´´The Correspondent´´ op te richten, daarvoor is een crowdfundaktie gestart op 15 november jl. Het lijkt te gaan lukken, aanstaande vrijdag moet er 2,5 miljoen dollar binnen zijn. De teller staat nu op 2,0 miljoen, bijeengesprokkeld door een kleine vierendertigduizend toekomstige lezers/eigenaren.

Nog vier dagen, tot en met aanstaande vrijdag, om de twee en een half miljoen dollar vol te maken.

 

Het Volkskrantblog is destijds door de Volkskrant opgericht , om te weten te komen wat er onder het volk leeft. De beroepsjournalisten, ook de Volkskrantjournalisten, hadden immers de populariteit van Pim Fortuyn absuluut niet zien aankomen. Die fout wilde de Volkskrant voor in de toekomst voorkomen. We weten dat dit blog wist te overleven via OBA en nu via Ximaar´s Bijzondere Bloglijst

Je kunt ´´de Correspondent´´ en  de nieuwe wereldwijde engelstalige ´´the Correspondent´´ zien in die traditie van het Volkskrantblog en Ximaar´s BB:

Het is van groot belang om gewoon te betalen, of breder gezegd,  je eigen bijdrage te leveren voor de informatievoorziening in je gemeenschap.

Zoals je ook contributie betaalt aan je vakbond om je belangen als loonslaaf of zzp-er te behartigen.  En je eigen artikel in te zenden, of de correspondent van ´´de Correspondent´´ op haar vestje te spugen met je constructieve kommentaar.

Geplaatst in straatbeeld | 1 reactie

het schot voor de boeg

voor de vierde of vijfde keer kwam onze ambassadeur vanuit het buurland om naar ons te luisteren, want wij vallen ook onder hem. Ik was er nog nooit bij geweest, drie keer kon ik niet weg uit mijn plaats, en een keer wist ik niet van de bijeenkomst. Ik ben namelijk geen lid van de what´sappgroep van ons nederlanders, want vredelievend. Mijn ervaring met het Volkskrantblog in de jaren 2005 tot en met 2010 was voldoende om vooral de voorkeur te geven aan de fysieke aanwezigheid van mijn opponenten in een ouderwetse vergadering ofzo.

Gisteren kwam ik dus voor het eerst, veel voor mij onbekende medelanders tegen, in gesprek over de toestand in ons land. Ook de ambassadeur kende ik nauwelijks, slechts van gezicht bij zijn kennismaking een paar jaar geleden. Zijn rechterhand, B.E kende ik slechts per email, het was aangenaam haar nu beter te leren kennen.

In de wandelgangen had ik voldoende opgevangen over de eerdere vergaderingen met de ambassadeur, en als eerste analyse stelde ik daarom vooraf bij me zelf:

er zijn op de vergadering drie groepen aanwezigen:

a) de ambassadeur en zijn staf

b) nederlanders met belangen in de toeristische industrie

c) nederlanders zonder belangen in de toeristische industrie, onder deze categorie val ik zelf

 

Het is natuurlijk interessant om met de ambassadeur over allerlei aspekten van het leven in ons land van gedachten te wisselen. Maar hij heeft op veel aspekten van dat leven maar weinig invloed: weinig invloed op de veiligheid van de mensenrechtenaktivisten in dit land, ook weinig op de situatie van de nederlanders daaronder. Nauwelijks invloed op de economische situatie in ons land.

Maar hij heeft wel invloed op het reisadvies dat het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag afgeeft aan potentjeele reizigers naar ons land. Dat advies is tot op heden : oranje, hetgeen betekent zoek liever een andere bestemming. Duitsland en Oostenrijk hebben het pas bijgesteld tot geel, dwz : het is te doen.

Groep b) op onze vergadering, de nederlanders die belangen hebben bij de komst van opnieuw toeristen, houden natuurlijk een pleidooi bij de ambassadeur om de code te wijzigen van oranje naar geel.

In groep c) zitten de nederlanders die vinden dat de code oranje moet blijven, opdat de huidige president een hak wordt gezet. Zij vragen aan de ondernemers in het toerisme een offer om deze regering zo snel mogelijk weg te krijgen. Onder hen zijn ook mensen die zelf een offer brachten als mensenrechten-aktivist. Anderen vragen het offer aan de toerismebranche omdat ze zelf per ongeluk zelf geen offer kunnen brengen. En ze vragen dat offer niet aan de plaatselijke kruidenier, dat is wel raar. De plaatselijke kruidenier mag wel alles in het werk stellen om in deze situatie te overleven en de nederlandse ondernemer in de toeristische industrie mag dat niet.

Daar moet je even over nadenken en het wordt veroorzaakt door het idee dat ze de nederlanders meer verantwoordelijk achten voor de politieke situatie in dit land dan de plaatselijke kruidenier.  Ik vraag dan steevast waarom ze dat doen, tot nu toe heb ik geen antwoord gekregen.

En daar komt nog bij:  ze kijken neer op de plaatselijke kruidenier net als vaak de nederlandse toeristische ondernemer neerkijkt op de plaatselijke kruidenier. Die ondernemer voelt zich dus aangesproken door de mensenrechtenliefhebbende nederlander die geen enkel belang heeft in de toeristische industrie.

Geheel ten onrechte allemaal, beide verdrinken in hun morele oordelen. Beter is het te beginnen rationeel na te denken.

Ik had daarom een plan bedacht, ik ga een pleidooi houden voor een eerlijk reisadvies aan de toerist. het gaat om de veiligheid van de toerist, kan het advies geel worden dan past het niet om het nog even oranje te laten om de huidige president te pesten.

Mocht ik de kans krijgen zou ik hem nemen voor ´´het schot voor de boeg´´.

De ambassadeur vroeg wie de aftrap wilde nemen. Ik wilde dat wel en vertelde over de situatie in mijn stad,

Ik stelde vervolgens nadrukkelijk dat ik geen belangen heb in de toeristische industrie.

Verder  ben ik van mening dat de toerist zelf wel de afweging kan maken of ie de huidige president een hak wil zetten of niet. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken, hun ambassadeur hier nu aanwezig stelt een deskundig advies op met hulp van de adviezen en informatie van de hier nu aanwezigen. Bij de kwestie van het reisadvies hoeft de ambassadeur zich niet uit te spreken over de overige kwesties in dit land:  het gaat om de veiligheid sec van de toerist.

De ambassadeur reageerde meteen en ook nog eens perfekt, hij stelde dat het reisadvies voor de toerist een reisadvies is voor de toerist en niet voor de mensenrechtenaktivist in dit land.

 

Vervolgens kreeg iedereen het woord, maar de toon was gezet. Niemand durfde meer een offer te vragen van de nederlandse toeristische industrie ten behoeve van dit of dat.

M. zelf hotelhouder had nog wel een fraai geconstrueerd verhaal dat de toenemende armoede de onveiligheid bevordert, en dat dus de verlaging van de code reisadvies van oranje naar geel, de veiligheid bevordert voor iedereen in dit land.

Hij werd meteen door de ambassadeur terechtgewezen, het reisadvies is er ook niet om de economie van het land te stimuleren, het nederlandse reisadvies gaat over de veiligheid van de toerist.

 

We hebben weer eens een heel goeie ambassadeur, jammer dat ie niet vaker langskomt.

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

de derde generatie van de Me-too beweging

Een bekende actrice, maar niet een mij bekende actrice, vandaar even geen naam,  in Spanje sprak gisteren in een tv uitzending uit : ´´ la feminidad es poder´´

Met haar perfekte voorkomen heeft ze helemaal gelijk, wij mannen doen daar ook niet moeilijk over, we gunnen haar de zeer welgestelde zoon van de eigenaar van de Sachs-motoren,  en als het liefdessprookje per ongeluk schipbreuk lijdt, gaan we niet griepen maar hopen oprecht dat zoon Sachs een mooie vrouw vindt, hij valt nu eenmaal op fraai en heeft er ook iets voor over.

Meer interessant is het verhaal van de mindere goden, ze hebben geen kontakt met de Weinsteins om de slachtofferrol te kunnen spelen en moeten iets verzinnen. Brandt Cortius is zo´n geval. Hij gaat niet naar de rechter maar is wel slachtoffer volgens hemzelf.

Dan de derde generatie: nog meer sneu is het geval van de vrouw die zich slachtoffer voelt van een pedofiel terwijl ze zelf al achttien lentes telt. Intelligent van haar is wel dat zij ook niet naar de rechter stapt, ze denkt dat achttien jaar net een jaar teveel is, en mijn rekenmachine is het daarmee eens.

Een vierde generatie blijft gewoon achterwege.

 

PS een paar weken later: Ze heeft er een punt aan gedraaid, of liever gezegd een heel grote U-bocht, ze is gestopt met het opgeilen van haar potensjeele pedoseksuelen onder haar lezers, en die bleven dan ook al snel weg. Het woord rete-spannend bleef ook weg in de reakties op haar behoorlijk saaie U-bochtverhaal.

Ik waardeer het dat ze is gestopt met het lijkenpikken ten koste van de slachtoffers van pedoseksuelen. En dus het accepteren van een drastische daling van het aantal gescoorde views op haar blog. Eerder kondigde ze aan dat ze twee ervaringen had met pedofielen, ze rept niet meer over dat tweede verhaal, ook haar lezers in hun reakties niet. Wel logisch, want wie wil  nog zo´n tweede saai U-bochtverhaal?

Wat ik nog mis is haar erkenning van haar eigen rol Boekenbinder op te geilen. Bij Anna Vellinga is iedereen in haar omgeving schuldig, behalve zijzelf. Ze beschrijft de lelijkheid van de vrouw van Boekenbinder drie keer als oerlelijk, en ze citeert drie keer Boekenbinder over die kwalificatie. De vierde en vijfde keer noemt Anne zelf de vrouw van Boekenbinder oerlelijk.  En ze hoopt dat haar lezers er in trappen. Die zijn er die lezers: dat blijkt uit de reakties van de vooral vrouwelijke reageerders.

Het hele verhaal van Anne Vellinga over ´´iets met pedofielen´´, is een ongefundeerde, en een niet beargumenteerde vorm van de globale man-beschuldiging.  Dit ten koste van de slachtoffers van de inderdaad bestaande pedoseksuelen onder mannen. Zij wil een graantje meepikken van de MeToo beweging zonder zelf slachtoffer te zijn. Een misselijk makend voorbeeld van de solidariteit van vrouwen onderling.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen

irritant

ik kijk regelmatig spaanse tv op tve. Ze hebben veel leuke programma´s, ook informatieve programma´s  die uitleg geven over waar ons voedsel vandaan komt en hoe .

Over de olijven, over de kool, over de varkens die alleen eikels eten, over de knoflook etcetera.

Irritant is dat ze voor deze informatieve programa’s steeds zeer fraai uitziende vrouwelijke verslaggevers inzetten die nog geen zevenentwintig jaar zijn. Terwijl de deskundige op het gebied van de olijven, de kool, de varkens die alleen eikels eten meestal mannelijk zijn en tegen de zestig lopen. De vragenstellers stellen zeer enthousiast de domme vragen aan de mannelijke deskundigen namens het nog domme publiek, daardoor lijkt het ook nog dat de vragenstellers domme blondjes zijn.

De mannen moeten vervolgens alle zeilen bijzetten om niet beschuldigd te worden van MeToo-achtig gedrag, door de schalkse opmerkingen van hun geile dame interviewster steevast glad te negeren. Vandaag was de interviewster ook nog echt gemaakt blond. Regelmatig keek ze in de camera met een blik van: ziet u wel hoe ik hem bij zijn slurf heb? (ze heeft nog wel respekt voor de kijker, anders gezegd, ze probeert de kijker tot medeplichtige te maken)

De deskundige op het gebied van de knoflook probeerde nog wat toen ze plotseling er van door ging: ´´we zijn hier net knoflook aan het planten en nu heb je er al genoeg van. ´´

Het was mooi van de redaktie dat ze die tekst nog uitzondt.

De man van hoe je broccoli erg lekker klaarmaakt, gaf geen krimp. Het afscheid van hem en de nepblonde verslaggeefster werd niet uitgezonden. Erg irritant.

ps: soms is de deskundige een vrouw van tachtig jaar, daar weet de interviewster ook raad mee, daarover een volgende keer.

Geplaatst in straatbeeld | 3 reacties

disculpe

iedereen moet de broekriem aanhalen, de economie kachelt achteruit, wie weet tot hoever. Een van mijn werknemers vraagt, tegen zijn zin en dat bevalt mij, een korte lening van mij. We zijn het eens over de slechte ontwikkeling, ook op economisch gebied in het land. Dit verklaart ook dat hij nu in de problemen zit. Hij draait het een beetje om en zegt dat alleen ik er nog niet op achteruit ging.

Dit is onjuist,  maar ik antwoord: disculpe

Een volgende keer ga ik er ruzie over maken, net als destijds met doña Huicha.

Geplaatst in straatbeeld | Een reactie plaatsen