een prachtige film

Fransen kunnen dat, een film maken. Maar ook een politieserie, ik zag twee afleveringen. Gisteren een aflevering die speelt in Marseille. Ook deze aflevering staat weer stijf van het politiek correcte. Met ook veel mooie algerijnen in de cast, een fraai pigmentverwende jonge vrouw, maar ook hoe zal ik het noemen afrikaans pigmentverwende, zeg behoorlijk blacke meneren. Een hoogzwangere vrouw als sympatieke politiechef, wel eerder al gescheiden, zoals velen van de hoofdrolspelers. Of ze liggen in scheiding, een eerste konklusie zou kunnen zijn: in Marseille verlies je niet je baan als je gaat scheiden. De plaatselijk cultuur met veel mensen uit NoordAfrika in de suburbs komt volop aan de orde. En zo ik al zei ook het politiecorps is al behoorlijk op kleur, een afspiegeling van de bevolking.

Eerst wekt de serie aan atypische rolmodellen op mijn lachspieren, dan kom ik erachter dat het heel erg snel werkt om tot vele vragen te komen, het verhaal gaat met een sneltreinvaart, met allerlei mogelijke afslagen naar het einde, de vraag wie heeft het gedaan en hoe zit het plot in elkaar blijft tot het einde spannend, elke onderdeel naar het einde gaat van dik hout zaagt men planken. En de snelheid wordt bereikt door juist die hoeveelheid van atypische rollen, en zelfs ik accepteer dat je die voor de snelheid al nodig hebt.

Maar ze geven ook de mogelijkheden om de detailverschillen in culturen weer te geven, naast het verhaal dat een lichtgetinte uit de ene cultuur verliefd kan worden op een fraaipigment verwende jongedame. Of dat een algerijnse moeder er heel veel voor over heeft dat haar zoon op stoot in de vaart der volkeren. Hoe zij dat doet is een bijzondere manier en dat is het mooie van deze aflevering. Ik ga het niet verklappen. Maar ook deze aflevering geeft een kijkje binnenshuis, ook aan de binnenkant van het bureau van politie. Die binnenkant verschilt van het pr verhaal voor de buitenwereld.

De verschillen tussen culturen zijn vaak pas te zien in belangrijke kleine onderdelen. De manvrouwverhouding is in veel verschillende culturen kwestieus, het valt niet mee om het aantal doden dat het met zich meebrengt te verminderen in bijvoorbeeld Spanje. In Marseille ook niet leerde ik gisteren. De discussie slechts voeren over hoe je je in het openbaar moet gedragen is in mijn ogen volstrekt onvoldoende. Als je niet durft te kijken naar wat er binnenshuis gebeurt, verandert er weinig. Daarom is dit een mooie politieserie.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op een prachtige film

  1. marieclaire zegt:

    Hoe heet deze politieserie?

    • De trefwoorden Mila en Fouad werkten, misschien is het geen serie maar een film, en zag ik ook een andere film van dezelfde regisseur: Isabelle Czajka.
      Bovengeschreven film heet Ronde de nuit, met
      rollen van Nacima Prekhtaou, Olivia Cote en Samir boitd

  2. @marieclaire: ik heb uitvoerig gezocht op internet, heb nog geen antwoord. Ik zie de serie op zeer onregelmatige, niet aangkondigde tijden op Eurochannel, 1 dezelfde aflevering al twee keer in twee dagen, dus daar vind ik nog wel een keer het antwoord op je vraag. Ook de zoekterm: jonge politievrouw gebruikt gewoon haar dienstwapen, leverde niks op.

  3. weer een stapje verder, die tweede film waarvan ik dacht dat ie ook van isabelle Czajka was is van Vincent Lannoo, een belgiese filmmaker en schrijver, weet nog niet de naam van de film

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s