nieuwsgierig naar hullie moeder

mijn buurmeisje woont al jarenlang ruim tweeduizend meter bij mij vandaan maar ze komt nog twee keer per week bij mij langs. Vaak met haar broertje als chaperonne, maar de laatste tijd ook steeds vaker met haar vriendin P. Mijn buurmeisje wordt net als haar vriendin elk jaar een jaartje ouder, haar vriendin is nu vijftien, een vrolijke expressieve meid met -in mijn ogen- een groot probleem. Ze is klein van stuk maar heeft rechtopstaande Brigitte Bardot borsten, een en ander is vooralsnog buiten verhouding. Ze heeft er ook last van, ze doet alles om haar schat te verbergen/ontkennen, terwijl haar vriendinnen van haar leeftijd met goed gekozen textiel eea proberen op te poppen.

Het is voor mij moeilijk eerlijk tegenover haar te zijn en te erkennen dat ik niet val op grote borsten.

Laatst nam ze ook haar negenjarig zusje D. mee, zij lijkt fysiek totaal niet op haar maar is ook intelligent en expressief. Gisteren kwam haar andere zus K. mee, zij lijkt erg op D. en is ook intelligent en expressief, gewoon erg leuk en ze houdt ook van spelletjes. Ik vroeg of er ook nog een broertje rondloopt, ja eentje van twee jaar.

Ik hoef dat broertje nog even niet te zien, hij is vast intelligent en expressief, ik begin heel erg nieuwsgierig te worden naar hullie moeder

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op nieuwsgierig naar hullie moeder

  1. Dhyan zegt:

    Ik heb *tig buren maar geen daarvan komt zomaar bij mij langs. Ik vind het heel apart dat er van allerhande bestaande leeftijden daarvan jonge meisjes zonder enige schroom zomaar bij je langs komen en dat twee keer per week. Deel je soms net als mijn opa dropjes uit? Wat ik ook vreemd vind is dat je het nodig vindt het met haar te hebben over haar borsten. Waarom zou je zonder seksuele relatie met iemand moeten memoreren dat je niet valt op grote borsten. En dat ook nog eens met een vijftienjarig meisje.

    • Dank Dhyan voor je vragen, je bent een scherp lezer, daarom eerst een tip om een aantal andere verhaaltjes van mij te lezen. WordPress heeft het prachtige systeem om onder het blog titels te noemen die met dit verhaaltje te maken hebben. Via de tip Is God dood onder dit verhaaltje kom je bij Tussen laken en servet , vooral nummer 4 is verklarend. Naar het zwembad uit 2007 is ook verhelderend wellicht. Ook de serie over Machismo uit vooral 2015
      Ik hou me al jaren bezig met de manvrouwverhouding, die niet op alle plaatsen in de wereld gelijk is.
      Als konkreet antwoord nu op een vraag het volgende. Ik heb het niet met haar gehad over haar borsten, dat zou een grove aanslag zijn op haar huidige verdediging. Dat ik het daarover niet kan hebben met haar wijt ik aan het @gewelddadige@ van de machocultuur hier. Ik heb het overigens ook niet met haar leeftijdsgenoten over het gebruik van textiel om een en ander op te poppen, ook een vorm van geweld in een cultuur.

  2. Dhyan zegt:

    Hallo Jan, het kan zijn dat het door allerhande blokkers en privacy maatregelen, die ik in mijn browser actief heb meelopen, dat ik niet zie wat je bij normaal gebruik wel ziet. Dat kan de reden zijn dat ik geen blog titels, die met dit verhaaltje te maken heb, zie. Ook anderszins zie ik geen mogelijkheid om via de tip ‘Is God dood’ bij ‘Tussen laken en servet vooral nummer 4’ te komen. Maar ik begrijp dat dit verhaaltje voortvloeit uit je belangstelling voor de man-vrouw-verhouding en cultuur doorbrekend beoogt te zijn. Ik denk dat het gegeven ‘buitenstaander’ toch wel een grote rol speelt, voor een vader is het al minder vreemd om het daar met dochterlief daarover te hebben. Misschien ligt het aan mijn besef dat aan de aard van mannen en vrouwen een grote verscheidenheid ten grondslag ligt dat ik meen dat je het over het fysieke als man bezwaarlijk met een vrouw kunt hebben. Ik ervaar toch wel eens wens bij vrouwen dat onder de noemer ‘vrouwendingetjes’ te scharen waar niet licht met mannen over wordt gepraat. Die terughoudendheid bevalt mij wel want ik gevoel als man zijnde ook geen behoefte van de hoed en de rand te weten. In ieder geval zijn mannen tegenwoordig vaker in de kraamkamer te vinden en dat geeft voor mij tevens wel zo’n beetje de grens aan. Om kort te gaan tussen man en vrouw is sprake van enige mysticiteit die door beide categorieën wordt gewaardeerd en gerespecteerd.

  3. Dhyan, kun je ook niet mijn maandelijks archief aanklikken hiernaast? Voor de laken en servetserie juli 2020 en juni 2020 aanklikken. Als dit lukt kan ik maanden van andere verhaaltjes doorgeven.
    Ik ben niet zozeer bezig om culturen te doorbreken om het doorbreken, ik bestrijd dingen waar ik last van heb. Een voorbeeld, mijn buurmeisje krijgt buitenshuis tussen haar vierde levensjaar en haar achttiende een chaperon mee, haar twee jaar jongere broertje. Maar ook haar Moeder als die voor me werkt in en buiten mijn huis. Haar zoontje mocht dan tv kijken. Hij vat eea op alsof hij ook aan het werk is bij mij, in zijn ogen is dat ook zo. Dat begon me erg te storen, en heb ik op voorzichtige wijze aan Pa duidelijk gemaakt dat zoonlief best met zijn Moeder mee mag komen, maar netjes buiten mijn huis op een stoeltje mag zitten opletten of niet of ik haar aanrand. Dat heeft Pa goed begrepen, zoonlief begreep het het snelst en veranderde meteen zijn houding van hier ben ik aan het werk.

    Dochterlief mag op mijn pc de wereld verkennen, als ik geen reden heb om te checken wat ze aan het doen is, check ik dat niet. Pa vertrouwt zijn dochter voor geen cent en liep een keer heel voorzichtig mijn lange houten trap op om haar te controleren met een blik op haar scherm. Dat sta ik ook niet meer toe: politieagentje spelen doe maar in je eigen huis of tuin, maar niet bij mij.
    Dit soort cultuurclashes leert je ook veel van je eigen cultuur, mijn sport is vooral de problemen op te lossen zonder dat het de relatie schaadt. Op dit moment is de relatie met Pa al maanden uiterst koel na een konflikt op een heel ander terrein, maar zonder dat het de bezoeken van zijn kinderen naar mijn huis veel beinvloedt. Ik denk dat het met Pa ook nog wel weer goed komt.

  4. Dhyan zegt:

    Waar ik nu weet waar het staat juni/juli/2020 kan ik het lezen. Het is me niet geheel en al duidelijk waar de taferelen zich afspelen, in Nicaragua of in Nederland. Het lijkt me namelijk dat er andere omgangsvormen tussen beide culturen heersen waar Nederland qua ontwikkeling in vrouwvriendelijkheid een voorsprong zou kunnen hebben. In de heersende cultuur heb je geen chaperonne meer nodig, daar zorgt een uitgaande vrouw zelf voor de nodige rugdekking. Maar zie je ze alleen in het bos lopen bekijken ze je toch van top tot teen om te beoordelen of je een gevaar voor ze vertegenwoordigd. Wat ik maar wil zeggen zo vreemd is het niet de vrouw door de eeuwen heen als kwetsbaarder werd gezien dan een man en dientengevolge meer bescherming behoefde.

  5. Als er geen plaatsaanduiding bij staat is het vast Nicaragua. Ik heb vaste lezers van al meer dan tien jaar, en soms veronderstel ik ten onrechte ook voorkennis bij mijn nieuwe lezers. Voor jou meld ik

    ontmoeting acht van 30 november 2008
    naar het zwembad van juli 2011
    serie over machismo, okt, nov en dec 2025, ook november 2019
    inburgeren in Nicaragua, mijn eerste blog wordt nog steeds vaak gelezen, sept 2005.

    Het verschil tussen man en vrouw zal eeuwig kwestieus blijven en ook heden ten dage worden er in mijn ogen heel grote fouten gemaakt om de ergste problemen te voorkomen, bv het beleid in Spanje om het aantal relatiegebonden moorden op vrouwen, ongeveer zestig per jaar, net zoveel als in Nicaragua met veel minder inwoners, te verminderen. Ook bv het beleid van Plan International, voorheen Foster Parents werkt in veel landen totaal averechts, ik durf te beweren vergroot zelfs het aantal moorden. En alleen omdat ze de nederlandse, westerse analyse op de hele wereld toepassen. Denk daarbij ook aan misbruik van kinderen door westerse ontwikkelingswerkers in Haiti oa. Ik schrijf daarover, niet alleen op mijn blog. Vanwege mijn geslacht probeer ik vrouwelijke onderzoeksjournalisten op mijn spoor te zetten, dat scheelt mij een hoop gescheld. Heel veel feministen vinden dat mannen zich niet mogen bemoeien met deze zaak. Zoniet een heel goeie Zalaquet, die op mijn spoor zit of ik op de hare. In Nederland is Elma Drayer voor mij favourite.

  6. inhoudelijk over je eerdere opmerking dat het door de eeuwen heen niet vreemd is dat de vrouw kwetsbaarder is dan de man.
    Ik ben het met je eens Dhyan dat dat niet vreemd is. ook is het niet vreemd dat Grete Riemersma, tien jaar geleden, als ik het goed heb toen correspondent in Spanje van de Volkskrant, een pleidooi in het openbaar voerde dat de spaanse vrouw naar de sportschool moet gaan om op die manier het fysieke onderspit minder vaak te ondergaan. Zelf denk ik dat dit een doodlopende weg is. En breed wordt veel vaker nagedacht over de voordelen van andere strategiejen. Ook door mij, ndere strategiejen die het fysieke krachtsverschil per definitie accepteren als een gegeven, waardoor meteen ook strategiejen van de bloem, de verleidster legaal worden.

    Ter verduidelijking> dat chaperon systeem dat de vrouw begrijpelijkerwijs beschermt stopt haar ook in een gevangenis. Het zal je hopelijk niet verbazen dat mijn buurmeisje een keer van huis is weggelopen. Daarbij werd door haar ouders mijn hulp ingeroepen om haar weer op te sporen, je mag raden naar mijn antwoord, ik moest daar zelf ook even over nadenken.

  7. Dhyan zegt:

    Dat er veel van overheidswege uitgedachte ideeën maatschappelijk totaal verkeerd uitpakken is bijna per definitie zo. Legio voorbeelden. Qua intentie goedbedoelende instituten leden herbergen die misbruik maken van de gecreëerde situatie idem dito. Ik betwijfel het nut van beide en ook vele andere maatschappelijk hoog aangeschreven goedbedoelende instanties en instituten. Waar het in individuele gevallen wel goed gegaan is blijkt de gegeven hulp wisselvallig en daardoor niet bestendig. Ik denk daarom dat iedere verbetering van het individu zelf of anders van een minimale groep moet uitgaan. Wat betreft de gevangenis is dat niet voorbehouden aan vrouwen, velen leven in een zelfgecreëerde gevangenis door overtuigingen, waar geloof nog niet eens de eerste is. In mijn ogen onderdrukken boerka’s de vrouw maar zelf ervaren deze vrouwen dat mogelijk anders, het bied hen bescherming, anonimiteit en in hun ogen vele andere voordelen. Wie ben ik dan om tegen de in mijn ogen vrouwonvriendelijke boerka te zijn. Maar het is fijn voor je buurmeisje dat ze in jou haar vertrouweling heeft gevonden.

  8. Veel wijze woorden Dhyan, dank vooral voor je laatste zin.

    Behalve dat ik me opwerp als girlpowerdeskundige in drie landen in deze wereld, ben ik ook bezig met het sociaal humanisme, dat meer en meer het liberaal humanisme moet vervangen, want asociaal. Korte samenvatting: het liberaal humanisme is ook een religie, de kerkleden ontkennen elkaars lidmaatschap. Elk individu leeft in groepen en groepen willen overleven, die overlevigskracht is groter dan die van het individu. Het komt voor dat een individu uit de groep wordt gestoten. Het komt voor dat een individu wordt opgeleid om in het leger de groep te verdedigen tegen vijandelijke groepen. tot zover de korte samenvatting.

    Op jouw enerlaatste zin: Wie ben ik….boerka te zijn? Ik vind wel dat we in Nederland mogen zeggen: speel die eigen gevangenis maar in je eigen land. Of dat ik tegen mijn buurjongetje zeg: dat chaperon spelen wens ik niet in mijn huis, ik wens niet in jullie gevangenis gerommeld te worden.

    Dit laatste voorbeeld is natuurlijk enigszins specifiek, want ik ben vrijwillig in hun cultuur gaan medeleven. Als het me niet lukt mijn buurjongen tot ander gedrag in mijn huis hier, te verleiden, dan vertrek ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s