een schaapachtig sprookje (2)

Kantelpunt plaatste zes fotoos bij haar verhaal “een schaapachtige uitvlucht”. Ik vind het vooral een mooi schaapachtig sprookje omdat in haar metafoor:

a-het tijdsverloop ontbreekt

b-de eenheid van plaats wordt volgehouden.

In haar prachtige metafoor ontbreekt niet volledig het begrip tijd, de elf reakties op haar verhaal hebben een volgorde in tijd, doch deze reakties leiden voor Kantelpunt niet tot zes andere fotoos. Het is daarom dat haar metafoor zo tijdloos en vredig blijft. En dat terwijl Kaag, minister van Buitenlandse Zaken tot haar aftreden vandaag maar blijft herhalen dat zij door de snelheid van een en ander is overvallen.

Als waarnemer van de beelden in Kabul net voor de eerste september dit jaar werd je overladen met beelden van vluchtende, bewegende mensen van links naar rechts, mensen die een minuut later heel ergens anders willen zijn. Kantelpunt daarentegen zet de tijd stil en haar zus wil daar wel even bij stil staan, dat is het mooie en het duidelijke van haar metafoor.

In een van de laatste reakties vertelt Kantelpunt van de mooiste foto van een schaapskudde die in een oneindige sliert richting een pas zigzagt naar boven. Eea suggereert beweging, maar de kudde op die foto komt ook nimmer aan bij de pas waar ze een kudde geiten uit het andere dal kan tegenkomen die niet vredelievend is naar de schaapskudde en de ons bekende belhamels.

Zo blijft ook het allermooiste plaatje van Kantelpunt eeuwig vredelievend: de plaats is onze vallei en de tijd staat stil.

Dhyan noemt in een reactie op mijn ” schaapachtig sprookje (1)” de plaatsaanduiding: ” binnen je waarnemingsveld”. Daarbinnen moet je je verantwoordelijkheid nemen. Nu is met ons internet wereldwijd het waarnemingsveld eningszins een vage term. We hebben bijvoorbeeld geen waarnemer als Bette Dam in Noord Korea. Laat ik Bette Dam een journalist noemen. Ook hebben we geen journalist in Ruanda, het Ruanda van de Genocide Fax van Roxane van Iperen.

Ja, literatuur kan iets betekenen

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op een schaapachtig sprookje (2)

  1. rietepietz zegt:

    Oeps, zóver laat ik politiek niet tot me doordringen! Ik aanschouw het ongeveer als “mijn huishouding en gezin” maar dan in het groot. Mijn kinderen zijn aardig opgedroogd naar ik van harte hoop doordat ik ze opgevoed heb met gezond verstand en regels die consequent ten uitvoer gebracht werden. Ik vrees dat het “grote Nederlandse gezin” geen idéé heeft waar men mee bezig is.

    • In jouw laatste zin noem je het “grote Nederlandse gezin”. Een mooie bevestiging van jouw mensbeeld dat individuen vooral ook in groepen leven. Een kleinere groep is je eigen gezin, en daar worden in eerste instanties normen en waarden “gevestigd”. Bij Kantelpunt met de metafoor van de schaapskudde mis ik dat mensbeeld, Kantelpunt ziet in haar metafoor de wereld als een optelsom van tig individuen die allemaal goed en gelijkwaardig zijn geboren, met al eigen normen en waarden een in hun pasgeboren lijfjes.

      Dat deel van haar mensbeeld in de metafoor wil ik nog kwijt in ” een schaapachtig sprookje (3)”. Jouw reaktie hierboven is een mooi opstapje daarvoor: Normen en waarden horen vooral bij de groepen waarin een individu leeft, de eerste kleine groep is het gezin waar de normen.en waarden worden “uitgevonden” en “doorgegeven” aan de volgende generatie.

      • rietepietz zegt:

        Politiek ben ik redelijk “bewusteloos”, dat betekend meteen dat wat er wél tot me doordringt “erg is”, ten goede of ten kwade.
        Ik schrijf zelf nooit rechtstreeks over politiek maar gebruik het gezin inderdaad wel eens als metafoor om iets aan de kaak te stellen. Ik wil geen echt maatschappijkritische verhalen schrijven( is slecht voor m’n bloeddruk) maar ik wil m’n blog ook toegankelijk houden voor voor mensen die het bloggen, net als ik, uitsluitend als een leuke hobby ervaren . Daarom zal ik ook altijd proberen of ik er wat humor kan stoppen als er toch wat politiek door glipt..

  2. @Rietepietz: Jouw blog van vandaag 17 september, getiteld van de hoed en de rand” is politiek, is maatschappijkritisch, en is toegankelijk voor iedereen. Misschien is er voor jou iets per ongeluk iets mislukt, maar voor mij niet. De eis die je aan jezelf stelt dat je eea leuk moet blijven vinden, die eis stel ik mezelf ook, want dat is heel erg belangrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s