een schaapachtig sprookje (1)

ik denk dat Kantelpunt een schaapachtig sprookje aanstipt. Ze stelt dat ” wij ook geholpen willen worden” Een helder onderdeel van het dilemma betreffende Afghanistan. Zij veronderstelt daarbij dat wij, het westen onder leiding van de USA in Afghanistan waren om te helpen. De smeuiige fotoos in de Volkskrant deze week met amerikaanse soldaten die muziekmaken voor Afghaanse kindertjes, speelgoed en eten uitdelen leggen inderdaad de nadruk op “nation building” of minstens op zoiets als liefdadigheid.

Vijfentwintig dode nederlandse soldaten en een veelvoud aan dode amerikaanse soldaten zijn wel een hoge priijs voor deze liefdadigheid. Er bestaat dus ook een parallel verhaal: dat we daar waren om ons zelf te verdedigen tegen de IS en om Bin Laden te liquideren als vergelding van de aanslag dd 9-11.

Dat is mislukt, beweerde Maarten van Rossum direkt na 9-11 nog dat eea geen oorlog betekent, Karin Spaink gebruikt deze week de tekst: ” met oorlog maak je geen vrede”. Ik geef nu Karin gelijk. Bette Dam schreef onlangs in de Groene Amsterdammer over Karzai die destijds de overgave van de Taliban accepteerde, maar meteen werd teruggefloten door de minister van buitenlandse zaken in de USA. En al die jaren daarna werd elk ongeluk in Afghanistan in de schoenen van de Taliban geschoven, dit onderschrijft in mijn ogen het terechte gebruik van het het woord “oorlog” door Karin Spaink.

Welk doel hebben we nu als Nederland? Ik denk: hoe kunnen we het aantal Afghanen dat naar Nederland wil komen zo klein mogelijk maken?

Ik wil nog steeds de mooie metafoor van Kantelpunt uitbreiden. Het mannetjes schaap heet een ram, het vrouwtje de ooi, en het kind het lam. Een gecastreerdde ram heet een hamel, en de ervaring leert dat een hamel een veel meer rustige en evenwichtige leider van de schaapskudde is dan een ram. Er zijn altijd dingen in een heldere metafoor die niet kloppen, zo zijn mensen geen dieren. Maar zou ik de vraag mogen oproepen: zou het castreren van de schaapachtige leiders aldaar een oplossing kunnen zijn?

Roxane van Iperen vertelde eergisteren op de nederlandse tv over de gekmakende situatie waarin ook de nederlandse blauwhelmen terecht zijn gekomen. Op twintig meter afstand zijn ze wekenlang getuige van regelmatig misbruik van een zevenjarige jongen, dan wordt het stil, de jongen heeft zich door het hoofd geschoten met een kalasnikov. De blauwhelmen mogen niets doen want ze zijn op “vredesmissie”

Het lijkt me dat we onze blauwhelmen moeten proberen op te vangen en dat we voorzichtig moeten zijn met het vertellen van nieuwe sprookjes.

De individualisering en de globalisering heeft drastisch huisgehouden. Waren vroeger journalisten in de komkommertijd aangewezen op het monster van Loch Ness; nu kan elke burgerjournalist een kleurrijk zaterdagmagazine-achtig artikel in elkaar flansen op basis van echte feiten in komkommertijd. Deze burgerjournalisten zijn geen lid van een vakbond van journalisten, spreken geen kollegaas aan (waar zou ik het recht vandaan halen jou te kapittelen?) en willen zelf niet worden aangesproken door kollegaas (hoezo kollegaa, ik ben uniek!)

Het parool van de neo-liberale journalist is vrijheid-blijheid, leven en laten leven, sterven en laten sterven, het mooie verhaal, daar gaat het om, vergeet niet te genieten.

Het schaapachtige sprookje kan ook gekmakend zijn.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op een schaapachtig sprookje (1)

  1. Dhyan zegt:

    Ik heb als stelregel ‘daar waar je bent heb je verantwoordelijkheid, of draag je mede verantwoordelijkheid, voor hetgeen zich binnen je waarnemingsveld afspeelt’. Wanneer je bij voorbaat niet in staat bent die situatie te handelen moet je zorgen dat je uit die invloedsfeer wegblijft en indien al aanwezig zo snel als mogelijk wegkomt nadat je het nodige hebt gedaan. Voor landen in oorlog geldt dat je zulke situaties moet vermijden en vooral niet moet opzoeken. Zelfs niet op een zogenaamde vredesmissie want ook daar geldt die stelregel dat je verantwoordelijk bent.

  2. Anoniem zegt:

    eens, er is nog meer over te zeggen, doe ik in sprookje 2, als ik thuis weer internet heb

  3. Anoniem zegt:

    Dank Dhyan, hierboven was ik jan krosenbrink, nu wel ingelogd als het goed is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s