het liberaal humanisme en de kleine groep (3)

elders heb ik al duidelijk gemaakt dat een individueel mens, vaak laat men dat bijvoeglijke naamwoord weg omdat het overbodig zou zijn, toch veel meer in groepen leeft dan men wil toegeven. Dat men afhankelijk is van die groepen. Dat die groepen zo hun eigen ideologie hebben. Die ze graag willen laten voortbestaan.

Door het blog van Kathleen “duurzame geslachtsorganen” van december 2020, kom ik vandaag op de groep “medische wereld” De gezondheidszorg, waar we allemaal mee te maken hebben, al of niet verzekerd. Het overkwam Kathleen dat ze een robbertje moest vechten met haar specialist, net zoals ik dat jaren geleden moest met mijn huisarts.

De medische wereld heeft een paar eigenschappen specifiek voor haar eigen groep:

-ze schrijven onleesbaar voor een gewoon mens

-ze schrijven onderling in het latijn

-ze praten over de patient via briefjes die de patient wel mag vervoeren maar niet mag inzien

-ze horen bij een bepaalde ideologische stroming, waarbij jij als patient niet weet welke. Korrektie: als het om een homeopatische stroming gaat, is het vaak wel duidelijk. En in de psychiatrie kunnen de stromingem erg met elkaar botsen, de laatste tijd is dat gelukkig iets minder.

Het heeft weinig zin om bezwaar te maken tegen de ideologische stromingen in de medische wetenschap, beter is het die te accepteren als stromingen die elkaar scherp houden ten voordele van de wetenschap als geheel en de patient. Maar ik wil wel graag weten met welke stroming ik als patient te maken heb.

Als we het hebben over het plaatsen van een heupprothese, in Nederland tienduizenden keren per jaar, ongeveer 10.000 euro kostprijs, dan komt de kwaliteit van het ziekenhuis vanzelf bovendrijven via een excell-spreadsheet op je internet. Dan hoef je de latijnse namen van een onderdeel niet te weten, je leest de verschillen in de medicijnenvoorschrift na de operatie per ziekenhuis. Dat zijn de ziekten die we het liefste willen hebben: de garage die een schroefje vastzet dat was losgeraakt (ik stel het hier een beetje zwart-wit, er zijn specialisten die zeggen dat je voorlopig met de pijn moet leren leven, disculpe Stefania).

Er zijn andere “ziekten”, zoals

geboorte en dood (abortus en euthanasie)

voortplanting (pil of rooms-katholiek kinderopvangtehuis)

opereren of palliatieve zorg

het zwarte scenario in tijden van schaarste

preventie of pas handelen als de kanker zich voordoet (baarmoeder- en darmkanker)

Bij deze “ziekten” speelt ideologie een grote rol, die van de patient en die van de medisch behandelaar. Dus culturen spelen een grote rol, en culturen verschillen en binnen die culturen verschillen weer de individuele mensen. Twee voorbeelden:

Nederland heeft volgens het buitenland en dat is heel groot voor Nederland een belachelijke voorkeur voor het thuis bevallen. Nicaragua heeft een groot aantal kindzwangerschappen (onder vijftien jaar). Het  bezwaar tegen kindzwangerschappen dat het lichaam daarop nog niet is toegerust wordt technisch opgelost door het erg hoge aantal keizersnedes in Nicaragua, ze zijn er ook heel erg goed in, heb ik me laten vertellen.

Kortom, er zijn heel wat medische terreinen waar ik me tegen aan wil bemoeien, ik denk Kathleen en Appelvrouw ook. En dan wil ik niet dat de medische wereld zich verschuilt achter onleesbare teksten en onduidelijke ideologische posities.

Voor mij blijft vooropstaan dat zij er voor gestudeerd hebben, maar dat kan dan ook gewoon blijken uit hun rationele en ideologische argumenten. Dit meen ik oprecht, ik heb de grootste waardering voor bijvoorbeeld de neuroloog Oliver Sachs die zijn verhalen uit zijn praktijk aan de leek helder uiteenzet. hij is helaas overleden, maar zijn verhalen zijn nu nog voor iedereen die lijdt aan tinnitus een strohalm. De film Awakenings is gebaseerd op een van zijn verhalen, ik vind het een hoopgevende film.

Een mooi voorbeeld tot slot: een vriendin van mij doet op hoog nivo onderzoek naar handige vragenlijsten die worden voorgelegd aan mensen die aan het aftakelen zijn. Opdat tijdig duidelijk wordt of de patient nog wel verder wil met het medische traject. Hoevaak moet je die vragenlijst voorleggen aan de patient, twee of drie keer per jaar of hangt dat af van de leeftijd van de patient? Het lijkt me een zinvol onderzoek, en het wordt ook inmiddels getest, net als het covid-19 vaccin op de doelgroep.

Als je mijn blogs vaker leest dan weet je dat ik me bezig hou met de beperkingen van het liberaal humanisme. In het telefoongesprek van iets minder dan een uur vroeg ik haar: maar moet je die vragenlijst niet ook voorleggen aan de familie van de patient, vooral die patient die veel minder liberaal humanist is, zoals een moslim?

Ik stelde deze vraag nadat ze had verteld dat de rotterdamse vragenlijst internationaal veel waardering heeft, behalve wat minder in arme landen.  Voor haar en haar wetenschappelijke kollegaas bestaat de wereld uit arm en rijk, beide liberaal humanistisch.

Een half jaar later vertelde ze me dat ze mijn suggestie had voorgelegd aan haar meerderen, en ook aan een kollega uit Australieje, die langs kwam voor advies  en tips voor een soortgelijk onderzoek in Australieje.

I like Australian Open, maar met publiek

Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

5 reacties op het liberaal humanisme en de kleine groep (3)

  1. Rob Alberts zegt:

    Ik herinner mij dokter en ziekenhuis bezoeken uit mijn jeugd. Uitkleden, wegen, ademhaling en hartslag controleren en weer aankleden. Waarbij de dienstdoende arts alleen en vooral met mijn moeder sprak. Bij ziekenhuis opnamen ging het iets anders. Daar spraken de arts en verplegers vooral met elkaar.

    Alsof ik een voorwerp ben waar het gehoor en spreekvermogen bij ontbreekt.

    Ja, de medische wereld kan/moet veranderen van een gesloten bastion naar een groep mensen die een luisterend oor en de dialoog met de patiënt weten te vinden.

    Het begin van de levensfase hiervan is wellicht moeilijk vast te stellen, maar het einde hiervan is volgens mij de dood.

    Mooi blog!

    Vredelievende groet,

    • dank Rob voor je uitgebreide reaktie, de laatste zin beginnend met Het begin..begrijp ik niet goed.
      Jouw voorbeeld van de arts die vooral met je moeder praat, vind ik erg grappig. Het gezin is ook een groep met een hiearchie, de arts weet dat en praat vooral met je moeder, je kan daarin een zekere efficientie in vinden. Je maakt je vooral boos op de ongelijkheid in het gezin, als minderjarige zoon. Maar als het onderzoek in Australieje doorgaat met mijn suggestie kan er als resultaat uitkomen dat de vragenlijst ook naar het hoofd van het gezin gestuurd moet worden. Daar word jij dan niet gelukkig van. Dus ik denk dat mijn suggestie niet wordt overgenomen, de medische wereld is op en top liberaal humanistisch. Rotterdam zal als ze daar de suggestie wel willen uitproberen, eerst fondsen moeten werven, geen enkel onderzoek is waardenvrij, dus ook Rotterdam zal de suggestie ook niet overnemen, vrees ik. .

      • Rob Alberts zegt:

        Her luisteren naar de patiënt en het aangaan van de dialoog met de patiënt vraagt natuurlijk wel een beginnend verstandelijk vermogen bij de patiënt. Met een baby is dat lastig. Maar bij een pratende kleuter kan daar volgens mij mee gestart worden.

        Vandaar dat ik het ‘begin’ wat lastiger vind te definiëren.

        Vriendelijke groet,

  2. Aha Rob, nu begrijp ik je laatste zin. Een zin die past in een pleidooi voor de liberaal humanistische manier van denken, door zelfs een peuter al als zelfstandig wezen te beschouwen los van het gezin als groep.. Nu heb ik vaker beweerd dat ik echt niet alles slecht vind aan het liberaal humanisme, maar vind je het niet raar dat als ik een uiteenzetting geef van de nadelen van het ontkennen van de groep door het liberaal humanistisch denken, dat jij vervolgens bijna los van mijn tekst een pleidooi houdt voor het ontkennen van het gezin als groep?

    Ik wijt het vooralsnog aan de helderheid van mijn verhaal, en zal er nog wel een blog aan wijden, met hopelijk een tekst die wel valt te begrijpen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s