Inez Weski

ik zag een compilatie van negentien minuten van Zomergasten van afgelopen zondagavond. Slechts negentien minuten maar ik vond het prachtig de manier waarop Inez Weski de relatie individu en de groep ziet: “de groep kan je bescherming bieden maar je ook vermorzelen”

Ze vertelt van het experiment van een groep in een ruimte waar steeds meer rook hangt, de groep accepteert dat gelaten totdat iemand opstaat en zegt: ” het is hier niet pluis, ik ga weg”. Dat noemt ze de capaciteit om zelf individueel na te denken ondanks het bestaan van de groep.

Dat is heel anders dan Loes van Loessoep, die zo individueel denkt dat ze het bestaan van de groep niet eens erkent, dat zijn volgens Loes ook allemaal individuen, die ze behandelt zoals ze zelf behandeld wil worden: als individu.

De interviewster, ik ben haar naam even kwijt, probeerde nog: ” kun je de overheid niet ook het voordeel van de twijfel gunnen dat ze het beste met jou voor heeft?”

Inez Weski antwoordde erg vriendelijk: ” zo werkt het niet”

Ik leg dat uit als: als je de overheid ook al ziet als een individu, in plaats van de ultieme uitdrukking van de groep die je ook kan vermorzelen, dan heb ik met je te doen en prijs ik mezelf niet gelukkig met jou als medeburger.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Inez Weski

  1. Appelvrouw zegt:

    Zo’n kort maar krachtig antwoord van Inez zet je meer aan het denken dan een verhaal over groepsloze individuen.
    Ik citeer een tekst van je uit een volgend bericht waar het gaat over de keuze hoe je tegen het leven aan wilt kijken: “het hangt van jou af”
    Die tekst is misschien bij Loes ook wel van toepassing. Als je in een groep bent, en je bekijkt de mensen als individu zijn ze heel anders dan in een groep.
    Bij groepen denk ik nog erg in het klein, aan buren in de straat, familie, sportclubs, dus misschien heb ik ook wel een vertekend beeld.

    • Zeker denk ik dat Loes, de schilder van de boom met de twee gezichten, en de interviewster Jannine Abbring van Inez Weski denken dat “het van het individu afhangt”, en “dat gelukkig zijn een keuze is”, in elk geval hun keuze en willen dat ook -inderdaad nogal- dwingend opleggen aan anderen, bijvoorbeeld aan Inez Weski en aan mij en jou.

      Inez wijst die opdracht vriendelijk doch beslist af. Jannine laat in haar slotwoord vervolgens blijken dat ze niets heeft begrepen van de woorden van Inez Weski, dat de groep je ook kan vermorzelen. Dit kunnen ook kleine groepen zijn zoals jij ze noemt. In het voorbeeld van Inez komt vooral de overheid aan de orde, als groep die ook kan vermorzelen. Als strafrechtadvocaat ziet ze als individu haar taak de overheid streng te controleren op het goed toepassen van het strafrecht, door de rechten van het individu te verdedigen bij een strafzaak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s