onder moeders rok

ben ik ontsnapt, pas laat ontdekte ik dat. Dus het extra zelfvertrouwen dat het me opleverde werkte jaren later, maar gelukkig wel op tijd want ruim voor haar overlijden; ze heeft me mogen leren kennen. Wat voor een normaal mens geldt, groeit het respekt voor je moeder met de jaren, ik ben daarin niet normaal.

Ik leerde ook dat eea gewoon simpel wordt doorgegeven naar de volgende generaties.

De kleinzonen van mijn moeder hebben geen probleem met mijn moeder, het lijkt er op dat ze denken: we overleven haar wel. Dat is fysiek feitelijk ook al jaren het geval maar in de geest zijn ze nog gevangen.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op onder moeders rok

  1. Appelvrouw zegt:

    Er zijn misschien toch nog wel meer abnormale mensen dan we denken. Die worden doorgaans ook niet begrepen door mensen die menen dat appels dichtbij de boom moeten vallen.

    De geest vrij maken valt niet mee, het vraagt moed, jezelf kunnen zijn bestaat misschien niet eens, we denken onszelf te zijn, omdat het een vertrouwde manier van denken en doen is, die ons is opgelegd, dat geeft (schijn) veiligheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s