rechtsgevoel

Ik bond drie keer de kat de bel aan, won twee keer en een keer verloor ik, precies die keer dat ik een advocaat in de arm had genomen. Ik denk sinds kort te weten wat ik in dit laatste geval verkeerd heb gedaan.

Een vierde kwestie eindigde in een gelijkspel, ik stopte tijdig met het uitdagen van mijn tegenstander, dus is het nooit tot een rechterlijke uitspraak gekomen. Wel wist ik voor mekaar te krijgen dat mijn tegenstander beslissingen nam zoals ik die graag zag. En ik gunde op mijn beurt mijn tegenstander het uitblijven van gezichtsverlies. Dit noem ik een gelijkspel.

Wat betreft mijn winstpartijen zou mijn zwagerin de vraag stellen: waar hebben we het over? Zij hecht gewoon minder waarde aan de rechtsstaat dan ik. Als zij zich onderdeel voelt van zeven van de tien ons soort mensen, dan slaapt zij rustig verder, ook na een aangename vrijpartij  met haar geheime minnaar. Bij het uitkomen van zo n alledaagse leugen verlangt mijn spreekwoordelijke broer mededogen van mij. Als ik dat mededogen niet lever wordt hij lichtelijk boos. Maar ik geef hem niet zijn gevraagde mededogen, uit eigen belang doe ik dat niet, waarom zou ik medeverantwoordelijk willen zijn voor zijn schijnwereld?

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s