salami-taktiek

J., hoofd van het gezin, hij weet een kortere weg naar de badplaats. ´´Is de weg verhard?´vroeg ik. Ja, een klinkerweg, dus we nemen die. Halverwege zegt hij: hier vlakbij woont mijn broer Jaime. ´´Aha´´.Het water is heerlijk van het grote binnenmeer, zo groot als half-Nederland, prima zand ondergrond, het wordt heel langzaam dieper en de golven blijven klein maar wel leuk om mee te spelen, of zij met ons. Het is bijna windstil, dus geen zandstraal-situaties zoals zes jaar geleden met ook zand op je bord met de meegebrachte etenswaren.

Hoe laat vertrekken wij? vroeg hij mij als chauffeur. ´´Om drie uur, ik schat voor het inpakken straks en de reis terug in totaal twee uur, en ik wil uiterlijk vijf uur bij jullie thuis vertrekken, om te voorkomen dat ik in het donker naar mijn huis moet rijden.´´Hij vertelt aan zijn vrouw dat we om drie uur weer vertrekken. Dat is goed. Zelf geef ik de mededeling door aan de kids.

We vertrekken een kwartier te laat als gevolg van dingen die er natuurlijkerwijze tussenkomen. Zoals de parkiet die nog vers water moet anders sterft ie door uitdroging. Ik had daarop geen antwoord, was ook niet echt benieuwd wat een parkiet zoal aankan.

Ik zeg tegen J., het hoofd van het gezin dat de normale hoofdweg met asfalt sneller is dan die klinkerweg van vanmorgen, met regelmatig een waterafvoer dwars over de weg, die je stapvoets moet nemen. Maar dan komen we niet langs mijn broer Jaime waar ik 10 kilo bakbananen kan ophalen. Is het een groot probleem dat we toch over de klinkerweg gaan?

Een groot probleem niet, maar ik rij geen meter om!!

Bij de broer stappen de kinderen ook uit, ik maan ze terug in de auto, we gaan er vandaag geen familie-bezoek van maken, de zon wacht straks ook niet op mij bij het ondergaan.

Ik zet er de sokken in om vijf uur nog te halen, ik baal van de salami-taktiek van J. Hij onderhandelt niet met open vizier.

Dan begint J. over de kleine of de grote fiets; als we straks langs zijn werk komen dan kan wellicht een van de twee fietsen op de imperial geplaatst worden, dan heeft hij morgenvroeg een fiets om op zijn werk te geraken.  Mijn antwoord: ´´noch de kleine noch de grote fiets plaatsen we op de imperial, en dit vanwege het oponthoud, ik wil vijf uur halen weet je nog?  Maar het duurt niet zolang, riposteert hij. ´´Je moet het gewoon beter plannen´´ zeg ik hem ´´toen ik vanmiddag aan jou vertelde dat we om drie uur gaan vertrekken, had je met open vizier kunnen voorstellen dat je nog graag twee taken uitgevoerd ziet, langs je broer gaan en onderweg een fiets op de imperial monteren. Dan hadden we simpel tot een accoord kunnen komen door om half drie al te vertrekken.´´

Dit in het bijzijn van zijn gezin, dat al ervaring heeft met het verschil in het onderhandelen van J. en mijn persoon. Bij zijn werk aangekomen stapt hij uit en hij blijft daar. Ik zette zijn familie tien kilometer verder af, en vertrok vandaar 15 minuten later dan gepland.

Ik probeer na te gaan wat me vooral irriteert aan zijn houding:

a) doet hij een beroep op mijn flexibiliteit die ik niet bezit?

b) ziet hij mij nog steeds voor dom aan die zijn salami-taktiek niet door of te laat door heeft?

c) is het de houding die me vooral iiriteert omdat die taktiek op nationaal nivo is geperfectioneerd?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

2 reacties op salami-taktiek

  1. Appelvrouw zegt:

    Misschien geen van allen, sommige mensen zijn zelf zo flexibel dat ze niet vooraf nadenken.

Laat een reactie achter op Appelvrouw Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s