het schot voor de boeg

voor de vierde of vijfde keer kwam onze ambassadeur vanuit het buurland om naar ons te luisteren, want wij vallen ook onder hem. Ik was er nog nooit bij geweest, drie keer kon ik niet weg uit mijn plaats, en een keer wist ik niet van de bijeenkomst. Ik ben namelijk geen lid van de what´sappgroep van ons nederlanders, want vredelievend. Mijn ervaring met het Volkskrantblog in de jaren 2005 tot en met 2010 was voldoende om vooral de voorkeur te geven aan de fysieke aanwezigheid van mijn opponenten in een ouderwetse vergadering ofzo.

Gisteren kwam ik dus voor het eerst, veel voor mij onbekende medelanders tegen, in gesprek over de toestand in ons land. Ook de ambassadeur kende ik nauwelijks, slechts van gezicht bij zijn kennismaking een paar jaar geleden. Zijn rechterhand, B.E kende ik slechts per email, het was aangenaam haar nu beter te leren kennen.

In de wandelgangen had ik voldoende opgevangen over de eerdere vergaderingen met de ambassadeur, en als eerste analyse stelde ik daarom vooraf bij me zelf:

er zijn op de vergadering drie groepen aanwezigen:

a) de ambassadeur en zijn staf

b) nederlanders met belangen in de toeristische industrie

c) nederlanders zonder belangen in de toeristische industrie, onder deze categorie val ik zelf

 

Het is natuurlijk interessant om met de ambassadeur over allerlei aspekten van het leven in ons land van gedachten te wisselen. Maar hij heeft op veel aspekten van dat leven maar weinig invloed: weinig invloed op de veiligheid van de mensenrechtenaktivisten in dit land, ook weinig op de situatie van de nederlanders daaronder. Nauwelijks invloed op de economische situatie in ons land.

Maar hij heeft wel invloed op het reisadvies dat het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag afgeeft aan potentjeele reizigers naar ons land. Dat advies is tot op heden : oranje, hetgeen betekent zoek liever een andere bestemming. Duitsland en Oostenrijk hebben het pas bijgesteld tot geel, dwz : het is te doen.

Groep b) op onze vergadering, de nederlanders die belangen hebben bij de komst van opnieuw toeristen, houden natuurlijk een pleidooi bij de ambassadeur om de code te wijzigen van oranje naar geel.

In groep c) zitten de nederlanders die vinden dat de code oranje moet blijven, opdat de huidige president een hak wordt gezet. Zij vragen aan de ondernemers in het toerisme een offer om deze regering zo snel mogelijk weg te krijgen. Onder hen zijn ook mensen die zelf een offer brachten als mensenrechten-aktivist. Anderen vragen het offer aan de toerismebranche omdat ze zelf per ongeluk zelf geen offer kunnen brengen. En ze vragen dat offer niet aan de plaatselijke kruidenier, dat is wel raar. De plaatselijke kruidenier mag wel alles in het werk stellen om in deze situatie te overleven en de nederlandse ondernemer in de toeristische industrie mag dat niet.

Daar moet je even over nadenken en het wordt veroorzaakt door het idee dat ze de nederlanders meer verantwoordelijk achten voor de politieke situatie in dit land dan de plaatselijke kruidenier.  Ik vraag dan steevast waarom ze dat doen, tot nu toe heb ik geen antwoord gekregen.

En daar komt nog bij:  ze kijken neer op de plaatselijke kruidenier net als vaak de nederlandse toeristische ondernemer neerkijkt op de plaatselijke kruidenier. Die ondernemer voelt zich dus aangesproken door de mensenrechtenliefhebbende nederlander die geen enkel belang heeft in de toeristische industrie.

Geheel ten onrechte allemaal, beide verdrinken in hun morele oordelen. Beter is het te beginnen rationeel na te denken.

Ik had daarom een plan bedacht, ik ga een pleidooi houden voor een eerlijk reisadvies aan de toerist. het gaat om de veiligheid van de toerist, kan het advies geel worden dan past het niet om het nog even oranje te laten om de huidige president te pesten.

Mocht ik de kans krijgen zou ik hem nemen voor ´´het schot voor de boeg´´.

De ambassadeur vroeg wie de aftrap wilde nemen. Ik wilde dat wel en vertelde over de situatie in mijn stad,

Ik stelde vervolgens nadrukkelijk dat ik geen belangen heb in de toeristische industrie.

Verder  ben ik van mening dat de toerist zelf wel de afweging kan maken of ie de huidige president een hak wil zetten of niet. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken, hun ambassadeur hier nu aanwezig stelt een deskundig advies op met hulp van de adviezen en informatie van de hier nu aanwezigen. Bij de kwestie van het reisadvies hoeft de ambassadeur zich niet uit te spreken over de overige kwesties in dit land:  het gaat om de veiligheid sec van de toerist.

De ambassadeur reageerde meteen en ook nog eens perfekt, hij stelde dat het reisadvies voor de toerist een reisadvies is voor de toerist en niet voor de mensenrechtenaktivist in dit land.

 

Vervolgens kreeg iedereen het woord, maar de toon was gezet. Niemand durfde meer een offer te vragen van de nederlandse toeristische industrie ten behoeve van dit of dat.

M. zelf hotelhouder had nog wel een fraai geconstrueerd verhaal dat de toenemende armoede de onveiligheid bevordert, en dat dus de verlaging van de code reisadvies van oranje naar geel, de veiligheid bevordert voor iedereen in dit land.

Hij werd meteen door de ambassadeur terechtgewezen, het reisadvies is er ook niet om de economie van het land te stimuleren, het nederlandse reisadvies gaat over de veiligheid van de toerist.

 

We hebben weer eens een heel goeie ambassadeur, jammer dat ie niet vaker langskomt.

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s