stage lopen in een andere cultuur

Reizen in het buitenland kan je blik verruimen, met de nadruk op kan. Emigreren naar een land met een andere cultuur heeft dezelfde potentie.
Maxima emigreerde naar Nederland en stelde na enige tijd vast dat de Nederlander niet bestaat, immers wij zijn allemaal kosmopolieten. Hier wreekte zich de situatie dat Maxima niet vaak praat met pakweg een Amsterdamse taxi-chauffeur, ook niet met een taxi-chauffeur in Managua in Nicaragua. Rosenmuller van GroenLinks werkte wel in de haven van Rotterdam, maar woonde nooit in Charlois, Rotterdam. Dat vergroot de kans dat je een kosmopolitisch wereldbeeld kan handhaven voor jezelf.

Stage-lopen is iets tussen reizen en emigreren in. In vijf jaar leerde ik ongeveer vijfentwintig stage-lopers kennen in een voor hen vreemde cultuur. Voor mij was die cultuur inmiddels net iets minder vreemd, omdat ik er al een jaar in woonde, in die vreemde cultuur. Daarom was ik voor hen een vraagbaak eerste klas.

Een aantal zaken verliep volgens een vast patroon. Nieuwe omstandigheden worden door de mens in eerste instantie argwanend bekeken, dat is logisch. De pas ingevlogen stagieres, het merendeel was vrouw, kozen steevast hun kommentaar op de nieuwe situatie in de vorm van: maar bij ons doen we dat zo.. Alles werd langs de meetlat gelegd van hoe het bij ons zou zijn. Dit is begrijpelijk, de nieuwe situatie is nieuw en bedreigend, een oude reaktie daarop werkt waarschijnlijk niet, daarom maar even volstaan met het benoemen van de reaktie in de oude situatie. Een lichte vorm van paniek.

Dit duurde, gemiddeld, meestal niet langer dan twee weken. De lichte paniek werd vooral overwonnen als de mores van de nieuwe cultuur waarin zij waren terecht gekomen steeds duidelijker werd. En stagieres zijn dan minder in de gelegenheid dan Maxima om de werkelijkheid te omzeilen. Dan bleek ook dat je binnen die mores effectief kon reageren. Los van de vraag of die nieuwe mores beter of slechter is dan die van je zelf, daarover denken we na als we daar de tijd voor hebben, maar eerst gaat het om overleven.

Dit proces heb ik bij veel stagieres zien voltrekken, en ik zag ook spiegels van mijn eigen ontwikkeling.

Na dat halve jaar in den vreemde gaan de meeste stagieres weer terug naar Nederland, trouwen , krijgen kinderen en hebben vooral weer te maken met de mores in Nederland.

Ook relatief vaak willen de inmiddels stagiere ouders Nicaragua opnieuw bezoeken met hun echtgenoot en kinderen, dit keer als vakantiereiziger.  De voorsprong van de stagiere op de reiziger lijkt geheel verdwenen. Dat is voor een deel logisch omdat de nederlandse mores zijn tol eist, verder hebben man en dochters niet de ervaring van de stagiere. Logisch dat bij onzekerheden wordt teruggegrepen op oplossingen via internet en niet door een vraag te stellen aan een plaatselijke taxichauffeur.

Maxima wint het van de plaatselijke taxichauffeur vanwege internet.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op stage lopen in een andere cultuur

  1. Ha Jan,

    Dit was, misschien iets aangepast een prima blog voor HW.

    Groet,

    Victor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s