Onweerstaanbaar in Meddo

We schrijven 1520 na Christus. De hertog van Gelre bezocht zo nu en dan zijn stiefzoon Henk in Winterswijk, zoon van zijn maitresse Lola, die hem, Henk had opgedaan als vrucht van een passievolle namiddag met haar schrijnwerker Jentink.

Jentink stond bekend om zijn gave meubels die gebruiksvriendelijkheid paarden aan schoonheid. Wat je ook kon zeggen van Lola. Jentink werd dan ook totaal overrompeld door zijn eigen pr-folder en Henk werd geboren.

Lola regelde plichtsgetrouw de naschoolse opvang en richtte haar pijlen hogerop. De Hertog van Gelre was het die voor Lola viel, en voor haar sponde gemaakt door Jentink, zonder dat hij precies wist waarom.

Vertrok hij een paar uur later dan hij van plan was, waren zijn paarden bijgevoederd en totaal ontdaan van de eerdere onrust door Henk, die hij daarom steeds meer waardeerde.

Henk was van het filosofische tiepe: waarom zoveel waardering voor de stenen beelden van de katholieke Maria, terwijl zijn Moeder toch ook scoort bij de elite in onze Graafschap? Hij dacht daarover veel na en vond antwoord bij Luther, die een harde aanklacht hield tegen het barokke van de Roomsch Katholieke Kerk en hun aanbidding van de stenen beelden van Maria, terwijl…. maar dat wisten ze toen nog niet.

Heel kort gezegd, Luther waardeerde meer Lola dan Maria, zonder dat met zoveel woorden te zeggen. Henk mocht zijn Moeder ook graag. Henk werd Luther-aanhanger.

De Hertog van Gelre kende de opstandige gevoelens van zijn onderdanen. Ten noorden van de Graafschap waren de katholieken al opgelost door het zilte van de Waddenzeewind. Bij het inspannen van zijn rijtuig door Henk, op  24 april 1520, precies vierhonderdzevenennegentig jaar geleden zei Henk: Eerwaarde Hertog, de beeldenstorm is nabij, u kunt Lola en Winterswijk behoeden voor een ramp door mee te bewegen.

De Hertog verlaagde zich niet tot een antwoord maar had dat wel. De volgende dag verzond hij een order aan zijn ondergeschikten met de duidelijke boodschap: kies voor het lichaam in plaats van voor die stenen afdruk!

Henk en zijn maatjes hadden bedacht dat vrijdag 21 juli een mooie datum is voor de beeldenstorm in Winterswijk.

Zeven uur des avonds precies. En zo geschiedde. De  -later ouderlingen genoemd- uit de buurtschappen waren stipt op tijd met hun bijlen en hooirieken. Behalve die uit Meddo, die waren er niet. Een strak onweer belette hen om af te reizen naar Winterswijk. Ze sloten hun vensters om het onweer te weerstaan. Het onweer dat zich uitstrekte tot zelfs de buurtschap Lappenschaar, ruim halverwege Winterswijk.

Pastoor Rafael van Meddo zag het lijdzaam onder ogen en hij was niet rouwig om dit ingrijpen van Wodan, voorheen de god van het onweer, en nu zijn eigen God die het onweer in Meddo regelde.

Voor Pastoor Rafael is zij nog immer onweerstaanbaar, de lappenschaarse non.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s