metamorfose 2

begin juli dit jaar schreef ik over de verplaatsing van de markt in ons oude centrum naar de nieuwgebouwde markt, met sanitaire voorzieningen, buiten de stad.

En over de vergezichten die deze verplaatsing bij mij opleverde. Niet alles ging van een leien dakje.

Ongeveer drie weken geleden keerden pakweg vijfhonderd marktkooplieden terug naar het oude centrum, en ze namen, dit keer niet de trottoirs, maar de straat in bezit. Voor een deel zijn het ook nieuwe marktkooplieden die nooit eerder een kraam in het centrum van onze stad hadden. De oude, dwz die eerder hier ook een stekkie hadden, klaagden dat de nieuwe markt buiten het centrum niet het aantal klanten opleverden als vroeger in het oude centrum. Ook omdat de regionale klanten, die met de bus of de microbus naar het centrum kwamen, nu twee keer een taxi moeten betalen om bij de nieuwe markt te komen.

De terugkeer van zo’n vijfhonderd ambulante marktkooplieden, die al gauw weer hun dakje tegen de regen in orde maakten, en in de nacht hun koopwaar onder zwart landbouwplastic op de trottoirs achterlieten, was een doorn in het oog van de katholieke kerk, en ook van mij. Ik toog naar het kantoor van de parochie en kon in elk geval mijn handtekening kwijt. Ik bood aan dat wanneer de kerk een processie organiseert, ik wel met een v-teken, ´´Santiago libre´´ wil roepen. Santiago is onze beschermheilige, en de kerk van onze stad was helemaal ingesloten door de  oude, informeel gegroeide markt, en nu begon het gelazer opnieuw.

Afgelopen donderdag werd een compromis bereikt tussen de vertegenwoordiging van de terugggekeerde marktkooplieden, de gemeente, de nationale overheid en de kerk. De regionale bussen krijgen een eindpunt vlak bij de nieuwe markt vanaf vrijdag, de teruggekeerde marktkooplieden vertrekken uiterlijk zondag definitief naar de nieuwe markt. Zoniet dan helpt de sterke arm maandag, dat is vandaag, de marktkooplieden te vertrekken uit het centrum.

De sterke arm regelde vandaag dat geen enkele klant de teruggekeerde marktkooplieden handel opleverde, morgen helpt de ME met het opruimen van de geimproviseerde marktkramen, waar ook morgen geen klant voorbij kan komen. Ook de klant van een winkel in de betreffende straat kan nu even niet langskomen. Ik ken veel winkeleigenaren die dit voor lief nemen. Maar soms ook tot ergernis van een winkeleigenaar. Met zo´n winkeleigenaar bemoeide ik me vandaag, vooral met de vraag: waarom huur je niet een een kraam op de nieuwe markt, waarom heb je een vierkante meter trottoir of straat nodig, waarna het erg moeilijk is de vuilnisafvoer te regelen, zoals je zelf ook wel weet van de afgelopen dertig jaar? Het antwoord is erg pover.

Een uitgebalanceerde aanpak dus vandaag om zelfs marktkooplieden te overtuigen dat er zoiets bestaat als een gemeenschap, die ook rekening houdt met winkeleigenaren die graag willen dat je hun winkeldeur binnen kan lopen, met bewoners van het centrum die hun gevel willen kunnen onderhouden, met klanten die over een trottoir naar hun favourite winkel willen lopen. Een gemeenschap, die in overleg afspreekt wat een voetpad is en wat een verkooppunt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s