wie is van wie

ik gaf destijds mijn vissen in de grote waterbak kuikenvoer. De hond van mijn buurman Jose Luis vergezelde me vaak, ik legde op het muurtje ook een paar korrels voor haar, vond ze lekker.

Junior, zoontje van Jose Luis, toen zes jaar oud, vertelde me dat zijn Vader liever niet had dat ik zijn hond te eten gaf. Na kort nadenken begreep ik het, de hond heeft een principe, wiens brood men eet diens woord met spreekt. Dus daar moet ik niet als stoorzender tussen gaan zitten en ik stopte met mijn  -niet bedoelde- verleidingskunsten.

Dochter Eveling, we schrijven drie jaar later, heeft een klein katje, een leuke dondersteen en ze heet Minina. Minina moet haar levensruimte delen met drie honden en een klein geleewiekt papegaaitje, ook van Eveling. Dat papegaaitje heeft Minina min of meer per ongeluk opgepeuzeld, zonder dat het haar kop kostte, maar dat scheelde niet veel. Eveling gaf haar Vader opdracht Minina dodelijk te straffen voor die moord maar dat vond haar pa te ver gaan. Meer en meer gaf Minina aan dat ze zich bij mij op haar gemak voelt. Soms werd ze thuis des nachts gemist en dan bleek dat ze zich bij mij op zolder vermaakte. Ze is klein van stuk en dol op eten. Eveling besloot een week geleden dat Minina vanaf dat moment van mij was, op voorwaarde dat ik haar melk en kaas zou voeren. Dat doe ik.

Vanmiddag meldde Eveling dat haar Vader vindt dat Minina nu van mij is omdat ik haar eten geef. Dat snap ik al lang,  antwoordde ik, maar wat vind je Moeder?  Die is het er niet mee eens. Por favor, laat ze even overleggen en dan hoor ik het wel. Ze is van jou zei Eveling voorbarig. ¨Ga nou maar eerst thuis overleggen´´ zei ik nog een keer.

Ik vind deze diskussies heerlijk, lekker duidelijk in de derde wereld. In Nederland is niemand van iemand. Dat geldt vooral voor Maxima. De man met asbestlongen was eerst van Eternit in Goor, en nu niet meer. Van wie nu dan wel? Grote vaagheid, men probeert: u bent van u zelf.

Binnen drie minuten is Eveling terug: mijn Vader zegt dat Minina nu zowel van jou is als van ons. Ik accepteer dit vage besluit, vraag me tegelijkertijd af of dit nu evolutie is of juist niet.

Bovendien vraagt Eveling (12) mij vier mangoos van mijn boom, eentje voor haar, voor haar broertje Junior, haar Moeder en haar Vader. Ik weiger resoluut: Nee nee dat kan ik niet doen want als ik jullie te eten geef dan zijn jullie van mij en dat wil ik niet!

Ze kijkt me ongelovig aan, omdat ik zelden nee zeg op haar mango-vraag, ze opent haar mond om te protesteren en dan valt het kwartje

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

3 reacties op wie is van wie

  1. @underthekitchen: dankjewel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s