dood is lelijk

een dooie vis in zijn water ziet er niet uit, opgeblazen naakt liggend aan de oppervlakte; als ik vis was wil ik niet zo gevonden worden, liever spies ik me dan aan een horizontale ontwikkelwortel van de waterlelie een dertig centimeter onder de waterspiegel, waar ik dan langzaam verga zonder pottekijkers.

Vanaf mijn balkon zag ik bewegend water in mijn grote waterbak, welk beest beroert daar het water? Ik ging op onderzoek uit, een grote pad van 20 cm lang en 10 cm breed trok langzaam haar baantjes. Verder ontdekte ik een jonge spotvogel met gespreide vleugels drijvend op het water doodstil, lijkend dood.

Het zag er vredig uit en dus zocht ik mijn gereedschap in mijn garage en probeerde de spotvogel uit het water te tillen. Ze spartelde tegen maar even later lag ze op het droge, haar vleugels nog steeds gespreid en bewegingsloos.

Een half uur later had ze haar vleugels ingetrokken en bewoog haar kopje fluks heen en weer.

Weer een half uur later zat ze op een takje zodat ook haar staartvleugel sneller kan drogen, morgen wil ik haar niet meer zien

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Een reactie op dood is lelijk

  1. Stefania zegt:

    Goh Jan, je wordt poëtisch op je ouwe dag. Mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s