zwijgen

is een strategie. Je vraagt iemand wat en die geeft geen antwoord, jij hebt dan verloren.

Jongelui probeerden met stenen  vanaf de openbare weg, mango’s uit mijn bomen te gooien, nu woonden er destijds kleine kinderen op mijn terrein en die liepen dus gevaar door de neervallende stenen te worden getroffen.

Ik sprak die jongelui er op aan: als ik er ben of mijn oppasser, kom dan gerust binnen en klim in de bomen om de mango’s te plukken maar gooi niet met stenen vanaf de weg want daar kunnen ongelukken mee gebeuren.

De hoofdman van de jongelui gaf geen sjoege, hij buiten het prikkeldraad en ik binnen. Ik greep hem onverwachts bij zijn revers;  ik wist dat dit niet gebruikelijk is in dit land maar ik was nogal gemotiveerd en zei hem dan ook heel erg boos:

ik vroeg je wat, kan je het lef opbrengen om mijn vraag te beantwoorden?

Hoewel hij zich op de openbare weg bevond gaf hij mij antwoord en ik liet hem los.

Sinds kort komt hij in mijn restaurant met zijn vriend; hij heeft -zo lijkt het- geen moeite om uit de kast te komen, maar dat ligt waarschijnlijk vooral aan hen zelf

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s