kleurenblind

in het restaurant in een naburig dorp zag ik beelden van Levante UD tegen Barcelona. Nu heeft Levante dezelfde shirtkleuren als Barcelona en dus speelde de thuisploeg in een ander shirt. Dat is mijn logica, maar de logica in het voetbalwereldje is anders: de thuisploeg mag in zijn eigen kleuren spelen en de bezoekende ploeg moet een reserveshirt met kontrasterende kleuren aantrekken.

Die logica van het voetbalwereldje, ken ik allang, maar steeds wint mijn eigen logica het weer. Ik denk, ach we hebben hebben thuis nog wel een ander kleurtje shirt liggen, laat onze gasten Barcelona maar in hun eigen kleuren spelen.

Het viel me op dat Levante probeerde het spelletje van Barcelona te kopiëren, tiktak rond het zestienmetergebied van de tegenstander, maar onzorgvuldig uitgevoerd, veel fouten en eigenlijk dodelijk vervelend om naar te kijken als het steeds maar niet lukt. 

Pas toen had ik door dat het Barcelona zelf was dat zo saai speelde, in een tenue dat verliep van geel via oranje naar rood.

Ik verliet teleurgesteld het restaurant, thuis las ik dat de gasten in dat rare shirt, met dat vervelende spelletje, toch hadden gewonnen: mijn favourite ploeg Barcelona

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s