Jonny

de mollige medicus legt de röntgenfoto die ik meenam naar zijn acupunctuurpraktijk, terzijde en stelt zijn plan aan mij voor:

zes sessies met elektrische massage, zestien naaldjes, enige injecties, kraakbeenpillen van een haaivis en hasjies-zalf. Ik ga ervoor.

Anita, nee geintje, ze heet Reina, de mollige verpleegster zal de prijs van alle onderdelen voor mij opschrijven, daar zal geen onduidelijkheid over zijn, no se preoccupe.

Jonny zelf doet de zestien naalden, daar voel ik weinig van. Reina legt de electroden aan, vier stuks, ik moet melden als de stroomstoten te erg worden, de eerste twee gaan goed, de derde en vierde moeten ernstig worden bijgesteld.

Reina verlaat de ruimte waar ik op een sofa lig. Na enige tijd slaat de accu af, de stroomstootjes houden op en de accu begint te piepen om Reina te waarschuwen dat ie klaar is. Er gebeurt niks. Langzaam krijg ik visioenen over welke strafmaatregelen de accu beschikt als Reina langer dan vijftien minuten niet op de alarm-piep reageert. Krijg ik dan hondertien volt om één en ander te bespoedigen? 

Even later komt Reina, ze verwijdert de elektroden en de zestien naalden en plakt een plantje op mijn huid en steekt dat in de fik. Ik beweeg teveel met een kans op plaatselijke verbranding en wellicht daarom heb ik dat plantje bij de latere sessies niet meer teruggezien.

Jonny doet de laatste stap en plaatst vier injecties, bijna onmerkbaar. Ik moet nog vijf minuten blijven liggen en mag me dan aankleden.

De derde sessie is spannend. Alles begint als normaal, maar de elektroden van Reina geven eerst geen sjoege, daarna wel en wel fors en in een hoog ritme. Toen Reina al weg was, het elektrocuteren duurt vijfentwintig minuten, veranderde het ritme van de stroomstootjes, ze waren te harden maar het leek dat ze op hol sloegen, ik verwachtte elk moment dat de accu zou ontploffen, of ikzelf?

Het kwam goed, de stroom stopte en de accu riep Reina met het alarmsignaal. Ik vertelde Reina van mijn ongerustheid over het ritme van de stroomstootjes. ‘Langzaam?’ vroeg ze, nee joh juist heel snel!! Ze hoorde mij aan met drie keer goh, goh, goh en een heel mooie glimlach

Toen kwam Jonny voor de gebruikelijke injecties, hij doet er altijd vier, maar na drie stopte hij. Een paar minuten verstreken, ik zag hem niet, ik lig op mij zij en hij staat achter mij, ik hoorde cellofaantjes ritselen en hield er rekening mee dat hij plotseling zou toeslaan met nummer vier: dat gebeurt en ook nog nummer vijf!

Ik betaal bij Reina, ik vraag opnieuw of dit voor mij onbekende ritme van de stroomstootjes gepland was? Ja zegt ze, dokter Jonny regelt dat. Kan je mij dat de volgende keer aankondigen zodat ik me niet ongerust hoef te maken? Haar reactie is enigszins ongemakkelijk. Aha, de accu is toe aan een onderhoudsbeurt, denk ik.

Ik maak een grap over de kraakbeenpillen van de haaivis en het ijs is weer gebroken. Ook haar kollega vindt deze patient wel leuk. Op naar sessie vier

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

3 reacties op Jonny

  1. Stefania zegt:

    Beterschap,Hasjish zalf klinkt heel legaa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s