armoede en instelling

je kent de verhalen wel, een bijstandsmoeder wint de lotto, van de ene op de andere dag multimiljonair en dat loopt dan verkeerd af. Want niet in staat de weelde te dragen. Rijk blijven vereist een bepaalde instelling, die is niet iedereen bij de geboorte gegeven en daar moet je je ook in kunnen oefenen.

het omgekeerde bestaat ook, iemand die ontstellend goed arm kan zijn. Zo goed dat ie wel uitkijkt om ooit rijker te worden. Hij koopt wekelijks een lot in de loterij om el Gordo te winnen en dat geld is ie dus al kwijt. Hij besteedt zijn schaarse middelen verder aan dingen die per definitie niet als investering in de toekomst kunnen gelden: sigaretten, drank en kerstboomverlichting.

alleen zodoende is zijn gemoedsrust verzekerd, en ook zijn verhaal dat hij heeft vervolmaakt om zijn medeburger geld uit zijn jas te kloppen voor de kist voor zijn zwager die op vijfenveertig jarige leeftijd overleed, wie had dat nu kunnen voorzien, dat verhaal blijft gelukkig intact en actueel in zijn  -al jaren vertrouwde- situatie.

ik hou geen pleidooi voor meritocratie. Hierboven begint het met een bijstandsmoeder, maar ik heb het niet over individuen.  Ik heb het over groepen mensen met hun manier van denken.

die manier van denken kan regelrecht een belemmering zijn om minder arm te worden.

als je mij als Nederlander voor de voeten werpt dat enige tijd geleden Columbus Latijns-Amerika leegroofde en dat die, net als ik, ook uit Europa kwam, dan lijd je volgens mij aan wentelzucht in ellende die chronisch is.

aan mij en aan jou om daar antwoord op te geven

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

5 reacties op armoede en instelling

  1. Om je boodschap beter te vatten: leg me het woord meritocratie eens uit.

  2. pasgeleden, op 19 november schreef Selma op OBA haar verslag van de lezing van Cohen. Ze geeft in haar eerste alinea een mooie samenvatting. Titel van haar blog: Meritocratie is niet genoeg

  3. Stefania zegt:

    Hier in het zuiden van Spanje zie ik dat men (de overheid maar ook ondernemingen en particulieren) zoveel kansen laat liggen om de economische situatie te verbeteren. Jammer aan de ene kant.

    Aan de andere kant een minder goed draaiende economie is over het algemeen beter voor het milieu. Want minder geld te besteden betekent vanzelf minder consumptie, minder mobiliteit, dus energieverbruik. Dus om maar met Johan te spreken: Elk nadeel heb z’n voordeel.

  4. Ieder mens kijkt toch weer anders tegen zijn financiële situatie aan. Geld is voor mij niet het belangrijkste, maar als ik het niet heb, heb ik wel een probleem.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s