einde en een nieuw begin wellicht

ik heb om acht uur afgesproken bij Josue thuis, want zijn vrouw Kenia en zijn kinderen Diego en Cecilia Nicole willen ook mee naar de hoofdstad om de laatste etappe te zien, die begint om tien uur. Josue vraagt of zijn moeder ook mee mag, die woont iets verderop, een nichtje Batalia wil ook mee en Louis de broer van Josue. Fiets achterin, vier plastic stoelen op het dak en daar gaan we, eindelijk.

Om half tien staan we dicht bij de start maar buiten de hekken want een agent staat niet toe dat we het parkours oprijden. Het gezag van nummer 44 in de Vuelta de Nicaragua is onvoldoende om de agent te overtuigen. Dan ontdekt Josue dat zijn versnellingskabeltje is gebroken. Met kunst en vliegwerk en een pikkeltje van de fiets van één van de zeven fans uit het dorp van Josue die per fiets naar de hoofdstad zijn gereden herstelt Louis de zaak net voordat het startschot klinkt. Deze fans gaan straks ook weer per fiets terug, via El Crucero dus, dat zijn de ware supporters!

De laatste etappe gaat over 30 ronden op een afgesloten circuit, totaal 66 kilometer. Degene die door het peleton wordt gelapt moet afstappen. Van de ruim zeventig renners zijn er nog 53 over. Op de ranglijst staat Josue op nummer 44, niet slecht voor als je voor de eerste keer meedoet. Maar hij zal het vandaag moeilijk krijgen om de etappe uit te rijden.

Het publiek staat op de drie meter brede middenberm, waar de renners twee keer per rondje langskomen. Nooit eerder deze week had ik zo’n goed overzicht op het koersverloop. Geen wonder dat ik nergens placa M303’144, Gatorade-man, italiaan-mexicaan, met het vlaggetje van, het jurylid, zie:  hier valt niks te ritselen. Ik mis ook Eddie. En ook de renner Octavio, el chele (A-rijder CDM Pollo Estrella) en Picachu, ik weet niet zijn echte naam (B-rijder CDM Pollo Estrella).

Jorge en Josue kunnen een paar rondjes met de grote groep mee, en dan verzeilen ze in kleine groepjes die voor hun leven vechten voor het naderen van het peleton achter hen. Na twaalf ronden worden Jorge en Josue gelapt. Samuel en Omar met zijn zware fiets houden het nog acht rondjes langer vol.

Walter Gaitan, Walter Bonilla, Maravilla, Cristian, vier A-rijders en Sergio B-rijder, komen in het peleton over de streep.

Vijf ronden voor het einde ontdek ik Omar onze ploegleider, die op de  ravitailleringsstrook gewoon bezig is de renners van drank te voorzien. Ik begroet hem en vraag of ik het goed heb begrepen dat hij geen ploegleider meer wil zijn van de club. Inderdaad, zegt hij, gisteren bij de tussensprints leek niemand in de gaten te hebben dat die tussensprints er waren. Wat moet je daar nou mee? 

De uitgevallen B-rijders in de slot-etappe, Jorge, Samuel en Omar helpen de ploegleider Omar op de ravitailleringsstrook. Josue niet, die is met Louis en zijn fanclub verderop.

Is het misschien zo dat alléén Josue, Picachu en Octavio door Omar de ploegleider is ontslagen?

Of hebben Picachu, Josue en Octavio als enigen de consequenties getrokken van de kritiek van Omar op de hele ploeg. En pikken de anderen die kritiek gewoon, bij gebrek aan een alternatief en blijft de situatie bij CDM zoals het is, minus de drie genoemde renners.

Ik hou het op deze laatste variant, die qua resultaat trouwens erg lijkt op de eerste variant.

Misschien is het goed dat ik alvast ga nadenken over m’n eigen toekomst, ga ik door met Omar of steun ik een nieuw initiatief van Josue.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s