uit de eerste hand

Eddie, de assistent-ploegleider van CDM Pollo Estrella is een leuke jongen, heeft veel ervaring als wielrenner, vertelt van die keer dat hij een wedstrijd won dankzij zijn broer die hem met zijn motorfiets de berg opsleepte. Maar dat werd niet opgemerkt door de juryleden. Juryleden die ook in onze wedstrijd overal verdekt zijn opgesteld of incognito op motorfietsen heen en weer rijden over het parkoers.

Eddie nam ook deel aan westrijden in Costa Rica, hij heeft waardering voor hun eerlijke en gediciplineerde manier van koersen, dus zonder truuks. Zijn waardering voor de Ticos komt oprecht bij me over, met een soort berusting uitgesproken omdat die eerlijkheid nu eenmaal niet in de genen zit van ons nicaraguanen.

Op moment dat hij dit vertelt staan we geparkeerd op drie kilometer vóór de meet van de proloog, een individuele tijdrit. Straks komt onze A-rijder Walter Gaitan langs en dan rijden we hem weer hard voorbij, liefst met nog een andere passeerder opdat Walter een jump krijgt van het door ons getrokken vacuum. 

Vlak voor Walter blijven rijden met de bolide mag natuurlijk niet, maar vijftig meter verder voor hem blijven rijden breekt de wind ook een beetje. Zegt Eddie, lijkt me overdreven, maar je kan ook geloven in truuks.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s