naar het zwembad

Eveling, mijn buurmeisje, is intelligent en linkshandig. Ik ben ook linkshandig dus dat schept een band. Maar er is meer. Ze is volgens mij ook bêta. Erg geïnteresseerd is zij hoe de dingen werken. Kinderen kunnen je helemaal murw vragen naar het waarom, Eveling vraagt mij naar het hoe.

Met veel plezier heb ik haar vraag beantwoord hoe de touwpomp in mijn grote watervijver werkt. Ben ik op een onderdeel onduidelijk dan vraagt ze dóór.

Je begrijpt, ik mag haar. Dat is wederzijds, ongeveer dagelijks krjg ik een tekening van haar. Ook tijdens het kijken naar een verantwoord tekenfilmpje op mijn tv kan ze het niet laten een tekening te maken, die ze daarna  -mooi verpakt- aan mij overhandigt.

Sterk is ze ook in het onderhandelen: wanneer gaan we (zij en haar broertje Junior) naar dat zwembad waar je het laatst over had?

“ja , ik moet dan toestemming vragen aan je ouders”

‘wanneer doe je dat?’

“moet dat in een brief op papier?”

‘ja’

“ok, dat doe ik dan morgen, als ik zeker weet dat het bad zondag open is”

Ik schreef het briefje aan Carolina en Jose Luis, de ouders van Eveling en Junior met een folder van Hertylandia, het disney-achtige park vlakbij, met een zwembad.

Twee uur later kwam Eveling langs.

“en..?” vroeg ik.

‘mijn vader is nog niet thuis’

“en je moeder, wat vindt die ervan?”

‘die kan niet lezen’

“oh, da’s nou jammer”

Nog een uur later kwam Eveling langs met het laatste nieuws: mijn vader is terug, we hebben geen badpak maar wel een handdoek en wie betaalt de entree?

Ik betaal de entree voor jou en Junior, als je ouders meegaan dan betalen zij zelf hun eigen entree.

‘nee, die gaan niet mee, mijn moeder vindt d’r niks aan, maar hoe moet dat nu met dat badpak?’

Eveling is zeven, ze is al een heel lange tijd zeven jaar, wanneer word je nou eens acht? Wanneer ben je jarig?

‘Dat weet ik niet’ antwoordt ze met een air dat ik ook wel weet dat ze er niks aan kan doen dat ze dat niet weet. Ik voel me bijna schuldig voor mijn vraag, die ik inderdaad al twee keer eerder had gesteld.

“kan je niet gewoon een broekje aan in het zwembad?”

‘nee, zonder badpak kunnen we niet gaan’

“daar zit wat in, ik stel voor dat je moeder een badpak voor jullie gaat zoeken, ze geeft de prijs aan me door en daarna koopt ze het”

‘maar wie betaalt het badpak dan?’

“ik , als ik de prijs weet en die van die zwembroek van Junior ook”

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

6 reacties op naar het zwembad

  1. lidy zegt:

    dat is toch wel weer aardig van je :)

  2. PACO PAINTER zegt:

    Eigenlijk ook best wel triest

    • je kan zo maar op een verkeerde plek geboren worden. Maar toch minder triest dan geboren worden met één been.. Voor luie, denkfaule mensen is er ook een voordeel: het antwoord op de vraag wat zal ik nu eens doen is duidelijk: dat tweede been zoeken! Eveling is daar opgewekt en druk mee bezig, al neuriënd, zij komt nog heel ver

  3. Marjelle zegt:

    Aparte naam, Eveling, en ik ben net als jullie linkshandig maar dan de alfavariant. ;)
    Aardig van je idd.

    • welkom alfavariant Marjelle! Men heeft hier moeite met het uitspreken van een woord dat eindigt op een n, klinkt meestal als ng, dus jang ipv jan. Vervolgens is het zo dat in het spaans alles lekker fonetisch wordt opgeschreven, dus Evelyne wordt Eveling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s