late ontdekkingen

mijn accordeon heeft een blaasbalg en voordat je hem in de koffer stopt moet je de blaasbalg vastzetten met twee riempjes. Want de balg mag niet bewegen als er geen toets wordt ingedrukt, dan raakt ie lek. De riempjes zijn stalen riempjes, lijken op stalen horlogebandjes met stalen drukknopjes.

Vijfentwintig jaar geleden schoot van één van de riempjes het druknopje los van het bandje. Ik borg mijn accordeon steeds voorzichtig op zonder de blaasbalg te bewegen.

Tien jaar geleden keek ik nog eens goed naar het riempje en het bandje; door met een combinatietang ferm de sluiting dicht te knijpen was het probleempje binnen zestien seconden opgelost. Ik was erg tevreden maar helemaal niet trots. Waarom niet vijftien jaar eerder op dat lumineuze idee gekomen?

Acht jaar geleden durfde ik dit verhaal voor het eerst te vertellen aan een goeie vriendin, met de hoop dat ze het niet zou gaan misbruiken. Ik vroeg haar of zij ook dit soort late ontdekkingen had. Dat had ze niet. Gelukkig voor haar.

Vandaag had ik een nieuwe. Ik was al jaren mijn kleren met de hand op een cementen wasbord, zeep de stukken textiel in met een blok zeep dat daardoor steeds kleiner wordt. Uiteindelijk worden het kleine bolletjes van 2 centimeter doorsnee. Erg onhandige vorm om daar mee over het textiel te rollen voor een lekker sopje. Dus ik heb een bakje met overtollige zeepbolletjes. Mijn buurmeisje maakt er met tandenstokers leuke beestjes van.

Maar als je de bolletjes in je overhemd wikkelt en zo het geheel over het wasbord rolt, verandert de zeep in heerlijk schuim tot het laatste molecuul. Je kunt ze ook oplossen in lauw water, heb je vloeibare zeep die je over het textiel giet.

Nogal late ontdekkingen, en misschien is het niet handig om dit op te schrijven hier. Daar kom ik gauw achter.

Ik heb ook een ontdekking die ik juist liever wat later had gedaan: dat mijn ouders het samen doen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op late ontdekkingen

  1. 100-woorden zegt:

    Wat direct de vraag oproept of je dat laatste ontdekt hebt via deductie of met eigen ogen.

    Hoe dan ook, achteraf kijk je een koe in d’r reet, zoals hier in de buurt wel eens “fijntjes” wordt gezegd. Zelf houd ik eerder een goed gevoel over aan het vinden van een oplossing dan aan het feit dat dat (te) lang heeft geduurd. Zelf gevonden oplossingen zijn de beste, maar als het probleem dringend genoeg is, kan ik ook vrede hebben met externe oplossingen, wat wel vereist dat je het “probleem” deelt met anderen.

    • het antwoord is: via deductie maar vervolgens zag ik in een behoorlijk nare droom van alles, ik weet nu nog de locatie van de daad.

      ik kan je heel goed volgen, het goede gevoel overheerst, misschien baal ik er slechts van dat ik het niet overtuigend kan rondbazuinen.

  2. Daar heb ik bewondering voor. Wassen op een handbord

  3. Stefania zegt:

    Jan, waarom doe je dat wassen op een handbord? Is dat uit milieu-overwegingen, kosten? Lijkt me hard werk met waarschijnlijk vaak niet het gewenste resultaat.

  4. Johan zegt:

    In Rotterdam waste ik mijn kleren ook met de hand, in een teil. Daarna kletsnat buiten ophangen. In Antwerpen gaat dat ophangen niet, geen tuin. Dus nu stop ik ze maar in de wasmachine. Toch gaf die eerste methode meer voldoening.

  5. Marjelle zegt:

    Niks mis met late ontdekkingen, hoor. :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s