gewone gekken

In het dorp waar ik woonde liep een aantal ‘gekken’ gewoon los, of een aantal ‘personen met andere eigenschappen’, die liep los dus. Ik wil echter de nadruk leggen op het feit dat ze gewoon los liepen, de gekken. Ze kregen geen therapie voor zover ik weet en de gewone, normale mens zocht zelf een weg om met hen om te gaan.

Met de groene trui viel dat niet mee. Hij zag er redelijk verzorgd uit, zijn groene trui was lekker dik en dat was het opvallende in de natte-tropische hitte van gemiddeld 29 graden Celsius. Het moeilijke was zijn starende blik, hij kon je doorgronden met zijn ogen, even bewegingsloos als de rest van zijn lichaam, maar je was er altijd op verdacht dat hij plots zou aanvallen als een leeuw vanuit stilstand.

Als ik onopvallend de straat kon oversteken omdat daar de schaduw was, dan deed ik dat om een paar meters extra te hebben tegen zijn onverhoedse aanval. Er is zover ik weet nooit iets gebeurd maar ik ken velen die als gevolg van zijn dreigende blik dezelfde voorzorgsmaatregelen namen als ik.

Veel leuker was de vrouw met het hout op haar hoofd. Dat kon brandhout zijn, een paar halve boomstammetjes maar ook een paar gezaagde planken die ze met haar rechterhand vast hield op haar hoofd. Meestal had ze daarbij ook nog een verse bloem gestoken in haar haar of ze hield die bloem vast in haar linkerhand.

Daarbij praatte ze onder het lopen honderduit en ze had er geen moeite mee dat bijna niemand aandacht schonk aan haar tekst; een soort blogster avant la lettre. Wel kreeg ze altijd een vriendelijk goedendag van haar tegenliggers, omdat haar verschijning toch vooral het goede van de mens naar boven haalde. Als zij zou zijn opgesloten in een gekkenhuis zou dat een verlies zijn voor de gewonen in het dorp. 

Dat gold in zekere zin ook voor Reina, een onooglijke jonge vrouw die binnen een week sterk vervuilde, dan ergens haar (vaste?) verzorg(st)er op zocht die haar in schone kleren hees na een stevige douche. Typisch voor Reina was dat ze onder haar rok niks droeg, meer kenmerkend nog was dat ze haar behoefte deed langs de kant van de weg zonder welk schaamtegevoel dan ook. Een tafereel dat opviel en ik geef toe dat het ook bij mij de hersens in beweging zette.

Hetgeen tot gevolg had dat één keer per jaar een laffe looser, wellicht met haar toestemming, zijn pik in haar stak en haar zwanger maakte.

Ik haat gekkenhuizen, ik haat deze laffe loosers, ook al zijn zij ook  gewone gekken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s