de ellendeexhibitionist

‘Mensen stellen hun verdriet publiekelijk ten toon’ Dat is de eerste zin van het uitstekende artikel van Mariëtte Baarda in de Groene Amsterdammer van 19-09-08 met als titel: De rouwexhibitionist
 
Wij kennen op ons Volkskrantblog ook onze exhibitionisten, maar dan ellende-exhibitionisten zoals Frans Muthert, Zoë vroeger, Cees in Cambodja en Ivy. Gelukkig hoeft er nog niet echt gerouwd te worden, hoewel Cees daar vast anders over denkt.

Frans Muthert raakt vaak een torenhoge misstand aan die op zijn manier uitvergroot behoorlijk ellendig overkomt, maar we hoeven gelukkig meestal niks anders te doen dan te zeggen: leuk opgeschreven Frans. Er komt geen bloed uit en de misstand blijft meestal ook gewoon bestaan. Maar we hebben tenminste een mening gevormd en dat is al iets.

Zoë vroeger, liet je als lezer tamelijk machteloos achter, haar persoonlijke ellende deed je wel wat maar je kon er niks mee. Geen gironummer, geen gereformeerd postbusadres waar je je vlammende mail kwijt kon. Het onderwerp werd door haar ook niet specifiek gebracht waardoor je als lezer achterblijft met: ja overspel, ik had er al eerder van gehoord dat het bestond. Volkomen machteloos sta je dan als lezer, je wilt erbij zijn: bij het eerste gereformeerde overspel; een standpunt innemen in een unieke situatie, het werd ons niet gegund.
 
Kijk Cees heeft een gironummer daar kan je wat mee, ik bedoel daar kan je op storten opdat de ellende enigszins minder wordt denkt Cees. En die mening kun je delen.
 
Een particuliere situatie geeft ons ook Ivy. Particulier maar niet nieuw, niet nieuw in de zin van met nieuwswaarde waar een ieder zijn voordeel mee kan doen. Zij beschrijft voor ons een zeer ellendig verhaal over haar geliefde die we bovendien kennen als medeblogger. De machteloosheid van de reagerende lezer is overduidelijk. Menigeen schrijft:’ ik weet niet wat te zeggen’ hetgeen door Ivy hartelijk wordt ontvangen met “dat is al heel veel en genoeg.” Kromme tenen krijg ik van dit ellende-exhibitionisme.  En het meest stoort me dat de patient in deze geen weerwoord heeft/wil hebben of neemt, hoe dat ligt weten we weer niet!
 
‘..we weten te veel’ schrijft Mariëtte Baarda in haar onvolprezen artikel, ‘de wereld die ons dagelijks via de media bereikt past niet meer in ons hoofd….’  Ik vraag Ivy met nadruk respect te hebben voor deze volheid in ons hoofd met dingen waar we iets mee kunnen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hollandse ziekte. Bookmark de permalink .

5 reacties op de ellendeexhibitionist

  1. Rein John zegt:

    Relevante kennis overbrengen die bij medebloggers een creatief proces kan aanjagen. Daar gaat het om.
    Overigens vind ik Cees geen ellende-blogger. Hij schrijft vrij opgewekt en onverstoorbaar over zijn wederwaardigheden in het verre Cambodja. Ik vind Cees eigenlijk een feest-blogger. Redelijk vrolijk en ook nog eens integer.
    Het is wel zo, overigens, dat ellende blijkbaar beter leest dan vrolijkheid en grappenmakerij.
    Ik schrijf zelf rijmpjes; en die gaan bij voortduring over sombere verdrietige zaken. Ik kan niet anders. Ellende dus. En je kunt er helemaal niets mee.
    Het is niet anders.
    Het ga je goed.

  2. carazo zegt:

    dank voor je reactie Rein John

  3. petrus zegt:

    Beste Carazo,
    Nu breekt mijn klomp. Waarom deel je wat je hierboven te zeggen hebt over je medebloggers niet rechtstreeks via email mee aan je medeblogschrijvers?
    Heb ik het goed als ik je indeel bij de bloggers met een helicopterview?
    vanbovenafgezienzietalleserandersuitgroeten

  4. petrus zegt:

    PS
    Ik sluit me aan bij Rein John wat betreft Cees in Cambodja. Een normaal mens met veel humor die wat voor zijn medemensen wil doen zonder al te veel pretenties en je leert er ook nog wat van. Dat zie je niet veel meer tegenwoordig.
    leveceesgroeten

  5. carazo zegt:

    @Petrus:
    één voor één:
    Frans Muthert wordt enigszins luchtig aangehaald hier, maar wel serieus is dat je met zijn verhaal iets kunt.
    Dat geldt ook voor Cees (je kunt geld storten), verder kent hij mijn opvatting al lang, via dit medium en achterom
    Zoë kent mijn opvatting over haar vroegere verhalen ook reeds. Ik herhaal het hier omdat ik hier wil illustreren dat ik met die verhalen niks kon.
    Ivy heb ik niet achterom gemaild omdat ik behalve kritisch ben over het tentoonstellen van haar ellende, ook pijn in mijn ogen kreeg van de tenenkrommende reacties die ze oproepen.
    Je inschatting mij in te delen bij de helicopterviewers vind ik wel juist.Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s