(3) witte vlekken

In witte vlekken (2) vertel ik van de goedgelovige donor die pas in de hemel komt als er een ontvanger is.
De nicaraguaan weet dat al jaren, preciezer gezegd zeker vierhonderd jaar en dan reken ik dat de nicaraguaan er honderd jaar over deed om de europeaan te leren kennen.

Waren het niet de spanjaarden, dan wel de engelsen, hollanders of noord-amerikanen; allen deelden meer dan spiegeltjes uit als je maar de juiste tekst wist te produceren.

Dan wint haar slim- en beleefdheid het van haar trots, zij incasseert de beledigingen stilletjes en gebruikt ze voor zichzelf op het moment dat dat nodig is. Dus op het moment dat aan een eis of voorwaarde van de blanke niet is voldaan. De nicaraguaan streept dat dan weg tegen de eerdere beledigingen, een balans waarvan de europeaan geen weet heeft. Achterbaks, zo kun je het noemen. (wordt vervolgd)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in ontwikkelingshulp. Bookmark de permalink .

6 reacties op (3) witte vlekken

  1. lidy zegt:

    nee niet achterbaks, tenslotte gaat het om eigenwaarde.

  2. carazo zegt:

    @Lidy: of beter dan achterbaks:’niet strijdend met open vizier’, waarbij je de vraag kan stellen of je de mindermachtige kan vragen met open vizier te strijden. Als je daar nee op zegt, introduceer je wel a priori een machtsverschil die dat zelfde machtsverschil ook kan bestendigen

  3. lidy zegt:

    Dat is wel interessant!…
    Is het de strijd om de macht?
    De vraag is of je als het om macht gaat kunt strijden met open vizier.
    Strijden met open vizier kun je denk ik uitsluitend in de sport.

  4. carazo zegt:

    @Lidy: ook in de ontwikkelingshulp gaat het om macht, zie Afghanistan, drinkwater, bruggen- en wegenaanleg om de Taliban de wind uit de zeilen te nemen, verder ideologische gevechten natuurlijk.
    Je hebt denk ik gelijk Lidy, mijn woorden ‘achterbaks’ en ‘niet strijden met open vizier’ zijn morele kwalificaties die enkel dienen om mijn eigen achterban genoegdoening te geven, hetgeen geoorloofd is natuurlijk

  5. lidy zegt:

    Dat is het woord ‘genoegdoening’. In de menselijke verhoudingen streven we wellicht altijd naar genoegdoening. Alleen via het tegen elkaar wegstrepen van ongerechtigheden, zal de balans kunnen herstellen. Eigenlijk een heel positief en gezondmakend proces, bedenk ik nu. Zo komen we verder op weg :)))naar de toekomst.Was het niet -+-=+ ?

  6. carazo zegt:

    @Lidy: het was ooit – * – = + maar de tijd schrijdt voort

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s