Trots is duur

De plaatselijke euromunt is hier zilverkleurig, de halve euromunt ook nog,  maar dan begint het koper. Het koper is hier niet geliefd. Als je een bedelaar vier koperkleurige kwartjes geeft ben je een grote hork. Een eigenaar van een kruidenierszaakje kun je voor eeuwig beledigen als je met kopergoed betaalt. Albert Heijn in Nederland is dan toch slimmer.

Ik maakte een deal met een krantenverkoper die niet helemaal goed bij zijn hoofd is, maar wel zo slim dat hij voorstelde elke dag om acht uur langs mijn huis te komen voor de verkoop van de losse krant. Dat vond ik ook wel handig en ook slim van hem, dus daar ging ik grif mee accoord; wel zei ik erbij dat ik niet kan beloven dat ik elke dag om acht uur ‘s ochtends thuis ben. Dat vond hij geen punt, dat behoort tot zijn risico.

Ik vond dat de juiste terminologie. Maanden ging het goed. Op een dag had ik niet gepast maar wel een biljet van tien, maar hij had geen wisselgeld, de krant kost vijf eenheden. Hij stelde voor dat ik dan morgen niet hoefde te betalen. Ik ging accoord, erop vertrouwend dat hij morgen keurig de krant zou komen brengen. Helemaal goed gedacht, de andere dag bracht hij me op tijd de reeds betaalde krant.

Toen kwam er een dag dat ik wel gepast kon betalen, maar dan met kopergoed. Verontwaardigd dat hij dat nog moest zeggen maakte hij me duidelijk dat hij dat niet kon accepteren.
Het probleem herkende ik, en ik bood hem aan dat ik dan morgen tien zou betalen voor twee kranten, voor die van vandaag en die van morgen. Dat ging hem echt te ver.

De krant van vandaag had ik al in mijn hand en ik stelde hem tenslotte voor de volgende keus: of ik betaal nu met kopergoed, of morgen met tien of ik geef je deze krant terug en koop nooit meer een krant bij jou. Hij koos voor het laatste.

Grappig is dat de Albert Heijn hier, met moderne kassa’s met streepjeskodes, het electriciteitsbedrijf, het waterleidingsbedrijf, het telefoonbedrijf duizenden klanten aan zien komen die hun kopergoed één voor één uittellen tot een totaal van honderden plaatselijke euroos op het tableau van de flitsende kassa’s.

Ik kan daar ook veel plezier aan beleven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in economie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Trots is duur

  1. lidy zegt:

    Soms rest iemand niet meer dan zijn eigenwaarde. Had je hem niet net als die keer daarvoor voor twee dagen kunnen betalen dan? Hij had het vertrouwen toch al verdiend, toch?

  2. carazo zegt:

    @Lidy: eerlijk gezegd weet ik dat niet meer. Maar had ik het tientje gehad, had ik dat toch niet gedaan.
    Ik heb toch ook zijn vertrouwen verdiend? Waarom moet ik het probleem oplossen van hun ‘belachelijke’ of beter ‘typische’ onderwaardering van het kopergoed?

  3. ijskastmoeder zegt:

    Als ik het goed begrijp zijn 10 losse centen minder waarden dan 1 vast dubbeltje? Dan kan ik me helemaal vinden in jouw ziens- en handelswijze. Mooi inkijkje.

  4. carazo zegt:

    @ ijskastmoeder: je hebt het goed begrepen, dank voor je instemming en waardering

  5. coming soon zegt:

    Hmm. Ik hoorde ooit iemand zeggen, met zijn hand op de goedgevulde portemonnee, dat "die arme mensen" zouden moeten leren sparen, volgens het principe "wie het kleine niet eert..". Maar mensen die arm zijn kunnen niet sparen, althans het heeft geen zin om elke maand een paar centen opzij te leggen. Dus worden de centen die overblijven vrolijk over de balk gesmeten, lijken ze de waarde van het kopergeld niet te zien.
    Ik weet niet of dit aansluit bij jouw verhaal, maar ik moest er toch even aan denken.

  6. carazo zegt:

    @coming soon: Als je arm bent is de neiging groot en verklaarbaar dat je bij de dag leeft. Je kunt dan makkelijk ‘big spender’ worden: als je wat over hebt, nu besteden want morgen wordt misschien je tante ziek. Maar meestal wordt wat je over hebt gebruikt om een lopende lening af te lossen, een gat te dichten. Toch is het jammer dat er niet gespaard wordt, want voor het met financiering kopen van een tv wordt grif 45 % rente op jaarbasis betaald. Die aflossing en rente wordt als eerste betaald, elke twee weken, anders wordt de tv opgehaald.
    Jouw aangehaald verhaal dat ‘de laatste centen uitgeven’ in de hand werkt dat er geen waarde wordt gehecht aan kopergeld, kende ik niet.Reactie is geredigeerd

  7. Starry Night zegt:

    Wat een tragiek… Snappen doe ik het trouwens niet. Wat is er mis met dat kopergeld dan…?

  8. carazo zegt:

    @Starry N: wat ik weet is dat het niks met de kleur koper te maken heeft, maar met de kleine waarde van de munt. Tien jaar geleden waren het briefjes in de waarde van 25 centimes en 10 centimes. Ook in briefvorm kon je daar niet met goed fatsoen mee betalen. Als die afspraak er eenmaal is, wordt het ook nog meer waardeloos natuurlijk. Alleen de overheids bedrijven en aanverwante instanties kunnen ze niet weigeren. De diepere oorzaak begrijp ik ook niet helemaal, maar wel dat het ook met trots te maken heeft. Van elke kruidenier wordt wel gewoon verwacht dat ze wisselgeld tot op de vijfcentimes geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s