"Heintje Davids" en de nabestaanden

Iedereen kent de schlemiel, Heintje die keer op keer afscheid neemt. Maar die niet zonder het publiek kan dat afscheid van haar neemt en dus weer terug komt.

De figuur is inmiddels bekend als een diep betreurenswaardig type dat een gevoel van mededogen verdiend.

Maar hebt u wel eens stil gestaan bij de speech-schrijvers onder haar nabestaanden. Die hebben de eerste keer vrolijk, vrij en gemeend een aantal mooie frases opgeschreven. De derde keer is dat een stuk moeilijker, het gras is inmiddels superkort en nog wel door henzelf gemaaid.

Niet Heintje is de schlemiel, de nabestaanden verdienen enig mededogen, omdat ze begrijpelijk geen ander woord meer op papier kunnen zetten dan : wie doet me dit aan, pleur op

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in levenskunst. Bookmark de permalink .

6 reacties op "Heintje Davids" en de nabestaanden

  1. Pleuntje zegt:

    Dag dag.

  2. carazo zegt:

    welkom Pleuntje

  3. Starry Night zegt:

    Haha! Wat een gedachtenwereld heb jij, zeg! Als speech-schrijver zou ik vanaf keer 2 me eenvoudig beperken tot: "Dag Hein, tot de volgende keer maar weer!"

  4. carazo zegt:

    @Starry N: leuk dat je een rondje deed

  5. Starry Night zegt:

    Ik was je een tijdje uit het oog verloren en kwam toen in een oud blogje je naam tegen;-).

  6. carazo zegt:

    @Starry Night: ik hoop dat je ze goed bewaard, die oude blogjes..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s