Ontmoeting (vier)

Een nummertje trekken bij de afdeling vlees in de supermarkt is even universeel als de liefde.
Zij heeft nummer 83 en ik heb nummer 85. Don Francisco van de eettent in het naburige dorp heeft 84 maar hij wordt al geholpen, is een goeie klant tenslotte.
Het lot biedt ons de kans ‘in alle rust’ eindelijk eens wat meer uit te wisselen. Ze heeft al eens over m’n bolletje geaaid, ik ken haar al bijna drie jaar, op zes weken na dus, ik wist niet hoe ze heette maar nu wel. Ze knipt regelmatig mijn haar in de kapsalon als ik op het goeie moment binnenkom.

We mogen elkaar, zoveel is zeker, maar waarom en hoe; de openbaarheid van de kapsalon weerhoudt ons ervan onder de ogen van haar intelligente en aantrekkelijke kollega’s naar onze mobiele telefoonnummers te vragen. Dit is natuurlijk grote onzin maar laat mij maar even.

Ik weet inmiddels dat ze geen kinderen heeft en ook waar ze ongeveer woont, drie kilometer verderop, ik loop er zo naar toe, sterker nog ik ben haar weleens voor zeven uur des ochtends op mijn hardlooproute tegengekomen. Onduidelijk is waarom ze op haar werk pas na tien uur in de morgen begint.

Nu weet ik dus haar naam, ze heeft een spaanse versie en ze gebruikt ook een engelse versie. Ik vroeg haar welke versie ze het liefst hoort: de engelse.  Dat vat ik op als een teken.

Ze vraagt niet hoe ik heet,  maar wel waar ik woon, okee. Misschien is het ook wel heel brutaal om naar mijn naam te vragen.

Mijn zus kent mijn voorkeuren, en wat niet groot moet zijn is niet groot bij haar, en dat vind ik heel mooi. Verder zou ze in Nederland lid van de Christen Unie kunnen zijn en zo nu en dan vrees ik dat ik haar daarom zo aantrekkelijk vind. Dan besef ik dat dat erg oneerlijk is ten opzichte van haar en werp het weer verre van mij. En komt het terug in de vorm van haar beginnende onderkinnetje. Ik wil heel graag haar hoofd iets naar achteren trekken, niet zo belachelijk grof als in die oude films, en dan langzaam weer terugduwen zodat haar onderkinnetje weer die vorm krijgt….

Ze staat vóór mij bij de kassa, er wordt een derde kassa geopend, ik gun haar de derde kassa en laat haar voorgaan. Alles wat in mijn nadeel is voelt heel erg lekker. Mag dit een beetje voortduren?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in ontmoeting. Bookmark de permalink .

17 reacties op Ontmoeting (vier)

  1. coming soon zegt:

    Dobberen, wegdeinen op je gevoel. Het Land van Zomaar in, voor net iets langer dan even.

  2. henk daalder zegt:

    Ja, dat mist een vegetariër allemaal

  3. carazo zegt:

    @ Henk Daalder: ik hoop niet dat het jou sjacherijnig heeft gemaakt

  4. Anna zegt:

    je zus kent je voorkeuren, die zin begrijp ik niet.
    of misschien zoek ik er teveel achter
    het kinnetje…
    ben al aan het proberen of het werkt

  5. carazo zegt:

    @Anna, mijn zus weet bijvoorbeeld dat ik op ‘kleine ogen’ val, dit is een voorbeeld dus. Het antwoord op je tweede vraag kent mijn zus ook niet. Jouw ogen zijn ook niet zo groot, zo te zien op het fotootje

  6. lidy zegt:

    Haha, dan kan ik rustig reageren op je blog, ik heb namelijk groenblauwe knoerten van ogen zeggen ze altijd, maar je verhaal is mooi!…

  7. lidy zegt:

    Nu moet ik wel zeggen dat ik denk; hoe kom ik toch aan dat woord knoerten.Vreemd woord, vreemd toch!

  8. carazo zegt:

    mmm Lidy, groenblauwe knoerten… kun je ze ook een beetje dichtknijpen?

  9. lidy zegt:

    mmmm,voor jou altijd!…

  10. lidy zegt:

    Ik loop nu al dagen met dichtgeknepen ogen rond. Sorry Jan, maar je beurt is voorbij. Vandaag heb ik die luikjes weer opengezet. Jammer….gemiste kans….. maar zo gaat het in het leven…..:) nou ja vooruit voor, deze keer nog eentje voor jou ;)

  11. carazo zegt:

    Lidy, hier ben ik, ik dacht dat je met altijd altijd bedoelde en dat ik wel even naar m’n tandarts kon, disculpe

  12. Starry Night zegt:

    Was het eerst: "Dan besef ik ME dat dat erg oneerlijk is ten opzichte van haar en werp het weer verre van mij"? Nooit meer doen, hoor;-). Spannend stukje. Komt er een vervolg…?

  13. Galadriel zegt:

    Ik had je blog gisteren al gelezen en vandaag intrigeert -ie nog steeds

  14. carazo zegt:

    @Starry Night: ja en ik zal het nooit meer doen. Bij het woord beseffen zal ik voortaan altijd en vanzelf aan Starry N denken zoals ik bij het zien één verloren schoen op straat altijd denk aan Nico Scheepmaker die dat in 1974 al voorspelde. Sinds kort denk ik ook aan hem bij het zien van een verloren handschoen.
    Een vervolg, zeer zeker, maar of ik er iets over schrijf?
    @Galadriel: dat vind ik een heel mooi compliment, dankjewel! (hoe spreek je je naam uit?

  15. marie zegt:

    blijf dromen Jan!!
    En ach als je haar maar goed zit is nu van toepassing denk ik.

  16. carazo zegt:

    @marie: ja, dus desnoods eerst naar de kapper voordat ik haar kapsalon binnenstap, maarr eh is dat dat niet link eigenlijk?

  17. Starry Night zegt:

    Dat ik dat heb mogen bereiken. Dat op zich maakt het mijn stukje al waard geschreven te zijn;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s