Straatbeeld 9/9 tweeduizendzes

Ik was ooit bij Beversport in Den Haag en vroeg naar een regenjasje voor de natte tropen. Daar waar een hevige regenbui kan vallen en het warm is, het jasje moet dus goed ‘ademen’ om te voorkomen dat je zeiknat van jezelf wordt.

‘Dat hebben we niet want dat bestaat niet, dat jasje. Ik raad je aan een paraplu te kopen.’

Mijn waardering voor deze medewerker en zijn bedrijf is nooit meer over gegaan.

Je kunt ook gewoon even schuilen, want met een paraplu wordt je ook nog nat tot aan je heupen. Het regent niet, het giet. Dus in plaats van moeilijk met je paraplu die zeven meter naar je auto overbruggen of die honderd meter naar je huis, kun je beter even schuilen, geduld oefenen, rondkijken, een praatje maken met die andere intelligente mensen die schuilen. Het heeft een aantal jaren geduurd voordat dit besef me is komen aanwaaien. Een kwestie van open staan voor.

Het is halfzes in de middag. Drie uur dreigde de hoosbui, ik sta op het punt de Palí, de Albert Heijn te verlaten, als het toch losbreeekt. Ik wacht in de uitgang. Daar heb ik een mooi uitzicht op het kruispunt van twee straten, maar in dit geval noem ik het even een kruispunt van vier straten. Twee van de vier straten horen namelijk bij de ‘markt’ en dat betekent dat de marktkraameigenaren hebben geregeld dat daar geen autoverkeer meer mogelijk is. Op het kruispunt gebeurt daarom van alles. Taxi’s rijden aan en af om de klanten van de Palí naar huis te brengen. Maar ook de disco-meisjes lopen op straat. Discomeisjes zijn vrouwen tussen de veertien en dertig jaar oud die lijken naar de disco te gaan maar ze gaan naar school, werk of naar huis. De bijdrage die ze leveren aan het straatbeeld is groot en ze weten dat. Heb je nog geen beeld, dan de volgende aanwijzing: per uur komen tien Maria Sharapova’s langs.

Maar ook handelaars op de fiets naar huis: vóór een meter breed handel onder plastic, achterop een meter hoog handel onder plastic en zelf daartussen zeiknat, op weg naar huis.
De dollarwisselaars zijn druk als het niet regent, nu schuilen ook zij onder een afdakje van de winkels links en rechts.
De verkoopster van de gekookte maiskolven heeft een t-shirt aan die aan de ene kant over haar schouder gaat zoals verwacht, aan de andere kant onder haar rechter oksel door. Erg handig om haar baby borstvoeding te geven, maar haar baby krijgt de fles tot mijn verbazing. Even later dropt ze haar/hem in een taxi en kan ze alle aandacht geven aan haar klandizie. Die blijft nog even uit want het klaarde maar even op, en toen zette het slotaccooord in. Het regende opnieuw meer dan pijpestelen.

Achter mij staat een vrouw met haar twee kinderen. Ze moet naar Santa Theresa, ongeveer negen kilometer hier vandaan. Regelmatig onderhandelt ze in gebarentaal met een taxi over de prijs. Zij wil wel twintig betalen. De taxis willen dertig. Meerdere taxis vinden twintig echt onder de prijs. Dertig is drie vingers en twintig twee vingers, vijventwintig kan je zelf bedenken. De vijfde taxi pikt haar voorwaarde, ik heb weer wat geleerd.

Diagonaal op het kruispunt heeft Juanita haar handeltje in frescos, vruchtendranken. Aan het eind van de dag want de rest van de dag verkoopt ze haar vruchtendranken bij het eetstalletje met de baho’s. Een inlands gerecht, met een aantal typen banaan, rundvlees gestoofd, verschillende typen yuca en quequisque en helaas geen melanga want dat is nog lekkerder, maar die wortel is alleen in het noorden van het land verkrijgbaar.

Ik ken Juanita van onze dansmiddagen, feesten georganiseerd door ons komittee. Het komittee is een soort Lion’s club, ik ben hier om, na het doorlopen van alle liefdadigheidsprojecten die je maar kan verzinnen, nu eens echt aan ontwikkelingswerk te doen: DEALEN: ik doe dit en wat doe jij?

Toch doe ik met meestal plezier mee aan de aktiviteiten van ons komittee, dat geld probeert te verdienen voor een goed doel door het organiseren van dansmiddagen. En dat is vaak leuk, en erg succesvol. Eén van de mooiste eigenschappen van dit land is dat iedereen houdt van dansen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in straatbeeld. Bookmark de permalink .

2 reacties op Straatbeeld 9/9 tweeduizendzes

  1. Helena zegt:

    Ja die tropische buien zijn wat anders dan hier in Nederland. Je hebt een mooi beeld geschetst van het straatbeeld.

  2. carazo zegt:

    dankjewel Helena

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s