Huishouden, veiligheid en liefde (22)

Disculpe, dat ik je gisteren plotseling alleen liet terwijl we aan het praten waren. Maar ik moest mijn moeder uitleggen wat er aan de hand is, beter uitleggen dan de eerste keer.
Wat je brief betreft, jouw nieuwe aanhef bevalt me wel, ik hoop alleen dat ‘querida’ uit jouw mond iets anders betekent dan hier in ons nicaraguaans woordgebruik; hier wordt het gebruikt om de geliefde van een getrouwde man aan te duiden; ik hoop dat jij wilt zeggen: ‘ik hou van jou’ want ik wil méér zijn de ‘querida’ in onze taal.

Over het thema bed. Een pop maken die identiek is aan mij, of minstens goedgelijkend, en dan bij Alex inruilen tegen mij, is misschien wel een goed idee, maar ik betwijfel of hij daar mee acoord gaat.
‘Wat denk je als je mijn bed opmaakt’ vroeg je. Je hebt helemaal gelijk, maar ik had nooit gedacht dat je die conclusies zou trekken, maar nu je zo denkt heb ik het volgende voorstel:
Ik zal accepteren dat je ‘s morgens zelf je bed opmaakt, opdat ik geen verboden gedachten heb; een voordeel is bovendien dat mijn taken een beetje worden verlicht. Anderzijds is het niet zo’n goed idee want ik kan niet dagdromen zonder aanleiding. Als ik buiten ben en jij bent aan het douchen voel ik me niet ongemakkelijk, maar verbeeld me iets dergelijks als bij het opmaken van het bed. Ik zei je eerder al dat ik bang ben om me te laten gaan, het is veel gemakkelijker om de opdrachten van je hart te volgen dan die van je verstand.

Nee, ik wil die ruimte in je bed niet opvullen, ik wil het bed wel efficiënt gebruiken. Ik denk dat wanneer je het efficiënt gebruikt er vooral ruimte overblijft, denk je ook niet?
Eigenlijk wil ik allebei, eerst efficiënt gebruiken en dan de lege ruimte gebruiken.

Ik weet dat het niet gemakkelijk is, maar verlies niet het geduld en de hoop dat het ooit kan. Maar mocht deze dag niet komen, heb ik in elk geval een hele mooie herinnering in mijn verbeelding die vliegt als een vrije vogel. Omdat mijn daden en mijn handelen zijn opgesloten als een vogel in een kooi zou ik een sleutel willen hebben om ze vrij te laten, zodat ze samenkomen met mijn verbeelding, want mijn verbeelding zo alléén, maakt me koud.

Je hebt gelijk als je zegt dat onze brieven vol staan met spannende woorden maar dat we ze niet in de praktijk brengen.
Soms verbeeld ik me een plek waar we kunnen zijn zonder de verlangens in bedwang te houden, deze plek is aan zee, waar de wind waait, de zon heet is en brandt op de huid, zoals de liefde die ik voel brandt van binnen. Dit is echter onmogelijk, maar ik stop niet met dromen, ik blijf doorgaan met het oproepen van dergelijke beelden.

Ik wil me geen leven voorstellen zonder jou te zien, zonder dromen waarin jij voorkomt, het zou geen droom zijn maar een nachtmerrie, die droom zonder jou.

En hoewel ik weet dat ik de ruimte in je bed niet zal innemen, vertel ik je met plezier dat ik tevreden ben met een plaats in je geest en je hart. De plek die ik in je hart heb is niet voor altijd, maar het is mooi dat dit nu zo is; ik vraag je alleen mij nooit te vergeten. Jij zal voor mij altijd een belangrijke plaats innemen in mijn leven, in mijn herinnering en mijn hart, daar zul je altijd aanwezig zijn.

Het mooiste wat het leven te bieden heeft is beminnen en bemind worden. Jammer dat veel mensen dat niet begrijpen.
Je hebt groot gelijk dat je mijn vraag hebt veranderd. Niet het leven is gecompliceerd, maar mijn leven is gecompliceerd, ik ben het die mijn leven ingewikkeld maak.

Ik vraag me af waarom ik de liefde moet tegenkomen op het moment dat ik er niet van kan genieten zoals dat zou moeten. Daarom denk ik dat het complete geluk niet bestaat.

Ik zou dat wat ik voel achter me willen laten, als een veertje door de wind laten wegdragen, maar ik verzet me daartegen omdat ik denk dat het niet mag, ik moet ook aan anderen denken, niet alleen aan mezelf.

Ik zou je willen zeggen dat ik van je hou zonder me slecht te voelen maar kan het niet. Elke keer dat ik denk dat ik moet stoppen met het opschrijven van mijn gevoelens is het omdat ik me schuldig voel. Tenslotte kan ik elke keer zeggen, ik stop, maar ik doe het niet. Elke keer weer beantwoord ik je brieven, zonder na te denken schrijf ik alles op wat ik voel, er zijn een paar waarheden die in nog niet opschrijf, ik weet dat jij ze niet hoeft te lezen want je denkt ze al.

Als ik op zekere dag moet gaan, vraag ik je deze ‘gekke vrouw’ niet te vergeten, die steeds moet zwijgen om anderen niet te schaden,
..die moet zwijgen en die het verlangen om je te kussen, je te omarmen, de schreeuw in de wind ‘ik hou van jou’, moet inhouden.

Ja het is waar, ik ben op jou verliefd geraakt tegen mijn verwachting in, ik wilde dat het niet zo was, om niet te hoeven lijden omdat ik je niet heb. Hou van mij zoals ik van jou hou, voel wat ik voel. Disculpe, soms heb ik mijn woorden niet in bedwang, noch mijn hand die dit opschrijft.

Misschien kom ik op een dag niet naar je huis, niet als huishoudster, niet als vrouw. Maar ik verzeker je, ik zal je nooit vergeten. Bij het antwoord op mijn vraag ‘zal ik opnieuw liefhebben?’ mis ik nog iets, maar misschien kan het antwoord heel gauw kompleet worden, ik hoop dat ik op jouw hulp kan rekenen. Ik weet zeker je dat hetgeen je mij niet persoonlijk hoort zeggen, wel in mijn ogen kunt lezen. Gelukkig maar, want zo kan ik het je toch vertellen, ik hoop het je ooit persoonlijk te zeggen, niet per brief.

Ik weet niet hoe, niet wanneer, waar ik verliefd werd op jou; ik had echter nooit verwacht dat het zo moeilijk zou zijn met zoveel obstakels.

Ik voel me onzeker, ik ben bang dat ik me niet kan waarmaken op dit terrein.

Maar op zijn minst ga ik verder met een mooie herinnering en met de wetenschap dat ik weer kan beminnen en bemind kan worden.
Ja, ik moet beslissen tussen een bestaan als moeder of als vrouw. Ik kies om moeder te zijn omdat ik verwacht dat je me zult begrijpen en dat je me gaat helpen om dat waar te maken.

Tot nu hou ik van de wanorde die in dit huis heerst, ik zou willen dat de wanorde in mijn hoofd ophoudt. Want ik wil je winnen in mijn hart en daar nooit meer verliezen.
We zien ons in mijn dromen, waar ik niet trouw hoef te zijn. Waar ik zeker van ben is dat ik nooit meer met een zo grote intensiteit van iemand zal houden als van jou.

Mijn lichaam voelde opnieuw het verlangen te beminnen, ik voelde opnieuw het verlangen naar liefkozingen, en hoewel ze niet fysiek zijn ik hou van de woorden.

We zien elkaar vannacht in mijn dromen.

Nu begrijp ik waarom men zegt: ‘liefde doet pijn’ Maar in werkelijkheid is het niet de liefde die pijn doet, het is het niet zoeken naar de liefde die pijn doet.

Deze brief laat ik achter in je bed, zodat je ziet dat er vele manieren zijn om dat te gebruiken, niet efficiënt, maar toch een soort gebruik.

J.ER.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in huishouden, liefde, veiligheid. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s