Huishouden, veiligheid en liefde (17)

Ik zit achter mijn pc als Josefa met tranen in haar ogen mijn slaapkamer binnenkomt. “Wat moet ik doen? Noël wil dat ik van hem houd; ik wil dat ook wel maar het is niet meer zo het ooit was, die liefde is weg, wat moet ik doen?”

‘Het lijkt me een moeilijk probleem en ik ben de laatste die dit op kan lossen, dit is toch echt iets van jullie tweeën.’ Zo betoverend haar glimlach is, huilend is zelfs zíj lelijk en min of meer toevallig zeg ik haar dat : ‘Gisteren zei ik je dat ik je graag zie, maar niet zo!’ Ze gaat naar de keuken en droogt haar tranen. Ik ga haar achterna en vraag haar of ik haar mag aanraken en pak haar armen vast. En laat ze weer los want ze heeft liever niet dat ik haar aanraak.

De dag erna krijg ik de volgende brief:
Aardig van u om me aan te horen, ik had u daarmee niet lastig moeten vallen, maar ik moest het kwijt, ik weet dat u niet de oplossing hebt voor mijn problem, disculpe, het was een impuls.
Het doet me goed te weten dat al één van uw vriendinnen mijn bestaan in jouw leven accepteert, ik hoop dat mijn familie en vrienden het ook accepteren, en vooral mijn zoon, ik wil hem niet kwetsen en al helemaal niet zijn liefde verliezen.

Zoals je weet zijn er in mijn leven veel problemen, ik hoop ze op te lossen en daarbij steeds je begrip te hebben. Ik vond je voorbeeld mooi, het betekent dat ik je bezig hou. Ik lees dat je voorzichtig bent om het openbaar te maken, je begrijpt dus mijn redenen om het geheim te houden, eigenlijk is het niet goed, maar het is maar voor een korte tijd. Ik ga het wel vertellen aan mijn moeder, want voor haar heb ik geen geheimen, ik hoop dat ze mij begrijpt en me zal helpen. Maar ook als dat niet zo is, op z’n minst luistert ze naar me en hoort ze mijn redenen.
Ik begrijp dat u mijn goede humeur leuk vindt, ik hoop dat ik opgewekt kan blijven, maar als ik om welke reden mijn vrolijkheid verlies reken ik op je steun om die te hervinden, ik besef dat je nu vaker glimlacht en ik zie je graag glimlachen: het is de reden van mijn goede humeur.

Ik hoop dat je over mijn zoon blijft denken zoals je gisteren schreef, want hij zal altijd in mijn leven zijn, en wat betreft de schoonheid van mijn jeugd, daarover kan ik alléén zeggen dat ik die beetje bij beetje zal gaan verliezen.

Ik heb een vraag: “waarom zeg je dat je bang bent dat wat in je hoofd zit naar beneden zal zakken? Dat begrijp ik niet goed. Kun je dat verduidelijken?”

Ook jij zal altijd in mijn herinnering blijven, mochten we om welke reden niet doorgaan, ik ben er zeker van dat ik je nooit zal vergeten, het zal een mooie herinnering in mijn leven zijn en nog belangrijker is je plaats in mijn hart.
Sorry dat ik je zei “dat je me niet mocht aanraken”, maar weet dat wanneer we dicht bij elkaar zijn we ons misschien niet kunnen beheersen en we weten nog niet precies tot hoever we gaan, ik hoop dat je me begrijpt. En ik wil niet dat mijn gevoel mij overheerst, ik hoop dat je begrijpt dat ik zwak ben, je weet nog niet waartoe ik in staat ben, en ik wil niet dat je merkt hoe ik beef als ik je dichtbij voel. Ik hoop niet dat je mijn woorden noch mijn houding verkeerd begrijpt.

Verder zou ik graag weten welke mensen al van mijn bestaan afweten, en wat ze al precies weten. Als het kan vraag ik je even te wachten meer te vertellen, maar niet voor lang.
Ik vond het een mooi detail, dat draadje dat naar jouw brief aan mij leidde. Het was als een gids die voorkomt dat ik verdwaal. Zo zou ik een draadje willen hebben die naar mijn bestemming leidt, opdat ik zou weten waar ik naar toe ga, zonder fouten te maken.

Aan jou denken is geen fout, integendeel, het is een kans om verder te leven en te weten dat ik iemand gelukkig kan maken, iets wat ik de laatste drie jaar niet heb gekend. Ik hoop dat ik hiervoor niet word gestrafd , mocht het toch zo zijn dan draag ik de consequenties.

Als je wilt weten waar mijn moeder woont, zeg ik je slechts dit: op aarde, maar ik weet niet haar adres, maar ze woont en zal altijd in mijn hart wonen.
Nog steeds heb ik geen geschikte aanhef gevonden voor mijn brieven, maar ik sta open voor suggesties, wil je niet mee helpen zoeken?

Josefa.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in huishouden, liefde, veiligheid. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s