Huishouden, veiligheid en liefde (8)

Josefa klopt om tien over zeven aan. Soms met nog natte haren van de douche. Ik groet haar en zij vraagt hoe het met me gaat en gaat dan -ongeacht mijn antwoord- mijn kleren wassen.

De eerste weken voel ik me niet helemaal op m’n gemak als zij in mijn huis rondloopt. Maar het went snel, want ze is beleefd, en een beleefde werkneemster praat niet tegen haar werkgever als hij haar niets vraagt. Muziek maken terwijl zij er is, gaat nog steeds niet goed.

Ze is intelligent, heeft gevoel voor humor, een aanstekelijke lach en haar glimlach is niet te beschrijven, zó betoverend.

Mijn huis is te klein om er de hele dag mee bezig te zijn. Ook al omdat Josefa niet hoeft te koken. En ook met het maken van de heerlijke vruchtensappen is haar dag niet vol.
Mijn favoriete sappen zijn die van de calala (passievrucht) en de guayaba. Dan is er nog de guayabana, een lychee van een kleine kilo, de marañon (vrucht van de cashewnoot = noot van de olifantsluisboom), de papaya, de tamarinde, de limoen, de granadilla, de gewone grapefruit en de gemalen zaadjes van de jicaro met melk, heerlijk!

Als ze klaar is met haar werk mag ze voor zich zelf wat doen of gewoon tv kijken. Soms heb ik een extra taak voor haar zoals het invoeren van data in mijn boekhoudprogramma. Hoewel ze nooit een toetsenbord heeft aangeraakt, heeft ze het Excel-programma binnen de kortste keren in de vingers. Daar ben ik erg van onder de indruk.

Een enkele keer neemt ze haar zoontje mee, als die niet bij haar moeder kan blijven. Noël haar man, die op maandag en dinsdag bij de overburen als tuinman werkt, roept haar regelmatig met het specifieke fluitje voor haar, zij opent dan de voordeur, blijft in de deuropening staan en dan overleggen ze over het één en ander. Niemand binnen laten is een onderdeel van haar taak. Ook haar moeder laat ze niet binnen tenzij ik haar moeder uitdrukkelijk uitnodig om binnen te komen.

Ik ben erg tevreden met Josefa, het huis is bewoond als ik niet thuis ben. Mijn kleren die ik niet aan heb, hangen gestreken in de kast en het mooiste is: ik hoef de sleutel van het hek maar één keer om te draaien en dan gaat mijn voordeur al open en kan ik naar binnen.

Ik hoef niet meer te trouwen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in huishouden, liefde, veiligheid. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s